Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Papereko argitalpena >

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Erosketa Gida: pasta : Prestaera eta formaren garrantzia

Oinarrizko elikagaia da gure dietan, onura handiak dakartzalako (ia egunero jan daiteke); modu onean eros liteke, eta aurreztu ere bai dezente, ongi aukeratzen jakinez gero

Prestaera eta formaren garrantzia

/imgs/20130201/pasta3.jpg
Grezierazko termino batetik dator pasta hitza, eta hauxe esan nahi du: ‘irina eta likidoa nahastuta’, eta osagai horiexek ditu, hain justu, guk jaten dugun pastak (mota guztietakoak): gari-irina eta ura.

Pasta egiteko erabiltzen den osagai nagusia, beraz, gari gogorraren irin lodia da, semola esaten zaiona. Urarekin nahasi, eta molde batean sartzen dute forma eta neurri jakina emateko: izarrak, makarroiak, espiralak… Lehortzera uzten dute ondoren, eta horrelaxe lortzen da pasta lehorra, edo freskoan saltzen dute bestela. Pastak etengabeko bilakaera izan du, eta horrexegatik jarraitzen dugu jaten, gaur egungo beharrizanetara egokitzeko gai izan delako.

Pasta lehorra izan edo freskoa, formaren kontua ez da garrantzirik gabea: horren arabera, egokiagoa izango da modu batean edo bestean prestatzeko, eta emaitza hobe emango du. Neurririk txikienekoak (fideoak, bolatxoak, izarrak…) zopak egiteko erabiltzen dira gehienean, zinta luzeak (espagetiak edo tallarinak) edo hari itxurakoak hobeki geratzen dira saltsa krematsuetan. Hodi itxurako pastak (makarroiak, lumak…), barnean duen hutsuneari esker, bildu egiten du ontzeko erabiltzen den saltsa, eta ahogozo berezia uzten du. Itxurarik arraroena dutenak, berriz, hobe da pasta-entsaladetan erabiltzeko uztea. Pasta mota batzuk oso handiak izaten dira (maskorrak edo erraldoiak) eta barrutik bete eta labean presta daitezke. Zenbat eta bihurgune eta tarte gehiago izan, hainbat eta egokiagoak izango dira haragi zatiak, arraina edo berdurak dituzten plateretan jartzeko.

Pasta motak

Pasta egiteko modua eta haren osagaiak kontuan hartuta, honako mota hauek bereizten dira:

  • Pasta lehorra. Semola eta ura nahasi ondoren sortzen den produktua lehortzera uzten denean, pasta lehorra lortzen da. Ez du urik izaten, eta, ondorioz, egonkorragoa izaten da eta luzaroago irauten du, hozkailuan-edo sartu beharrik gabe. Pasta lehorrak hezetasun gutxiago duenez, kontzentratuagoak izaten ditu mantenugaiak. Behin egosten denean, pasta freskoaren proportzio berean izango lituzke mantenugaiak.
  • Pasta freskoa. Pasta mota horrek ur gehiago izaten du, eta, ondorioz, hozkailuan eduki behar izaten da eta ez du hain luzaroan irauten. Ur gehiago duenez, pentsatzekoa da kaloria gutxiago emango dituela. Elikagaien osaeraren berri ematen duten tauletan ikus daitekeenez, pasta lehorrak, behin egosita, eta freskoak (hori ere egosita) ia ez dute alderik ez atxikitzen duten ur kopuruan, ez ematen dituzten kalorietan eta ez bestelako mantenugaien kopuruetan ere. Zehaztu beharra dago, dena den, pasta freskoa haragiz edo gaztaz betea izaten dela askotan, eta horrek bai, nabarmen ugaritzen ditu balio energetikoa eta gantz kantitatea, eta neurriz kanpo janez gero, gizentasuna sortzeko arrisku gehiago izaten da.
  • Pasta sinplea. Lehorra edo freskoa izan, pasta sinplea esaten zaio gari gogorraren semolarekin edo gari bigunaren arinarekin eta urarekin soilik egiten denari, bestelako osagairik gabe. Honako hauek dira, besteak beste: espagetiak, lumak, zopako bolatxoak, fideoak…
  • Pasta konposatua. Aurreko osagaiez gain, beste batzuk ere izaten ditu: arrautza, berdurak eta barazkiak (espinaka, azenarioa edo tomatea, adibidez) edo zuntz gehiagorekin hornituta egon daiteke. Honako hauek dira, besteak beste: zinta arrautzadunak, tximeleta begetaldunak, osoko makarroiak.
  • Pasta betea. Era askotako betegarriak izaten ditu barrenean: haragiarenak, arrainarenak, berduraz eta barazkiz egina, urdaiazpikoz egina, gaztaz… Adibidez, raviloi gaztaz beteak, berdura tortelliniak…

Pastak beteak edo aberastuak badira, elikadura balio gehiago izango dute (eransten zaion elikagaiaren edo mantenugaiaren araberakoa izango da). Pasta sinple gordinaren errazio batek 275 kcal ematen ditu, arrautzadunak 368 kcal eta osokoak 278 kcal.

Merkatuan horrela sailkatuta ageri dira pastak, baina guztiek ez dute arrakasta bera izaten. Alor horretan berriki egin diren ikerketek erakusten dutenez, pasta sinple lehorra alde handiz gailentzen zaie gainerako guztiei: saltzen den pasta tona bakoitzeko, 14 kilo izaten da pasta betea, 50 konposatua eta gainerako guztia (900 kilo baino gehiago) pasta sinplea edo normala. Hiru sail horietan, pasta freskoa izaten da zati txiki bat, eta gainerakoa lehorra da.

Eduki honen barruko orrialdekatzea

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak