Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Papereko argitalpena >

Los datos, informaciones, interpretaciones y calificaciones que aparecen en esta información corresponden exclusivamente al momento en que se realizaron y tienen, por tanto, una vigencia limitada.

Animaliak babesteko etxeak: Espainiako 18 hiriburutako egoitzak aztertu ditugu, udalek kudeatuak, kontratatuak edo diruz lagunduak : Udal txakurtegiek zerbitzu onargarria ematen dute, baina gabeziak dituzte langileen eta informazioaren ataletan

- Nabarmentzekoa da babes-etxe horietako garbitasuna eta segurtasuna
- Animalia bat abandonatzea 210 euro kosta dakioke jabeari, eta adoptatzea, 85 euro
- Alde handiak antzeman ditugu hiri batzuetatik besteetara
- Lauk soilik onartu dute animaliak hiltzen dituztela

Animalia adoptatzeko tramitea eta konparatzeko taula

/imgs/20091001/tema5.jpg
Datuak eman dizkiguten 15 hirietan 2008an abandonatu zituzten animalien % 40ri beste etxe bat aurkitu zieten. Gasteizen % 91rentzat aurkitu zuten etxea, Valladoliden % 80rentzat eta Bartzelonan, lau animaliatatik hirurentzat. Hiri horietan izan ziren emaitzarik onenak, eta Malagan eta Murtzian kaskarrenak: bost animalia abandonatutatik, bakarrari aurkitu zioten etxe berria.

Lau babes-etxetatik hirutan, animalia hartuko duenak 18 urte edo gehiago eduki behar ditu (A Coruñan, Malagan, Donostian, Cadizen eta Granadan aztertu ditugun etxeetan ez dute jartzen halako baldintzarik). Horrez gain, kontratu bat sinarazten diete jabe izan nahi dutenei (animalia bat edukitzeak zer betebehar dituen ageri da eta nola zaindu behar den ere bai), eta arriskutsu jotzen den animaliaren bat eraman nahi duenak, baimen berezi bat sinatu behar du. Babes-etxe guztietan parasitogabetuta ematen dituzte animaliak, eta hirutatik bitan, txertoa jarrita (Valladoliden, Sevillan, Alacanten, Oviedon, Granadan eta Kordoban ez), eta mikrotxipa ere hirutatik bik jartzen diete (Valladoliden, Sevillan, Alacanten, Granadan, Kordoban eta Gasteizen ez).

Animalia bat babes-etxetik hartzea ez da doan izaten. Bi lekutan soilik onartzen dute doan eramatea, Murtzian eta Valladoliden. Gainerako lekuetan, ordaindu egin behar izaten da mikrotxipa jartzea (derrigorrezkoa bada eta lehendik ez badauka), eta eman dizkioten albaitari-zerbitzuak ere bai (txertoa jartzea, antzutzea, parasitogabetzea…). Tarifak aldatu egiten dira hiritik hirira.

Eman diguten informazioa: zalantza asko

Azken ondorio moduan, babes-etxeetako langileek eman dieten informazioari eta tratuari erreparatu diote han izan diren teknikariek, eta beren iritziz animaliak zein egoeratan dauden ere adierazi dute. Atal horiek zenbakietara ekarriz, honako datuak ageri zaizkigu: udalek eta babes-etxeek eurek eman diguten informazioa, batez beste, ‘onargarria’ baino ez da (emaitza horixe lortu dute, hain zuzen, Iruñeak, Kordobak, Malagak, Oviedok, Valladolidek eta Zaragozak), nahiz eta salbuespen onak ere aurkitu ditugun: emaitza ‘oso ona’ lortu dute Madrilek eta Bartzelonak, eta ‘ona’ A Coruñak, Bilbok, Donostiak, Gasteizek, Murtziak, Sevillak eta Valentziak. Ezin dute gauza bera esan Alacanteko, Cadizko eta Granadako babes-etxe eta udalek (emaitza ‘txarra’ atera dute’); informaziorik apenas eman diguten udaletatik, eta langileek ere oso azalpen gutxi eman dizkiete teknikariei (gogoan hartu behar da animalia bat eramateko asmoa azaldu dutela). //

Ongi aztertzekoa

Etxe-animalia bat adoptatzen edo erosten duena erantzukizun baten jabe egiten da. Halako animalia bat ez da jostailu bat, ezpada izaki biziduna, eta behar jakinak izaten ditu. Hori dela eta, animalia bat ekarri aurretik, ongi aztertu behar da gaia, eta galdera ba-tzuen erantzunak argi eduki behar dira, erabaki okerrik ez hartzeko:

  1. Etxeko guztiek nahi dute animalia ekartzea? Zenbaitetan, etxe-animalia bat ekartzeko asmoa bulkada baten ondorio izaten da (gehienetan, haur baten bulkada), eta ez da kontuan hartzen zenbateko erantzukizuna eskatzen duen izaki bizidun bat etxean sartu eta hura zaintzeak eta hezteak. Aintzat hartu behar da, halaber, familiako inork ba ote duen alergiarik edo asmarik: animalien ileak (zehazki, horietan egoten diren akainek) alergiak sor ditzake, katuenak, txakurrenak, karraskarienak eta zaldienak, adibidez.
  2. Aski denbora badugu animaliari arreta jarri eta paseatzera ateratzeko? Animaliek ez dute ulertzen gu nekatuta edo haserre egotea. Egunero jarri behar zaie arreta, jana eta ura eman, egunean hirutan atera paseatzera (txakurrak), ariketa egitera eraman, haiekin denboratxo bat igaro… Besteak beste, familian toki bat egin behar zaie, dieta osasungarria eman eta ariketak egiteko aukera eman. Eta oporretan ere hori guztia behar izaten dute.
  3. Animalia bat edukitzeak sortzen dituen gastuei aurre egiteko prest gaude? Janaria, albaitaria, osagarriak… horiek guztiak ordaindu behar dira. Etxe-animalia bat edukitzea dirua kostatzen da: urtean behin, gutxienez, azterketa egin behar dio albaitariak (hortik kanpo geratzen dira gaixotasunak, ebakuntzak, bestelako tratamenduak…). Bizi osorako konpromisoa da, eta legeak betebehar batzuk jartzen dizkie jabeei: hiriko erroldan izena ematea, mikrotxipa jartzea, albaitari-zaintza ematea eta baldintza duinetan edukitzea.
  4. Animalia batekin bizitzeko prest gaude? Bizikidetza guztiz egokia izan dadin, animalia hezi egin behar da nahitaez (kumea dela egitea da onena). Etxe-animalia batekin bizitzeak afektu-lotura sendoak sortzen ditu eta sentimendu gogorrak ere bai (hiltzen denean, adibidez, edo haserrarazten gaituenean).
  5. Zein animalia mota ekarri nahi dugu? Ongi aztertu behar da zer nahi dugun eta zergatik. Txakur batek pozik lagunduko gaitu paseatzera, baina etxean gelditu zaleak bagara, hobe dugu katu bat ekar-tzea. Ongi bereizi behar da zer arraza nahi dugun, bakoitzak ditu-eta bere jokabide-ezaugarriak. Bi hilabete eginak dituzten kumeak ekartzea komeni da, lehenago amaren esnea behar izaten dute eta. Adoptatu egingo badugu, galdetu behar dugu zein txerto jarri dizkioten eta zein ez. Animalia osasun egoera onean dagoela ziurtatzeko, eskatu behar dugu mikrotxipa jarria eduki dezala, parasitogabetua egon dadila eta esterilizatua. Hala ez bada, lehenbailehen joan behar dugu albaitariarengana, eta osasun-betebehar guztiak gauzatu.

Eduki honen barruko orrialdekatzea

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak