Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Papereko argitalpena >

Artikulu hau itzulpen automatikoko sistema batek itzuli du. Informazio gehiago, hemen.

Euskarara itzultzeko sistemek aurrerapen handiak izan dituzte azken urteotan, baina oraindik badute zer hobetua. Hobekuntza horren parte izan nahi? Aukeratu esaldi osoak nahieran, eta klikatu hemen.

Erosketa gida: edateko jogurtak eta beste esne hartzitu batzuk : Edateko jogurtak: ohikoen antzekoak baina ñabardurekin

Nutrizio balio handiko elikagaiak dira, edozein adinetan hartzeko modukoak eta, bereziki, esnea ongi onartzen ez duten pertsonentzat dira egokiak, erraz barneratzen den elikagaiak baitira

Nutrizio arloko analisia

Nutrizio arloko ezaugarriak

Jogurtak eta esne hartzituek izaten duten energia balioa eta makromantenugaiei dagokien osaera ez dira askorik aldatzen jatorrizko esneak izaten dituenetik. Bitaminen eta mineralen kopuruak ere ez du izaten aldaketa handirik. Nolanahi ere, esan behar da, nutrizioaren ikuspegitik, esne hartzituen digestioa hobea izaten dela, entzima kontzentrazioa handia izaten dutela eta B multzoko bitaminak ere zertxobait gehiago. Horren guztiaren eraginez, nutrizio balio handiko elikagaiak dira.

Jogurtetan eta oro har esne hartzituetan, hartzidura sortzen duten mikroorganismoen jarduerak eragina du azken produktuak izaten dituen mantenugaien nutrizio balioan eta balio biologikoan.

Karbohidratoei dagokienez, kontuan hartu behar da laktosa (esneak izaten du) murriztu egiten dela azken produktuan, baina desagertu ez dela egiten, bakterio laktikoen bidez sortzen den hartzidurak azido laktiko bihurtzen baitu laktosa. Jogurt likidoetan, dena den, ez da guztiz horrela izaten; izan ere, batzuetan esne hautsa eransten diete prozesuan, eta horrek handitu egiten du laktosa kopurua. Esnearen aldean, hala ere, jogurt likidoa eta edozein jogurt hobeto onartzen ditu gure organismoak, nahiz eta laktosarekiko intolerantzia duten pertsonek behar diren neurriak hartu behar dituzten eta etiketa aztertu.

Horrekin batean, balio biologiko handiko proteinak izaten dituzte. Esnearen proteinak ugari izaten du lisina; aminoazido bat da, zerealek, adibidez, gutxi izaten dutena. Proteina horiek digeritu egiten dira partzialki hartzidura prozesuan, eta hori ona da gure organismoarentzat, errazago xurgatzen baitu.

Esneak izaten dituen gantzak saturatuen sailekoak dira, eta kopuru handietan agertzen ez den arren, kendu egiten diote, kontsumitzaileek nahiago izaten dituzte-eta esneki gaingabetuak eta erdigaingabetuak. Jogurtek beren esne-zatian duten koipeki kopuruak %2koa izan behar du gutxienez, salbu eta jogurt erdigaingabetuetan (%2koa baino txikiagoa eta %0,5ekoa baino handiagoa izan behar du) eta gaingabetuetan (%0,5ekoa edo txikiagoa). Hau da, erdigaingabetuak eta gaingabetuak ez diren jogurtetan ez dago gehienezko gantz kopururik; horrek esan nahi du gantz asko samar duten jogurtak ere aurki daitezkeela, legedia betetzen dutenak.

Bitaminei dagokienez, esnekietan D bitamina nabarmentzen da. Bitamina lipodisolbagarria da, eta esnearen zati gantzatsuan egoten da. Esnea hartzitu egiten denez, bitamina batzuk ugaritu egiten zaizkio, adibidez B1 (tiamina), B2 (erriboflabina), B3 (niazina), B6 (piridoxina) eta nagusiki azido folikoa; aldi berean, murriztu egiten zaizkio B12 eta C bitaminak.

Eta mineralak ere aipatu behar dira. Jogurt likidoa, gainerako esne hartzituak bezala, kaltzio iturri paregabea da organismoarentzat, eta ez bakarrik asko ematen duelako, ematen duena hobeto xurgatzen delako ere bai.

Azukre gehiegi

Esan dugu esneki hauen laktosa hobeto onartzen duela gure organismoak, eta hori aintzat hartzekoa da, baina ez da garrantzi txikiagoko kontua produktu horiei eransten dioten azukre edo eztitzaile kopuru izugarria. Badira betiko jogurt naturalak (eztitzailerik gabeak), zeinak 4,7 gramo azukre izaten duten ale bakoitzeko (125 gramoko ontzia), eta badira edateko jogurtak, “frutadunak” esaterako, 28 gramo azukre izaten dutenak errazio berean. Hobeto ulertzeko, lehenbizikoak 0,5 errazio karbohidrato emango lizkioke diabetiko bati, eta bigarrenak 3 errazio.

Merkatuan badira, bestalde, materia gantzatsua edo koipekia %0 duten jogurtak edo balio proteiko handikoak. Horien etiketa aztertuta, ikusiko dugu azukre edo eztitzaile kaloriagabeak erantsi dizkietela, eta horiek ez dira gomendagarriak elikadura osasungarriaren barrenean. Honako hauek izaten dira ohikoenak: sakarosa (ohiko azukrea), kanabera azukre beltza, eztia, estebia edo aspartamoa, eta zenbait polialkohol ere erabiltzen dira, esaterako almidoi hidrogenatuaren hidrolizatuak, isomalta, laktitola, maltitola, manitola, sorbitola eta xilitola, guztiak ere zapore gozo gustagarria emateko.

Kaltzioari dagokionez, berriz, gauza jakina da esnekiek ugari ematen dutela, baina baita beste hainbat elikagaik ere: aza, brokolia, azalorea, sesamoa, almendrak, fruitu lehor batzuk…

Era berean, zabaltzen ari da esneki horiek gantz kardio-osasungarriekin aberasteko joera, omega-3a erantsita adibidez eta azido oleikoa. Baina nabarmendu behar da, 2 arrain urdin txikik (antxoa, sardina…) ematen duten adina omega-3 hatzeko, 14 basokada jogurt likido hartu behar lirateke, omega-3rekin aberastuak. Dieta orekatuan, elikagai aberastuek ez ditzakete bestelakoak ordezkatu.

Zientzialarien arteko adostasunak argi esaten du dieta osasungarri batek kopuru txikietan behar dituela gantz saturatuak, nahiz eta gantz askoko esneki bat ere ager daitekeen, kopuru “txikietan” edo “neurritsuetan”. Beti komeni da etiketa aztertzea eta oroitzea onen-onena dela errazio batek 5,2 gramo gantz baino gutxiago izatea. Jogurtak 14 gramo gantz baino gehiago edo 4 gramo gantz saturatu baino gehiago ematen baditu, ez litzateke egokiena izango maiz samar jateko.

Aipamen bat jartzeko onespena emateak ez du esan nahi elikagai horrek baduela funtzionaltzat edo aberastutzat jotzeko beharrezkoa den gutxieneko kopurua, eta horixe gertatzen da askotan esneki funtzionalekin: oso-oso kopuru txikietan izaten dituztela, adibidez, fitoesterolak edo probiotikoak.

Azkenik, zaindu egin behar litzateke zenbat esneki hartzen dugun egoera berezi batzuetan: hazkunde garaian, haurdunaldian, edoskitze aldian, menopausia garaian edo hirugarren adinean. Izan ere, gerta daiteke komeni baino gehiago hartzea (ez litzateke harritzekoa, erraz harzen dira, eskaintza zabala dago eta nutrizioaren ikuspegitik aipagarriak dira), eta horrek azukre eta gantz gehiegi hartzera eramango gintuzke (egoki aukeratu ezean), eta gure dietan lekua eduki behar duten beste elikagai egokiago batzuk baztertzera ere bai: fruta eta berdurak, arraina, haragi giharrak, lekaleak, osoko zerealak eta aleak… Joera horrek ez liguke batere mesederik egingo.

Eduki honen barruko orrialdekatzea

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak