Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Os datos, informacións, interpretacións e cualificacións que aparecen nesta información corresponden exclusivamente ao momento en que se realizaron e teñen, polo tanto, unha vixencia limitada.

Restaurantes: analizados 180 menús infantís de 14 capitais : Menús infantís en restaurantes: pouca variedade e baixa calidade dietética

Un 93 % non inclúe legumes nas súas opcións, un 78 % tampouco verdura e outro 56 % nin sequera peixe

Calidade dietética mellorable

A dieta dos máis pequenos debe ser variada e equilibrada e ha incluír alimentos de todos os grupos lácteos, carnes, peixes e ovos, froitas, verduras e hortalizas, legumes e cereais. Así mesmo, os doces e as graxas deben tomarse con moderación porque posúen unha gran cantidade de azucres sinxelos e de graxa saturada e poucas vitaminas e minerais.

Convén intentar cumprir esta máxima non só no fogar, senón que tamén é importante ter a oportunidade de comer dun xeito san e equilibrado fóra da casa. Pero, é isto unha realidade ou unha quimera? Dos 180 menús analizados por EROSKI CONSUMER, o 56 % aproba o exame (o 16 % obtén un “moi ben”, o 17 % un “ben” e o 23 % un “aceptable”), pero o resto, o 44 % dos restaurantes analizados, suspende en calidade dietética (un 14 % con “moi mal”, un 13 % con “mal” e o resto cun “regular”).

Con todo, detectáronse diferenzas por localidades. Son poucas as localidades onde non suspende ningún menú infantil analizado, e estas son Bilbao e Vitoria. Ademais, é en ambas as dúas capitais onde se atoparon os dous menús infantís mellor valorados (cun 8,9 nos dous casos). Non obstante, Murcia destaca como a cidade onde é máis doado comer equilibrado para os máis pequenos, posto que cinco dos doce menús analizados obtiveron máis dun 7 de cualificación. Tamén destaca positivamente Logroño, onde só un dos dez restaurantes onde ofreceron menú infantil suspende cun “regular”. Polo contrario, os peores menús infantís atopáronse en Oviedo, onde seis dos dez analizados se valoraron cun “moi mal”. Séguenlle Málaga, Pamplona e Sevilla, con máis do 70 % dos menús suspendidos; e Barcelona e Madrid, con máis da metade.

Máis verdura, por favor

Un menú infantil de calidade debe incluír polo menos un prato de ensalada ou de verdura e se, ademais, ofrece legumes e/ou variedade doutros farináceos (arroz, pasta, patacas), consegue unha maior puntuación. Así mesmo, o menú é aínda máis saudable se na oferta deste tipo de pratos non se abusa dos ingredientes de orixe animal (embutidos, ovo duro, carne picada, atún, surimi, queixos etc.).

Pódense realizar pratos moi nutritivos e apetecibles se se combinan as verduras con arroz, pasta, pataca ou legume (paella de verduras; espaguetes con rustrido de verduras e salsa de tomate; espinacas, acelgas, borraxe, verza ou coliflor con garavanzos etc.) ou se se fan ensaladas de arroz e pasta. Outra opción que convén ter en conta é ofrecer como entrante unha ensalada sinxela (só con ingredientes vexetais), ademais do resto de pratos.

No estudo, dos 180 menús infantís analizados, só un 22 % incluía como mínimo un prato de verdura ou ensalada, mentres que nun 66 % deles se podía atopar pasta e/ou arroz. O recurso máis habitual son os macarróns á boloñesa e o arroz con tomate frito. Ademais, malia os beneficios recoñecidos dos legumes, só un 7 % os incluía como prato na oferta de menú (en Bilbao, Logroño, Málaga e Oviedo).

En materia de verduras ou ensaladas, destacaban de xeito sobresaínte Bilbao e Logroño porque en máis das dúas terceiras partes dos menús alí analizados daban a oportunidade de escoller un prato de ensalada ou de verdura (10 en Bilbao e 7 en Logroño). Non obstante, en ningún dos avaliados en Málaga, Oviedo e Pamplona se atopou esta opción.

Como dar exemplo

O fogar é o lugar onde se adquiren principalmente os hábitos alimentarios. Os nenos observan a nosa forma de comer, os alimentos que inxerimos, os que compramos, como cociñamos e, deste xeito e de forma progresiva, vanse afacendo aos nosos hábitos. Para dar bo exemplo dentro e fóra da casa:

  • É conveniente acostumalos a que realicen cinco comidas ao día. A dieta equilibrada debe repartir as calorías ao longo do día: almorzo 20 %, xantar 10 %, comida 35 %, merenda 10 %, cea 25 %.
  • A importancia de almorzar: aconséllase consumir lácteos, cereais/pan/galletas e froita ou zume de froita fresca. Reducir ou eliminar o consumo de bolería industrial.
  • A auga é sempe mellor que os refrescos ou os zumes envasados (teñen pouca cantidade de froita e moitos azucres simples).
  • Hai que comer en familia sempre que sexa posible. Comer devagar e sen distraccións (TV, videoxogos).
  • Para a hora do recreo e da merenda, aconséllase prepararlles pequenas porcións, co fin de non lles quitar o apetito cando toque xantar ou cear. Aconséllase variar cada día.
  • Moderar o consumo de carne nos nenos, especialmente a procesada (salchichas, hamburguesas…), así como de embutidos, pola gran cantidade de graxa e sal que levan.
  • Reducir o consumo de sal e utilizar, de ser posible, a sal iodada. Os alimentos enlatados, os aperitivos (patacas fritas, froitos secos…) e os precociñados conteñen elevadas cantidades de sal.
  • Se o seu fillo come nun comedor escolar, deberá coñecer o menú para así poder complementar a súa dieta co resto de comidas que realiza na casa.
  • Hai que educalos para que “coman de todo”. Antes de concluír que un alimento non lle gusta a un neno, é conveniente prepararllo de diferentes maneiras. Por exemplo, se rexeita o puré de cabaciña, pódeselle preparar en tortilla, rustrido con outras verduras que lle gusten, recheo de xamón cocido e queixo etc.
  • Non utilizar os alimentos como premio ou castigo. Este hábito fará que os nenos aprendan a utilizalos cando se sintan tristes ou enfadados, para “castigarnos” e tamén para agradarnos”, o que pode favorecer a aparición de desordes alimentarias.
  • Hai que estimulalos dende pequenos para que leven unha vida activa (pasear, andar, subir e baixar as escaleiras) e para que dediquen parte do seu ocio á práctica dalgún deporte.
  • Cociñar san: hai que reducir os fritos e incrementar os alimentos cociñados á prancha, fervidos ou asados. Débese evitar condimentar os pratos con salsas industriais. Convén acostumalos aos sabores naturais.

Paxinación dentro deste contido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións