Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Papereko argitalpena >

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Erosketa gida: katiluan hartzeko txokolateak : Elikagaien analisia eta kontsumoa

Helduek hilean 81 gramo txokolate hartzen dute batez beste, eta kezkatzeko moduko kantitatea ez den arren, osasun arloko adituek oroitarazten dute noizbehinka baino ez dela hartu behar, azukre ugariko elikagai guztiak bezala

Elikagaien analisia eta kontsumoa

Zer leku hartu behar du dietan

Azukre asko duen edozein elikagaik bezala, kontuan hartu behar dugu txokolatea gehiegizko kopuruan hartzeak desorekatu egingo lukeela gure dieta. Helduen eta haurren gizentasun zifrek gauza asko esaten dute gure elikadurari buruz, besteak beste azukre gehiegi hartzen dugula (egunean 100 gramo inguru). Ulertu egin behar dugu zer-nolako aldea dagoen noizbehinkako kontsumoaren (hilean gutxi batzuetan) eta ohiko kontsumoaren artean (astean zenbait aldiz). Katiluan hartzeko txokolateari dagokionez, noizbehinka hartzeak aukera emango digu haren zapore paregabearekin gozatzeko, gero geure burua zigortzen aritu gabe.

Nolanahi ere, Dieta bidez barneratzen denaren Inkesta Nazionalaren arabera (ENIDE), Espainiako Estatuko helduek, batez beste, hilean 81 gramo txokolate hartzen dute katiluan. Horri erantsi behar zaio hilean beste 73 gramo txokolate beltz hartzen dutela eta 14 gramo txokolate esnedun (biak ere tableta eran).

Ikus daitekeen bezala, zifra horiek ez dira osasun arloko agintariak kezkatzeko modukoak. Kezkagarriagoa eta larriagoa da, dena den, haurrek zenbat txokolate eta zenbat produktu txokolatedun jaten duten: haurrei azukre gehien ematen dieten produktuen artean daude horiek, eta, gainera, ez da ahaztu behar ia haurren erdiek gehiegizko pisua dutela. Berriki argitaratu den ikerlan batek erakutsi du, urtearen buruan, haurrek beren pisua adina azukre hartzen dutela eta, hortaz, neurritsuak izateko mezuak eman behar dira produktu azukretsu baten aurrean gaudenean, haurrek lehendik ere aski azukre hartzen baitute.

Ildo horretan, txokolateak zeregin garrantzitsua du gero eta ohikoagoa den gaitz batean: hortz-haginetako txantxarra. Espainiako Estatuko hamar herritarretatik ia batek jateko arazoak ditu hortz-haginetako arazoak direla eta.

Txantxarrak mina ematen du eta arazo fisiko eta mekanikoak eragiten ditu, baina, horretaz gain, komunikazioari ere eragiten dio eta, garrantzitsuagoa dena, baita elikatzeko gaitasunari ere. Eta autoestimuari: txantxarrak jotako hortz-haginek zuzenean eragiten diote kanpo itxurari. Zenbait ikerlanek aurkitu izan dituzte loturak txantxarraren eta nahasmendu sozialen artean.

Horregatik guztiagatik, bai helduek eta bai haurrek ongi eskuilatu behar dituzte hortz-haginak elikagai azukredunak jan ondoren, eta hor sartzen da txokolatea ere (izan katilukoa, tabletakoa edo produktu txokolatedunek dutena).

Semaforo nutrizionala

Semaforo nutrizionala egiteko, katiluan hartzeko hiru txokolate motak erabili dira: kakao hauts azukredunarekin egiten dena, txokolate tabletarekin prestatzen dena eta hartzeko prest saltzen dena.

Energiari dagokionez, semaforo nutrizionalak erakusten du tabletako txokolatearekin egindako errazio batek 80 kilokaloria gehiago dituela beste bi prestaerek baino. Txokolate mota horrek, izan ere, gantz gehiago dauka (gainerako prestaerek baino hamar gramo gehiago).

Nolanahi ere, energiaren atalean, horiz ageri dira aztertu ditugun produktu guztiak, eta horrek esan nahi du ez dela gehiegikeriarik egin behar produktu honekin, batez ere gure pisuaren bilakaerak kezkatzen bagaitu edo argaltzeko asmoa badugu.

Ildo horretan, hartzeko prest dauden txokolateek, nahiz eta besteek baino dezente gantz gutxia izan (erdia batzuek, heren bat gutxiago besteek), ia kaloria kopuru bera ematen dute. Txokolate horiek esne gaingabetuarekin eginak daude, eta horregatik dute gantz gutxiago; azukreak, aldiz, besteek baino gehiago dituzte, eta horregatik ematen dute ia haiek adina kaloria. Baliteke zaporea indartzeko eranstea azukre gehigarri hori, gantza kenduta zaporea ere kendu egiten baitzaie.

Txokolate tabletarekin egindakoek, berriz, gantz saturatu gehiago daukate (laranjaz ageri dira semaforoan). Dena dela, txokolatearen inguruan egin diren ikerlanek ez dute ikusi elikagai horren gantz saturatuek kalterik egiten dutenik (gantz saturatuetan mota batekoak baino gehiagotakoak daude, eta guztiek ez dute eragin bera organismoan). Hain zuzen, gero eta ikerlan gehiagok nabarmentzen dute hobe dela elikagaiaren profil orokorrari begiratzea eta ez mantenugai jakin bati (azukrearen eta gatzaren kasuan izan ezik).

Azken hamarkadan, ikerketa askok baieztatu dute gatza eta azukrea direla gaixotasun kronikoak izateko arriskuarekin zerikusi handiena duten mantenugaiak. Gatza ez da kezkatzekoa katiluan hartzeko txokolateetan, baina bai azukrea. Semaforoan, laranjaz ageri dira aztertu ditugun produktu guztiak, eta horrek esan nahi du azukre asko dutela, eta gehien, hartzeko prest datozenek (8 gramo gehiago dituzte katiluko, bi koilarakadatxo alegia).

Gatzari dagokionez, esan bezala, aztertu ditugun txokolateek ez dute ematen kezkatzeko arrazoirik.

Zuntz dietetikoari dagokionez, txokolatea landare jatorriko elikagaia izaki, zuntz dezente duen elikagaia da; zehazki egunaren buruan hartu behar litzatekeenaren %5 eta %10 artean ematen du.

Azkenik, katiluan hartzeko txokolatea esnearekin egiten bada, kaltzioa ere emango du, eta mantenugai hori aski mesedegarria da hezurrentzat eta hortz-haginentzat. Dena dela, ez da pentsatu behar kaltzio gehiago hartzeak hein berean egingo dienik mesede hezurrei (nutrizioaren arloan, gehiago hartzea beti ez da hobea), eta azkenaldiko ikerlanek ere horixe azpimarratzen dute. Txokolatea esnerik gabe egiten bada eta txokolate asko erabiltzen bada, gerta liteke zenbait mikromantenugai ere ematea, adibidez selenioa eta zinka.

Hala ere, bi mantenugai horiek egin dezaketen onura baino aipagarriagoak izango lirateke produktu horrek emango lituzkeen kaloria eta azukre kantitate handiak. Azken hori ona izan liteke jaki eskaria dagoen garaian, baina ez da hori gure egoera; gu beste muturrean gaude, eta nutrizioaren arloan, gizentasuna da gaur egun daukagun arazo nagusietakoa, bai helduetan eta bai haurretan.

Txokolatea eta kafeina

Txokolateak duen kafeina kantitatea kezka iturri da guraso askorentzat eta haurdun dauden emakumeentzat, baina neurtzen hasita, nabarmen ikusten da txokolateak askoz kafe gutxiago duela kafeak baino edo “edari energetikoak” esaten zaienek baino.

Kafe espres katilukada estandar batek edo 250 ml “edari energetikok”, adibidez, 80-100 miligramo kafeina ematen dute, eta katiluko txokolate errazio batek 20 miligramo. Gomendioak dioenez, haurdunek ez dute hartu behar egunean 4,6 mg kafeina baino gehiago haiek pisatzen duten kilo bakoitzeko, eta haurrek, berriz, egunean 2,5 mg pisatzen duten kilo bakoitzeko.

Zaila da haurdunek eta haurrek kopuru horiek gainditzea txokolatea hartuz. “Edari energetikoak”, ordea, desegokitzat jotzen dira haurdunaldian eta adingabeetan, susmatzen baita eragin kaltegarriak eduki ditzakeela fetuan eta haur eta nerabeetan.

Eduki honen barruko orrialdekatzea

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak