Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Os datos, informacións, interpretacións e cualificacións que aparecen nesta información corresponden exclusivamente ao momento en que se realizaron e teñen, polo tanto, unha vixencia limitada.

ENQUISADAS MÁIS DE 1500 PERSOAS MAIORES DE 16 ANOS PARA COÑECER O SEU COMPORTAMENTO CON RESPECTO Á INFORMACIÓN ALIMENTARIA QUE SE FACILITA A TRAVÉS DOS ALIMENTOS : Etiquetaxe de alimentos: novidades que pasan inadvertidas

Un 63 % dos consumidores consultados non percibiu os cambios introducidos pola normativa europea

Máis ou menos legible e comprensible?

Lexibilidade

Existe unha considerable proporción de persoas que se fixan na etiquetaxe e que teñen problemas coa lexibilidade e coa claridade da información alimentaria que contén. En concreto, o 57 % dos enquisados considera que é nada ou pouco lexible e un 52 % cre que é pouco ou nada clara.

No entanto, outro 53 % dos responsables de compra do estudo si opina que a etiquetaxe é moito ou bastante comprensible e unha proporción similar (o 54 %) cre que é moito ou bastante fiable.

Ademais, máis da metade dos responsables das compras do fogar que adoitan ler a etiquetaxe (o 52 %) consideran que os símbolos gráficos que aparecen en ocasións como complemento á información alimentaria favorecen a comprensión. Porén, tamén se rexistra un 44 % de persoas enquisadas que opinan o contrario; é dicir, que xeran confusión (en maior medida, os maiores de 65 anos).

Por último, catro de cada cinco responsables de compras consultados infórmanse dos alimentos a través dos propios produtos no envase, da etiqueta ou doutro material de acompañamento. Con todo, o 36 % utiliza as novas tecnoloxías (internet, folletos electrónicos etc.) e outro 26 % pregúntalles a outras persoas.

A pesar de dispoñer dunha gran cantidade de información alimentaria, dous de cada tres enquisados descoñece que poden acceder á información obrigatoria tanto dos alimentos envasados (incluso aqueles que o consumidor pide que lle envasen ou que envase o vendedor para a súa venda inmediata) coma daqueles que non o están e dos que se ofrecen en restaurantes, comedores etc.

Principais novidades dunha etiquetaxe máis clara

O Regulamento 1169/2011 está en vigor desde decembro de 2014, salvo no que respecta á información nutricional, obrigatoria a partir do 13 de decembro de 2016. Velaquí os cambios principais que introduce:

  • Maior tamaño de letra. Deberá ser de 1,2 mm para envases de máis de 80 cm2 e de 0,9 mm para envases menores de 80 cm2. Este criterio tamén se aplicará nos produtos envasados en comerciantes polo miúdo.
  • Denominación do alimento. Deberá ser a legal (xa establecida na súa respectiva lei) e, se non existise normativa, deberá ser a habitual; é dicir, a que coñeza a poboación. E, se isto non fose posible, utilizaríase unha denominación descritiva que sexa clara. Ademais, debe incluír unha indicación da condición física dos alimentos ou do tratamento ao que se someteu (en po, liofilizado…).
  • Información nutricional obrigatoria. É o valor enerxético, as graxas, as graxas saturadas, os hidratos de carbono, as proteínas, os azucres e o sal (esta última substitúe o termo usado ata agora, sodio). Aparecerá agrupada, no mesmo campo visual, e expresada obrigatoriamente “por 100 ml ou 100 g”, o que permite comparar produtos. A información nutricional obrigatoria pode complementarse, de forma voluntaria, cos valores doutros nutrientes, como os ácidos graxos monoinsaturados e poliinsaturados, polialcohois, amidón, fibra alimentaria, vitaminas ou minerais. O regulamento non establece ningunha disposición para a etiquetaxe de colesterol, pero impide incluír o valor do colesterol dentro da táboa nutricional. Toda esta información debe presentarse, se o espazo do envase o permite, en formato de táboa coas cifras en columna ou en formato lineal.
  • Lista de ingredientes. Deben enunciarse de maneira clara e concreta para que se transmita unha información segura e fiable. Sempre deben figurar en orde decrecente de peso, segundo se incorporou ao produto cando se elabora. Os aceites ou graxas de orixe vexetal poderanse agrupar na lista de ingredientes coa designación “aceites vexetais” ou “graxas vexetais”, seguido da indicación da orixe vexetal específica.

Unha das novidades é a disposición da definición de nanomaterial artificial. Estes ingredientes deberán indicarse na lista, seguido da palabra “nano” entre parénteses. As bebidas con alto contido de cafeína terán que etiquetarse, ademais, como “non recomendado para nenos nin mulleres embarazadas e lactantes”, co contido de cafeína citado.

  • Alérxenos. Terán que diferenciarse claramente mediante o tipo de letra, o estilo ou a cor de fondo. Tamén deben indicarse en alimentos non envasados en restaurantes ou cafeterías, onde a indicación pode facerse de forma verbal
  • O país de orixe ou o lugar de procedencia. Poderase coñecer con detalle en alimentos cárnicos de porco, ovino, caprino e aves de curral nas súas formas fresca, refrixerada ou conxelada. Nos produtos cárnicos e na carne e no peixe conxelados, deberá especificarse a data de conxelación. Debe indicarse a data de conxelación ou a de primeira conxelación, no caso de que os produtos se conxelasen en máis dunha ocasión.
  • Identificación da empresa. O relevante é que se identifique un responsable, co nome e apelidos e un enderezo postal da Unión Europea.
  • Venda a distancia. A información alimentaria nestes casos estará dispoñible antes de que se realice a compra e figurará no soporte da venda a distancia ou a través doutros medios.
  • Mencións adicionais obrigatorias. Poderase coñecer se un produto se envasou nunha atmosfera protectora, se leva edulcorantes, cafeína ou ácido glicirrícico.

Paxinación dentro deste contido

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións