Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa >

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Los datos, informaciones, interpretaciones y calificaciones que aparecen en esta información corresponden exclusivamente al momento en que se realizaron y tienen, por tanto, una vigencia limitada.

: A hixiene pode mellorar

Analizáronse 8 ensaladas envasadas en atmosfera modificada, de catro marcas distintas. Trátase de "productos refrixerados minimamente procesados", con hortalizas frescas lavadas, cortadas e envasadas, que o consumidor debe conservar no frigorífico. Este tipo de envase preserva a frescura do producto, xa que evita tanto a diminución de humidade coma a respiración dos vexetais, co que alonga a súa vida útil e se reducen as perdas de vitaminas e minerais.

Unha mostra contén ata 7 verduras distintas mentres que outras só teñen dúas. Custan desde as 858 pesetas o quilo de "Catro Estacións" (só dous tipos de verdura) de Vega Mayor ata as 2.920 pesetas o quilo de "California" (cinco clases) de Kernel. E son tan saudables e nutritivas coma as frescas, aínda que o lavado e partición en anacos orixina unha certa perda de vitaminas. Pero a calidade sanitaria destas ensaladas, denominadas tamén "de cuarta gama", está lonxe de ser satisfactoria. Só dúas "Vega", de Vega Mayor e "Cesar", de Luminosa están en perfecto estado. O resto evidenciou un reconto superior ó admitido pola norma en microorganismos aerobios, o que, sen implicar problemas para o consumidor, parece indicar que a cadea de frío non se respectou no proceso de producción e/ou distribución. Ademais, en "California", de Kernel, e "Italiana", de Luminosa, detectouse listeria (axente patóxeno), se ben en cantidade menor á admitida pola norma para productos crus. E a metade presentaron restos de praguicidas, aínda que dentro dos límites admitidos.

A que máis gustou na cata foi a máis barata, "Catro Estacións", de Vega Maior, que só inclúe dous tipos de verdura, mentres que as máis caras e con maior diversidade de compoñentes obtiveron resultados mediocres. Isto pódese deber á inclusión, nestas últimas, de verduras ás que a maioría dos consumidores están pouco afeitos, como a ruckola, de sabor forte e amargo. Tamén foron ben valoradas "Tallo Verde" de California, e "Cesar", de Luminosa. Pero non hai dúas iguais, cada unha ten a súa propia mestura de ingredientes, polo que é o gusto de cada consumidor quen establece os méritos gustativos de cada ensalada. A mellor relación calidade-prezo é "Cesar", de Luminosa, a segunda máis barata, cun ben na cata. Xunto a "Vega" (outra opción moi interesante), de Vega Mayor, é unha das poucas que axuntan un correcto estado sanitario e a ausencia de praguicidas.

Cómo se elaboran

Os vexetais recóllense cando acadan os requirimentos de madurez, que establece cada fabricante. Unha das dúas ensaladas de Tallo Verde é de brotes tenros, e indica que as súas verduras se recolleron ó agromaren. Xeralmente, unha vez recollidas, as verduras prearrefríanse para que non perdan calidade. Trala fase de limpeza (pódese usar auga clorada para diminuí-la carga microbiana), córtanse e envásanse en bolsas ou recipientes de plástico, en atmosfera modificada (mestura de gases: diminúese a concentración de os iacute;xeno do aire e auméntase a concentración doutro gas). A misión deste envase é evita-la perda de humidade e retarda-los procesos de respiración que provocan que murchen os vexetais e as perdas de vitaminas e minerais. O envase mantense á temperatura de refrixeración, xa que o frío (único método de conservación neste producto) evita a proliferación dos posibles microorganismos das verduras.

Nitratos, ben

Analizouse tamén a cantidade de nitratos destas ensaladas, xa que ó se tratar dun producto vexetal son susceptibles de presentaren un elevado contido deste composto. As fontes de inxestión de nitratos para o ser humano son a auga, algúns conservantes e os propios vexetais, pola súa tendencia á acumulación destes compostos, especialmente en leitugas, acelgas e espinacas, e polo uso de fertilizantes nitroxenados no cultivo. O problema que encerran os nitratos é que se poden transformar en nitritos, tóxicos para o ser humano. Tódalas mostras rexistraron cantidades de nitratos inferiores ás admitidas na lei, entre 2.500 e 4.500 ppm (partes por millón) para os diversos vexetais. A norma cambiará o 5 de abril do 2002, e reducirá estes máximos, reflectindo así a controversia sobre a posible toxicidade dos nitratos. Estas ensaladas respectan tamén os límites da nova norma.

A metade con praguicidas, pero dentro do límite

Os productos fitosanitarios que se usan para controla-las pragas (fungos, insectos...) que atacan os vexetais, elimínanse co lavado, pero algúns permanecen nas verduras. A análise de CONSUMER é capaz de detectar 89 praguicidas, dos cales se descubriron seis (Metalaxil, Iprodiona, Oxadixil, Procimidona, Propozamida e Propizamida) nestas ensaladas. Agora ben, só a metade das mostras presentaron restos de praguicidas: "Brotes Tenros", de Tallo Verde, con tres distintos, "Italiana", de Luminosa, con dous; e un en "California" de Kernel e "Vega" de Vega Mayor. O máis importante é que ningunha superaba (nin sequera se achegaba) as cantidades permitidas pola lei.

Nutritivamente, moi recomendables O compoñente maioritario de calquera verdura é a auga e o seu valor enerxético é moi baixo, no noso caso entre as 14 calorías cada 100 gramos da leituga e as 29 da col; pero este valor aumenta cando se lle engade o aceite ou salsa (moi calóricos) para a preparación culinaria. Achegan poucas proteínas, desde o 1% da cenoria ata o 3% da col. O contido en graxa é menor ó 1%. E esta graxa ten unha composición saudable debido á ausencia de ácidos graxos saturados. Os hidratos de carbono representan entre o 2% e o 7% do producto. Tódalas verduras achegan fibra, e isto colabora significativamente na súa introducción na dieta. Nas verduras están (non sendo o caso da D e da B12, exclusivas dos alimentos de orixe animal) a práctica totalidade das vitaminas. A cenoria contén moitos beta-carotenos (precursores da vitamina A). A col e a leituga, pola súa banda, achegan ácido fólico. Pero nestas ensaladas, o contido en vitaminas pode verse minguado ó lavar e parti-las verduras en anacos. No tocante ós minerais, leituga, col e cenoria achegan uns 40 miligramos de calcio cada cen gramos e a col uns 300 miligramos de potasio cada cen gramos. En xeral, proporcionan pouco ferro.

Etiquetaxe, só regular Veñen en bolsa ou recipientes ríxidos de plástico, que preservan a frescura do producto. E en tódalas etiquetas se fai referencia a que se deben conservar en frío. Pero catro ensaladas (California, de Tallo Verde; Italiana e Cesar, de Luminosa; e Vega, de Vega Mayor) incumpren a norma, ó non indicaren que foron envasadas en atmosfera modificada ou especial. E das catro que si o fan, dúas (ámbalas dúas de Kernel) inclúen unha lenda incorrecta, xa que anuncian que están envasadas en "atmosfera especial para unha mellora da calidade", cando este envase non mellora, en ningún caso, a calidade do producto.

Por outra banda, nas dúas ensaladas de Kernel e en "Brotes Tenros", de Tallo Verde, indícase, xunto á relación de ingredientes, que as súas proporcións poden variar segundo a época do ano, o que implica que o producto non será homoxéneo no tempo.

Paginación dentro de este contenido

  •  No hay ninguna página anterior
  • Estás en la página: [Pág. 1 de 3]
  • Ir a la página siguiente En síntese »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións