Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Papereko argitalpena >

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

: Sendabideak: lehengoak, oraingoak eta betikoak

Parazetamola eta ibuprofenoa dira sendagairik eraginkorrenak, eta ohiko sendabideek ere balio dute, gargarak egiteak eta kataplasma jartzeak, adibidez

Sendabideak: lehengoak, oraingoak eta betikoak

Birus bidezko infekzioentzat

Oro har, analgesiko edo minkentzaile sistemikoak erabiltzera jotzen da (antitermiko ere izaten dira), minari eta sukarrari aurre egiteko. EROSKI CONSUMER aldizkariaren osasun-adituen esanetan, parazetamola erabiltzea komeni da, bai helduekin eta bai haurrekin, eta horrek emaitzarik ematen ez badu, ibuprofenoa. Halere, hidratazio-arazoak dituzten haurrek ez dute hartu behar ibuprofenorik, horixe diote Praktika Klinikoen azken gidek, SING erakundeak 2010. urtean argitaratuek (Scottish Intercollegiate Guidelines Network).

Epe motzean emaitza ona ematen dute, halaber, ahoan disolbatzen diren pastillek. Arindu egiten dute eztarriko mina. Medikuak analgesiko sistemikoen aldekoak dira, baina argi uzten dute ez dela deus ere gertatzen pastilla horiek ere hartzen badira. Batzuek anestesiko lokala izaten dute, eta kortikoideak ere bai zenbaitek.

Eztula agertzen bada, haren aurkako jarabeak erabil litezke. Dena den, kontuan hartu behar da organismoaren babes-mekanismo bat dela eztula, mukiak-eta kanporatzeko, eta eragozpen handirik sortzen ez duen bitartean eta jariakinak kanporatzeko balio duen bitartean, ez da komeni gerarazten saiatzea.

Birusen aurkako botikak edo antibiralak ia ez dira erabiltzen, salbu eta egoera orokor kaskarra dutenekin: gaixo immunogutxituak (defentsak ahul dituztenak), minbizia dutenak, diabetikoak edo transplante bat egin dietenak.

Bakterio bidezko infekzioentzat

Beti antibiotikoekin egin behar zaie aurre bakterio bidezko infekzioei. Penizilina izaten da erabiliena, estreptokoko delakoak, eritasunaren eragile nagusiak, alegia, erantzun ona ematen baitio sendabide horri. Beste batzuk ere erabiltzen dira, klaritromizina eta eritromizina, esaterako, baina gaixoak penizilinari alergia izan diezaiokeela uste denean soilik, zeren estreptokokoen % 40 erresistenteak baitira antibiotiko horien aurrean.

Etxeetan erabiltzen diren irtenbideak eta irtenbide naturalak

Sendagai horiek guztiak ez ezik, etxeetan ohikoak izan diren beste sendabide batzuk ere erabil daitezke. Eztia izango da, segur aski, irtenbide aspaldikoena. Eraginkorra da eztulari eta eztarriko minari aurre egiteko. Kataplasmak ere oso erabiliak izan dira. Horiek egiteko, belarren haziak hartu eta ur hotzarekin nahasten dira pasta trinko bat lortu arte. Su motelean berotu, eta zapi edo gaza bero baten gainean zabaltzen da (sekula ez dira jartzen zuzenean larruazalaren gainean). Faringitisari aurre egiteko, lepoaren inguruan jarri behar da kataplasma, hozten den arte.

Eukalipto-orriekin eta ur beroarekin gargarak egitea ere lagungarria izaten da infekzioa, narritadura eta amigdaletako hantura apaltzeko. Eta eukalipto- eta ezti-gozokiak ahoan erabiltzea ere ona izaten da eztarria osatzeko.

Sendabelarrak erabiltzeko ohitura ere asko hedatzen ari da azken urteotan, baina SING erakundeak (Scottish Intercollegiate Guidelines Network) 2010. urtean argitaratu dituen gidetan ageri denez, ez da komeni Echinacea púrpura delakoa erabiltzea. Organismoaren defentsak ugaritzen dituela esaten da, baina berriki egin den ikerketa baten arabera, Echinaceak ez du gutxitzen mina eta ez du laburtzen sintomen iraupena. Sendabide naturalen artean, jendeak asko erabiltzen ditu propoli-espraiak eta mendazki-espraiak (kantariaren belarra deitzen zaio). Propoli izeneko substantzia zuhaitzetatik hartzen dute erleek, eta erlauntzean prozesatzen dute. Ezaugarri antiseptikoak eta antibiotikoak dituela esaten da. Esprai horiek babestu egiten dute eztarriko infekzioetatik, leundu egiten dituzte eta ahogozo ona uzten dute.

Amigdalak erauztea: gaur egun ez da batere ohikoa

Azken urteetan, kirurgiaren esparrutik etorri da iraultza faringitisari aurre egiteko, eta ez farmakologiaren arlotik. Garai batean, maiz samar jotzen zen amigdalak erauztera, baina gaur egun, muturreko kasuetan baino ez da egiten.

Uneotan, bakterio bidezko amigdalofaringitisa maiz samar jasaten duten pertsonei eskaintzen zaie aukera hori, amigdalak erauztekoa, alegia: urte berean zazpi aldiz izan dutenei, bi urte jarraitutan bost aldiz izan dutenei edo hiru aldiz hiru urte jarraitutan. Eta Lehen Laguntzako Espainiako Pediatria Elkarteak (AEPap) dioenez, anginak erauzteko erabakia soilik hartzen da arnasbideak arrisku handian badaude, apnea kasuetan, adibidez (lo gaudenean arnasa ezin hartuz ibiltzea da, oztoporen bat dagoelako).

Bakterio bidezko amigdalofaringitisa
maiz samar jasaten duten pertsonei soilik
eskaintzen zaie amigdalak erauzteko aukera:
urte berean zazpi aldiz izan dutenei

Joera aldaketa hori gertatu da amigdalak erauzteko ebakuntzak modu objektiboan aztertu ondoren. Zientzialariek, babes-organotzat jotzen dituzte amigdalak, horietan egonkortzen dira-eta linfozitoak edo bakterioen infekzioetatik babesten gaituzten zelulak, eta horrexegatik, oso-oso bakanetan erauzi nahi izaten dituzte. Erauziz gero, gainera, gerta daiteke ehun linfozitarioa handitzea -eztarriaren lodiera, alegia-, eta, ondorioz, faringitis kronikoa eta hipertrofikoa sortzea. Amigdalek, bestalde, antigenoak prozesatzen dituzte (ingurumenean dauden alergenoen eragina jasangarri egiten duten proteinak dira), eta horiek kenduta, alergia- eta tolerantzia-arazoak ager daitezke.

Faringitisa sendatzeko aholkuak:

  1. Zentzuz jokatu behar da, gaixotasuna beste inori ez kutsatzeko. Horretarako, saihestu egin behar da objektuak partekatzea, eskuak ongi garbitu behar dira eta etxean geratu behar da gaitzaren eragina desagertu arte.
  2. Atseden hartu eta analgesiko edo minkentzaileak erabili sukarra joan arte.
  3. Likidoak edan, ongi hidratatuta egoteko eta hidrataziorik ez galtzeko.
  4. Elikagai arinak hartu, erraz digeritzekoak. Haur txikiek, esnea eta laboreak hartu behar dituzte nagusiki, eta helduek, berdurak eta arraina, plantxan egina. Ahal dela, ez da komeni jaki minak eta gantzatsuak jatea, zaildu egiten baitute digestio-prozesua.
  5. Eztarriko mina oztopo bada jakiak ongi irensteko, hobe da saldak eta zukuak hartzea elikatzeko eta hidratatzeko.
  6. Eztia maiz hartu, sendagai natural ona baita eztularen aurka.
  7. Erretzaile izanez gero, hobe da tabakoari muzin egitea, murriztu egiten baitu babes-gaitasuna eta loditu muki eta gainerako jariakinak.
  8. Edozein sintoma sumatuz gero, medikutara joatea komeni da. Infekzioa beti ez da izaten antibiotikoekin sendatzekoa, eta, beraz, lehenbizitik ez dira eskatu behar antibiotikoak.
  9. Estreptokoko bidezko infekzioaren aurka antibiotikoak hartu eta hiruzpalau egunetan hobera egin ezean, medikutara joan behar da berriz. Segur aski, birus bidezko infekzioa izango da. Antzeko sintomak izaten ditu mononukleosi kutsakorrak (musuaren gaixotasunak eragiten du).

Iturria: Moisés Robledo, SEMG Medikuntza Orokorreko Espainiako Elkartearen idazkaria eta Manuel Praena, AEPap Lehen Laguntzako Espainiako Pediatria Elkarteko kidea.

Eduki honen barruko orrialdekatzea

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak