Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Papereko argitalpena >

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Gernu-jarioa emakumeengan : Diagnostikoa: tabutik, azterketa urodinamikora

Nahi gabeko gernu-jarioa, txikia izanda ere, arazo sozial eta higienikoa bihurtzen da emakumeentzat, eta asko baldintzatzen du haien bizitza-kalitatea

Diagnostikoa: tabutik, azterketa urodinamikora

Luze joaten da diagnostikoa. Adituek salatzen dutenez, emakumeek ez diete deus adierazten beren medikuei, eta horiek ere ez diete deus galdetzen. Herritarren % 50ek badakite gernu-jarioa edo inkontinentzia daukatela, baina medikuari ez diete egiten horren inguruko aipamenik, pentsatzen dutelako adinak berez dakarren gaitza dela edo iruditzen zaielako izen txarra duela, uste baitute kirurgiarekin oso emaitza apalak lortzen direla (halaxe gertatzen zen garai batean). Behin medikuaren kontsultara joanda, medikuak edo ginekologoak miaketa fisiko bat egingo dio emakumeari, eta horrela ikusi ahal izango du ahaleginagatiko jarioa duen edo premiagatikoa.

Zenbaitetan, sintomak ez dira argi agertzen, eta azterketa osatuago bat egin behar izaten da. Hori egiteko, unitate espezializatu batera edo Pelbis Zoruaren Unitatera joan behar izaten da, eta han, azterketa urodinamiko bat egiten dute, maskuriaren funtzioa ebaluatzeko. Azterketa horretan, maskuriaren presioak erregistratzen dituzte, eta horrela neurtzen dituzte gernu-ihesak, pixa egiteko premia sortu eta maskuria uzkurtzen denean edo espasmo bat egiten duenean. Ordubete irauten du azterketa horrek, eta baraurik joan beharra dago. Zunda bat sartzen dute gernu-hoditik (uretra), eta gazurez betetzen dute maskuria; hori egin bitartean, maskuriaren presioak neurtzen dituzte, eta horien laguntzaz egingo dute diagnostikoa gero.

Jario mota bakoitzak bere sendabidea

Ahaleginagatikoa: sekula ez pastillekin

  • Kegel-en ariketak. Gernu-jario arina edo ez-larria den kasuetan, pelbis-zoruko giharrak ahul daudenean, fisioterapia-tratamendu kontserbatzaile bat agintzen dute. Kegelen ariketak dira, 50eko hamarkadan sortuak, eta pelbis-zoruko giharrak uzkurtzeko ariketak dira: emakumeak bagina uzkurtu behar du barrualderantz, bost edo sei segundoz, eta gero lasaitu. Uzkurtze-saio horiek 8-12 aldiz egitekoak dira aldiro, egunean hiru aldiz, gutxienez. Tratamendu hori eraginkorragoa da espezialista batek eskua baginaren gainean jarri eta mugimenduak nola egin behar diren erakusten duenean.
  • Kirurgia. Aurreko sendabideak huts egin duenean eta pelbis-zoruko giharrek eutsi ezin dutenean, indargarri bat jarri behar izaten da uretraren azpitik, itxita egon dadin eta gernuak nahi gabe ihes egin ez dezan ahalegin edo esfortzuren bat egindakoan. “Tentsio gabeko banda” esaten zaio kirurgia mota horri; mota batekoak baino gehiagotakoak daude, eta oso gutxi erasaten diote gaixoari. Ebakuntza egin eta egun berean bidaltzen dute etxera, baina gaixoak nahi badu, gau bat eman dezake ospitalean.
  • Ikertzen ari diren tratamendua. Uneotan, zelula-amen bidez ikertzen ari dira nola ekarri bere onera gernu-bidea ixten duen sistema.

Kegelen ariketak egitea, pelbis-zoruko giharrak
uzkurtzea, alegia, lagungarria da jario mota
batzuk sendatzeko

Premiagatikoa: sekula ez kirurgiarekin

  • Botika antikolinergikoak. Uzkurdurak geldiarazten dituzte.
  • Maskuria berriz heztea. Ohiturak nola aldatu erakusten zaie gaixoei, gernu-egitea kontrola dezaten, eta Kegelen ariketak egiten ere erakusten diete.
  • Botox-injekzioa. Gernu-jarioari aurre egiteko darabilten tratamendurik berritzaileena da. Gaur egun, oso kasu jakinetan baino ez da sartzen Gizarte Segurantzan. Izan ere, oso kasu ikertuentzat soilik agintzen dute, pastillek eta aurreko sendabideek emaitzarik eman ez duten kasuentzat, hain zuzen. Botoxa edo toxina botulinikoa sei hilabetetik behin edo urtean behin ematen diote gaixoari, eta ez dauka kontraindikazio edo arrisku askorik, salbu eta eritasun neurokuskularrentzat (miastenia gravis delakoarentzat, adibidez), edo gehiegizko gernu-debekua sortzeko arriskua egon litekeenean.

Gernu-jarioari aurre egiteko aholkuak:

  1. Ez edan egunean 1,5 litro ur baino gehiago.
  2. Ez hartu kaferik, ez kolazko freskagarririk edo kafeina daraman substantziarik, ez eta terik ere, diuretikoak dira eta.
  3. Ez erabili eztitzaile artifizialak, jario gehiago eragiten dute eta.
  4. Pisua kontrolatu, bai jarioari aurre hartzeko, bai tratamendua laguntzeko.
  5. Pelbis-zorua uzkurtzeko ariketak egin, bai prebentzio-helburuekin bai helburu terapeutikoekin.

Iturria: Montse Espuña, Bartzelonako Ospitale Klinikoko Ginekologia aholkulari eta Pelbis Zoruaren Unitateko arduraduna, eta SEGOren Pelbis Zoruaren Saileko lehendakaria consultor senior de Ginecología y responsable de la Unidad del Suelo Pélvico del Hospital Clínico, de Barcelona, y presidenta de la sección de Suelo Pélvico de la SEGO

Eduki honen barruko orrialdekatzea

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak