Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Os datos, informacións, interpretacións e cualificacións que aparecen nesta información corresponden exclusivamente ao momento en que se realizaron e teñen, polo tanto, unha vixencia limitada.

Deporte de aventura: 93 empresas e 11 especialidades deportivas, a exame : Moito que mellorar en comodidade e abondo en seguridade

Mochila ó lombo, moitas xeracións de afeccionados ó deporte inmerso na natureza internáronse nas montañas e grupos excursionistas practicaron o sendeirismo ou trekking en tódalas épocas

A seguridade non está mal, pero debe mellorar

Das 93 empresas, un 36% obteñen un “ben” en seguridade. Suspenden o 16%, mentres que outro 19% queda cun aprobado e o 27% acada un notable. Onde máis pecan é no control meteorolóxico (un 6% recoñece non adoptar ningunha medida e un 38% realiza un control moi pobre) a pesar de que algúns accidentes -no descenso de canóns ou nos deportes aéreos, por exemplo- teñen a súa orixe en motivos meteorolóxicos. Tampouco se prodigan na esixencia de requisitos ós clientes para se aseguraren de que se atopan en boas condicións físicas e psicolóxicas: un 11% non pide requisito ningún e un 15% faino só de xeito moi básico.

Non se observa unha atención preferente ós elementos complementarios do equipo (un 21% a penas leva material extra, como botica de primeiros auxilios, aparello de comunicación, compás ou alimentos enerxéticos de urxencia). Segundo a valoración de CONSUMER, a media de tódalas empresas suspende nestes tres últimos aspectos. Agora ben, os clientes van sempre acompañados por un monitor que conta, xeralmente (no 11%, non), coa preparación ou titulación precisa. Doutra banda, tódalas empresas din contar cun seguro de responsabilidade civil e algunhas contrataron tamén un seguro de asistencia sanitaria, o que sempre é desexable. Xa noutro terreo, o habitual é que as empresas avalíen dalgún xeito -observándoo ou mediante unha conversa- se o cliente está preparado para participar tanto no aspecto físico coma no psicolóxico, pero o 21% delas non toma ningunha precaución neste sentido e a metade non realiza ningún adestramento previo á actividade deportiva.

Sen embargo, pódese cualificar de exemplar o respecto que se demostra ante o número máximo de clientes ou embarcacións (no caso dos deportes de auga) que lle corresponden a cada monitor. Pero tamén hai excepcións: na escalada deportiva, as empresas que a ofertan quedan só rozando o aprobado con respecto ós baremos que a Escola Española de Alta Montaña emprega nos cursos que imparte. Esta é unha das poucas prácticas deportivas de risco non reguladas pola lei, pero este baleiro está en proceso de emendarse: niso traballan o Ministerio de Educación e as federacións autonómicas de Montaña.

Se se comparan entre si as 11 especialidades, as disposicións en materia de seguridade que adoptan as empresas reciben unha cualificación de “mediocre” en ala delta, escalada, flysurf, canoa, pontismo, parapente e rafting. E as outras catro (descenso de barrancos, caída libre, hidrospeed e submarinismo) saen mellor paradas, ó mereceren un “ben”, o que non significa que non suspendan nalgúns apartados, como o control meteorolóxico ou os complementos que se levan á saída.

En xeral, os parámetros de seguridade menos coidados son os dous devanditos e os requisitos esixidos ós clientes. O submarinismo é o deporte máis esixente no tocante ós requisitos para quen desexa practicalo, seguido pola caída libre. De feito, son os únicos que aproban nesta cuestión porque os outros nove suspenden. Caída libre é o deporte no que máis polo miúdo se avalía se os participantes están preparados para a aventura, seguido do submarinismo.

Paxinación dentro deste contido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións