Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Los datos, informaciones, interpretaciones y calificaciones que aparecen en esta información corresponden exclusivamente al momento en que se realizaron y tienen, por tanto, una vigencia limitada.

Piercing e tatuaxes: 105 establecementos de 13 cidades, analizados : Fanse sen dar a información imprescindible e en condicións moi mellorables

Antes de facermos unha tatuaxe...

Non se deben tatuar:

  • As persoas hemofílicas, polos problemas de coagulación.
  • Quen leva marcapasos. O campo magnético que produce a máquina podería prexudicar o funcionamento do marcapasos.
  • Persoas epilépticas.
  • Quen sofre algunha enfermidade da pel, como psoríase.
  • Quen padece alerxia ós pigmentos utilizados nas tatuaxes ou ós metais (algunhas agullas son de aceiro).
  • Quen teña herpes ou fungos na zona que se vai tatuar.
  • Quen sufrira unha operación cirúrxica (como de apendicite) que amose tendencia a deixar cicatrices.
  • Os menores de idade que non presenten a autorización paterna por escrito.

Se podemos tatuarnos e pensamos facelo…

  • Saibamos que a tatuaxe é unha ferida na nosa pel. Para a súa correcta cicatrización, pidamos consello sobre as precaucións e medidas que cómpre tomar. E extrememos a hixiene na zona tatuada, antes e despois de tatuado.
  • Co fin de evitar contraer graves enfermidades infecciosas como a hepatite B e C ou o SIDA, acudamos a un centro que garanta a hixiene e a prevención ante riscos sanitarios.
  • Comprobemos que o establecemento dispón de autorización para realizar estas prácticas, que utilice métodos de esterilización dos utensilios e que as tintas e pigmentos utilizados estean homologados e se extraian de pequenos depósitos desbotables e non de envases grandes.
  • É recomendable inxerir previamente algún alimento: acudir a tatuarse en xaxún pode provocar mareos. Ademais, vaiamos descansados e relaxados, xa que se o músculo está contraído a dor que sentiremos será maior.
  • Non consumamos alcohol ou drogas polo menos 48 horas antes e despois da sesión. O alcohol é vasodilatador, polo que se sangra máis do normal durante o proceso de tatuaxe. Tampouco tomemos aspirinas dous días antes, nin café.
  • Comprobemos que o profesional usa luvas desbotables e roupa axeitada. Se cómpre afeitar a zona que se vai tatuar, debe realizarse con coitelas desbotables novas.
  • Fagamos a tatuaxe sobre unha zona da pel sa, que non presente queimaduras e que non sexa propensa a reaccións alérxicas ou enfermidades dermatolóxicas.
  • Intentemos coñecer outros traballos realizados polo profesional, para contrastar a súa calidade técnica e o tipo de debuxos que efectúa.

Unha vez realizada a tatuaxe…

  • Temos que curar a tatuaxe (con auga e xabón neutro, aplicando pomada antibiótica e tapándoa cunha gasa limpa) tres veces ó día durante polo menos unha semana.
  • Non tomemos o sol nin raios UVA ata dous meses despois.
  • Transcorrida unha semana, aplicaremos crema hidratante na tatuaxe durante un mes para evitar que a zona se deshidrate.
  • Non nos rasquemos nin arrinquemos a costra se esta se forma, porque danaría a tatuaxe. Se se crea unha costra ou bostela non se debe arrincar, deixemos que caia soa. Se non, amais de interromper o proceso natural de cicatrización, córrese o risco de que algunhas partes da tatuaxe perdan cor ou se infecten.
  • Unha vez realizada, a tatuaxe é a túa responsabilidade: lembre que a tatuaxe é como unha lesión e, como tal hai que coidala, recorrendo ós consellos e indicacións do especialista. En caso de xurdir complicacións, acude ó dermatólogo.
  • Pide factura polo pagamento do servizo: serache de utilidade no caso de que proceda realizar unha reclamación.
  • Lembra que ata un ano despois as persoas tatuadas non poden ser doantes de sangue.

Zona que imos perforar co piercing e tempo de cicatrización

Nariz e parte superior da orella: son zonas compostas por cartilaxe, polo que a cicatrización é lenta e se poden formar granulomas (lesións avultadas). O nariz é moi susceptible ante infeccións: poden colonizala os estafilococos. No pavillón auricular, a proximidade do pelo e a presión ó durmir dificultan a curación da ferida; ademais, as infeccións son difíciles de tratar porque a zona non ten o fluxo sanguíneo suficiente para que chegue ata ela o antibiótico.

Embigo: a zona máis propensa ás infeccións, debido ós seus pregos. A colocación dun piercing nesta zona esixe coidados estrictos. A roupa axustada pode orixinar problemas de cicatrización e facilitar os procesos bacterianos.

Boca: os aneis orais esixen, amais de coidados posteriores rigorosos, o emprego dunha enxaugadura bucal e non inxerir alcohol durante o proceso de cicatrización.

O tempo de cicatrización

  • Orella (zona da cartilaxe): de 8 a 12 semanas.
  • Lóbulo: de 4 a 6 semanas.
  • Cella: de 6 a 8 semanas.
  • Cello: de 6 a 12 semanas.
  • Fosas nasais: de 6 a 8 semanas.
  • Lingua: de 4 a 6 semanas.
  • Beizo: de 6 a 8 semanas.
  • Xenitais: de 4 a 6 semanas, salvo os máis profundos, que poden tardar de 3 a 6 meses.
  • No resto de piercings corporais, varía entre 6 e 8 semanas.

Paginación dentro de este contenido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións