Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Papereko argitalpena >

Informazio honetan agertzen diren datu, informazio, interpretazio eta kalifikazioak haiek egin ziren uneari dagozkio, eta, beraz, denbora mugatuz daude indarrean.

Adingabeen erdiek gehiegizko pisua edo gizentasuna dute Espainiako Estatuan. Faktore asko dago horren atzean, eta horietako bat da, zalantzarik gabe, elikadura desegokia. Ekoizleen ardura al da? Industriako arduradunek, nutrizionistek eta elikagaien segurtasunean aditu direnek aztertu dute gaia, eta irtenbide batzuk ere proposatu dituzte. : Zerekin elikatzen ditugu semealabak?

Ongi jatea lehenbiziko puretik hasita

Angel Gil doktorearen iritziz (Nutrizioaren Iberoamerikako Fundazioko presidentea da), haurra jaio eta lehenbiziko hilabeteetan bertan hasten da arazoa. “Bularra kentzen zaionetik, eta Espainian seigarren hilabete inguruan izaten da, eredu on batzuk ezarri behar lirateke nutrizioan. Baina gehiegi hartzen dira zereal finduak eta proteinak, eta gutxiegi lekaleak eta fruta”, azaldu du aditu horrek. Desoreka horrek gabeziak eragiten ditu bitamina batzuetan, adibidez folatoetan eta D bitaminan. “Haur pottolo bat ez da haur osasuntsua. Eta gorputza luzatzen zaienean denak ez dira estilizatzen. Batzuk bai, eta beste batzuk, berriz, pisu arazoak dituzten nerabeak eta helduak bihurtzen dira. Gizentasuna malnutrizio modu bat da, gehiegikeriak eragina, eta askotan luzatu egiten da adin helduan. Haur batzuek sindrome metabolikoa edo kolesterola daukate, hori ere ikusten ari gara. Horrek esan nahi du 20-30 urte aurreratu daitezkeela bihotz- -hodietako gaixotasunak”, ohartarazi du Gil doktoreak.

Dietan hobekuntza batzuk txertatzeko estrategia ona da erosketak eta asteko menua planifikatzea, egun bakarrean zenbait otordu prestatu eta igandetik igandera izoztea. Eta guarnizioetan berdurak eta barazkiak sartzea, eta postrerako, frutak. Sekula ez da berandu haurrei zapore eta produktu berriak eskaintzeko. “Ez da egia haurrek beti baztertzen dituztenik begetalak. Haurtxo bati berdura purea ematen diogun lehen aldian, aurpegi arraroa jartzen du. Bigarren aldian, ez hainbeste. Eta hirugarrenetik aurrera, arazorik gabe onartzen du. Ahosabaia ohitu egiten da zapore aniztasunera baldin eta elikagai horiek eskaintzen bazaizkio. Besterik da saltokietan garestiagoak izatea, baina ez jatorrian. Hor agian aztertu egin behar litzateke banaketa sektorearen jokabidea”.

Zer egin daiteke? 

Ez dago elikagai txarrik. Galarazi ere ez da egin behar. Halaxe diote nutrizionistek: kantitateek eta maiztasunak baldintzatzen du guztia. Ez dugu errudun sentitu behar egun batean pizza emateagatik haurrari, ezta urtebetetze ospakizunean tarta jan duelako edo hanburgesa bat afaldu duelako egun berezi batean. Baina horiek noizbehinka jan behar dira, betiere dieta askotariko baten barrenean, non kalitatezko mantenugaiak izango diren nagusi.

Industriak eta errestaurazioak badituzte proposamen osasungarriak baina baita tentazio erakargarriak ere. Gurasoen erabakia da seme-alaben platerean zer jarri. Ongi hautatzeko, beharrezkoa da informazio egokia izatea. Eta laguntza ere bai, seme-alaben gizentasun goiztiarrari garaiz erantzuteko. “Beharrezkoa da erakunde publikoek ahalegin handi bat egitea. NAOS estrategia oso ongi zegoen paperean, baina ez zen baliabiderik jarri. Eta inbertitu egin behar da herritarrei nutrizio arloko formazioa emateko eta finantzatu egin behar dira ikerketa programak eta haurren gizentasunari erantzungo diotenak, bai Lehen mailako Arretan eta bai ospitaleetan. Diziplina anitzeko taldeekin, non nutrizionistak ere egongo diren, eta jarduera fisikoaren arloko profesionalak ere bai sedentarismoari aurka egiteko”, proposatu du Angel Gilek.

Gaur egun, haurretan gizentasun arazo bat antzematen denean, pediatriatik tratatzen da. “Pediatra bikainak ditugu, baina denbora gutxi izaten dute kontsultan arazoa sakon tratatzeko. Azkenean, gomendio isolatu batzuetan gelditzen da, eta osotasuneko neurriak behar dira”, nabarmendu du Gil doktoreak. Egiazko ‘pandemia’ iruditzen zaio haurren gizentasuna. “Prebentzio lana ez bada orain egiten, urte batzuetan ugaritu egingo dira bihotz-hodietako gaixotasunak. Eta horrek kostu ekonomikoa dauka osasun sistemarako, eta kostu humanoa gizarterako”. Semaforoen sistemak lagundu egiten du gurasoek argi ikus dezaten zer-nolako elikagaiak diren haurrentzat onuragarrienak nutrizioaren ikuspegitik, adibidez Nutri-Scorek.

“Aldiz, produktu azukretsuen gaineko zergak, neurri gehiagorekin lagundu ezean, dirua biltzeko baino ez dira izaten. Eta kontsumitzaileen patrikatik ateratzen da diru hori”, salatu du Gilek. Egia da, dena den, oso eskuragarriak diren elikagai batzuek nutrizio profil zalantzazkoak izaten dituztela. Eta egoera horretan, egungo krisi ekonomikoak lagunduta, gizentasunak bereziki gogor astintzen ditu baliabide gutxien duten familiak. Nazio Batuen Agenda 2030 egitasmoaren gako nagusietako bat da: herritar guztiei bermatzea kalitatezko elikagaiak, elikagarriak eta prezio onekoak.

Eduki honen barruko orrialdekatzea

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak