Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Papereko argitalpena >

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

: Zorriak: gure buruko min txikiak

Behin zorriak antzemanda soilik erabiltzekoak dira parasitoen aurkako lozioak, eta horregatik, orrazi xehea maiz erabiltzea izaten da prebentzio-neurririk onena

Prebentzio neurriak

Ez kutsatzeko

Buru-azaletik 1 edo 2 milimetrora jartzen ditu emeak bartzak (gune horrek izaten duen berotasuna maite du); substantzia likatsu bat ere isurtzen du, eta bartzak itsatsita geratzen dira. Behin bartzak antzemanez gero, haurra kutsatu den seinale izaten da. Arrautzak jarri eta 10 egunen buruan, zorria sortzen da, eta eragozteko zerbait egin ezean, berriz hasten da ugalketa-prozesua.

Askotan uste izaten da etxeko animalien bidez kutsatzen direla zorriak, edo ura, harea edo belarra erabiltzen dituztela burutik burura joateko, edo jauzi edo hegan eginez iristen direla. Baina ez da hala. Zorrien fisiologia den modukoa delako, ileari oratzeko gai dira, baina ez beste ezeri, eta, beraz, buru batek bestea ukitzen duenean kutsatzen dira, edo orraziak, txanoak, diademak eta ilea ukitu duten beste objektuak trukatzen direnean, belarritako entzungailuak, bufandak eta eguzki-betaurrekoak, esaterako.

Prebentzioa: orrazi xehea eta pazientzia

Azkura etengabea eta hazka egitea, horiek dira zorriz kutsatuta dagoenak izaten dituen sintomak (pedikulosia da gaitzaren izen zientifikoa); zorriak lehenengoz hartzen direnean, hala ere, gerta daiteke azkura askoz geroago sumatzea. Horregatik, zorriei aurrea hartu behar zaie, eta iruditzen bazaigu gure alabaren edo semearen kideren batek zorriak izan ditzakeela, arreta handiz aztertu behar diogu burua gure haurrari. Ez behin eta ez noizbehinka ere; egunero-egunero zaindu behar dugu, pazientzia handiz, orrazi xehea eta zapi zuri bat eskuan hartuta. Orrazi xehea berariaz prestatua dago zorrientzat, eta ez dago hori bezain tresna eraginkorrik burua aztertzeko eta zorri helduak eta kumeak kentzeko. Orraziaren hortzek tarte txikia eduki behar dute elkarren artean, 0,2 mm-koa baino txikiagoa, eta hortzak metalezkoak izatea komeni da, malguagoak baitira. Ileak heze eta leun egon behar du orrazia erabiltzeko (ile-egokitzailea eman liteke garbitzerakoan), eta lekuak argitsua izan behar du.

Lozioek eta xanpuek ez dute balio prebentzio gisa

Haurrak zorriak dauzkala egiaztatzen dugunean, eskolan esan behar dugu, gainerako gurasoei jakinaraz diezaieten. Hortik aurrera, zorriak eta bartzak desagerraraztea da helburua, eta horretan lagungarri izaten dira zenbait xanpu, esprai, lozio eta lurrin; berez, intsektizidak dira (pedikulizida esaten zaie), eta botikatan saltzen dituzte. Ez da batere egokia intsektizida horiek erabiltzea ziur jakin gabe haurra kutsatua dagoela; zenbaitetan, nahi gabeko ondorioak eragiten dituzte, eta, horrez gain, luzera begira, gerta daiteke zorriak erresistente bihurtzea eta tratamendu horiek ez eraginik egitea. Beraz, ez dira erabili behar prebentzio-neurri gisa. Eta buru-azalean ahalik eta modurik egokienean eragiteko, gelak eta lozioak izaten dira formaturik onenak.

Pedikulizida gehienek piretrina, malathiona edo lindanoa eduki ohi dute. Aukerarik onena piretrinak erabiltzea da, baina % 1etik beherakoa izan behar du kontzentrazioak; kopuru horrekin, bartzak eta zorriak hiltzen ditu, eta ia ez du eragin kaltegarririk sortzen. Bigarren aukera, malathiona erabiltzea da. Ekoizleak ematen dituen argibideei jarraituz erabili behar dira produktu horiek guztiak, eta bat edo bestea hautatzen dugula, ile guztiari ongi-ongi ezarri behar diogu, modu homogeneoan.

Kontuan hartu beharrekoak

  • Udazkena eta eskola-sartzea izaten dituzte gogoko zorriek: garai horietan izaten dira izurrite txikiak ikastetxeetan. Horregatik, garai horietan haurren buruak ongi zaintzea komeni da, nahiz eta eskolatik oharrik ez bidali zorriak agertu direla esanez.
  • Zorriek ez dute jauzi egiten, ez hegan ere, eta ez dira kutsatzen etxeko animalien bidez. Buru batetik bestera joaten dira. Hori dela eta, hobe da haurrek ez trukatzea ilea ukitu duten gailuak: motots-biltzekoak, ile-kakoak, betaurrekoak…
  • Ileetan zorririk baden ikusteko, orrazi xehea behar izaten da; hortz fin-finak izaten ditu, elkarren hurbil-hurbil jarriak, zorriek ez alde egiteko. Pazientzia hartu, eta buru guztiko ileetan pasatu behar da. Zapi zuri bat inguruan zabaldu, eta haren gainean kolpetxoak eman behar dira orraziarekin, zorriak han geratu daitezen, erraz ikusteko moduan.
  • Orrazia pasatu aurretik, ile-egokitzailearekin garbitu burua haurrari: ileak dituen korapiloak kenduko ditu, eta errazagoa izango da orrazi xehea erabiltzea.
  • Honako gune hauetan hasi behar da orrazia pasatzen: garondoan eta belarri atzeetan (horiek maite dituzte gehien zorriek, berotasuna eta segurtasuna ematen dietelako.
  • Sesamo hazi baten neurrikoak izaten dira zorriak, kolore ilunekoak. Arreta berezia jarri behar zaie arrautzei: buruko zoldaren antzekoak izaten dira, eta ilera ongi-ongi itsatsita egoten dira.
  • Haurrak zorriak dituela ikusi ondoren, parasitoen aurkako tratamenduak ematen hasi behar da. Baina ez lehenago, ez baitute balio haurrak ez kutsatzeko edo zorriak uxatzeko. Haurrak kutsatu ondoren soilik erabili behar dira.
  • Produktua nola erabili behar den irakurri behar da argibideetan, eta jaramon egin behar zaie ekoizleak egiten dituen gomendioei: zenbat denboraz eduki behar den emanda, zenbatean behin eman behar den, eta abar. Hala egin ezean, tratamenduak huts egingo du, segur aski, eta hasieratik ekin beharko diogu berriz ere.
  • Tratamendua ongi eman dugunean ere, maiz-maiz begiratu behar da haurraren burua, produktua zer-nolako emaitza ematen ari den jakiteko.

Eduki honen barruko orrialdekatzea

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak