Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Papereko argitalpena >

Informazio honetan agertzen diren datu, informazio, interpretazio eta kalifikazioak haiek egin ziren uneari dagozkio, eta, beraz, denbora mugatuz daude indarrean.

Toki publikoetan erretzea: ia bost urteren buruan, CONSUMERen beste txosten bat : "Tabakorik gabeko" toki publikoak ez dira oraindik errespetatzen

Batez beste, erretzea debekaturik zegoen tokien %46an erre egiten zuten erabiltzaileek; bisitaturiko tokien %24an langileren batek ere erretzen zuen

Oraintxe, edo sekula ere ez eta konparaketako taula

Mundu guztiak daki erretzaileek gehiegizko heriotza-tasa goiztiarra izaten dutela, batez ere gaixotasun kardiobaskular, arnasbideetako gaitz, eta minbiziaren eraginez; urtean 50.000 heriotza gertatzen dira Espainiako estatuan tabakoaren eraginez eta 1978tik gaur arte ia milioi bat dira arrazoi horrengatik hildakoen; hala ere, Espainian erretzen jarraitzen du jendeak, eta asko gainera.

Espainiarra masokista, informaziorik gabea edo ergela dela esan nahi du horrek? Ez horixe. Baina Espainiako estatuko gizartearen heren bat gutxienez kulturalki erroturik dagoen droga baten menpe da eta droga horren aurrean izugarrizko tolerantzia soziala dago; egia da tabakismoa hasten denetik osasunean eraginak antzematen hasi arteko tartea luzea dela, eta horrek zaildu egiten du gaixotasuna sortzen denean kausa-efektu erlazioa ikustea. Eta egia da, bestalde, administrazio publikoek ere ez diotela uko egin nahi zergen bidez tabakoak sortzen dizkien irabazi izugarriei eta ez dute aitortzen tabakismo gaietan ezinezko dela negozioa eta osasuna binomioa uztartzea. Tabako-industriak ere primeran daki, azkenik, tabakismoaren inguruko eztabaida soziala azaleko gaietan eta puntu anekdotikoetan zentratu eta giro sozialari horretan eusten, eta uko egiten zaio kontsumoa baldintzatzen duenari buruzko sakoneko analisi sistematikoa egiteari.

Tabako industriek egunean 8.000 erretzaile berri bereganatu behar dute -kopuru horixe galtzen baitute egunero gaixotasun, heriotza edo erretzeari utzi diotenengatik- eta horretarako ez diete gastu eta estrategiei erreparatzen. Tabakoaren negozioan ezer ere ez da halabeharraren esku geratzen. Besteren kearen eraginez gaixotu nahi ez duten kolektiboen aldarrikapen-mugimenduak antzematen badituzte, horien aurka bidaltzen dituzte beren idazle, umoregile eta irratietako tertulietako tropelak, aitortu ezinezko diru-sari ederren eraginez, erretzaileen aurkako intolerantziaren bandera famatua altxatzera. Zuzeneko publizitatea debekatzen bazaie, zeharkakoan inbertitzen dute, Estatu Batuetan hedabideetan tabakoa iragartzea debekatu zutenean bezala, filmetan protagonisten zigarro-kontsumoa %92 gehitu baitzen, batez ere protagonista horiek emakumezkoak, ederrak eta bizitzan arrakasta dutenak zirenean, Smoking Free Movies Association erakundearen ikerketa batek dionez. Zer uste duzu, bada, kasualitatea edo gidoiaren halabeharra dela telebistako gure serieetan eroak bezala erretzen duten gazteak agertzea? 2000. urtean erretzaileek zinean izan zuten agerpenaren batez bestekoa orduko 10,8koa izan zen; 1990ean, berriz, 5,9koa zen, erdia inguru. Ezer ez da uzten halabeharraren esku. Tabakoaren sektoreko handikiek izugarrizko presioa egiten dute herrialde bakoitzeko politikariengan eta presio hori gaindi ezina izaten da askotan. Ez ahaztu munduko hiru negozio errentagarrienen artean dagoen tabakoarena. Gizarte zibilizatuak tabakoaren kontsumoaren aurkako neurriren bat hartzen duenean, tabako fabrikatzaileek indarrak ahitu arte egiten dute borrokan neurri horien aurka eta galdu behar badute, gutxienez hitzarmenak lortzen dituzte aldaketak atzeratu daitezen; hutsarte edo “su-eteneko” urte horietan zehar, milioi eurotan bihur ditzakete beren irabaziak eta ekintza berriak prestatzen jarraitu.

Espainiako estatuan tabakoaren bereizketarik gabeko kontsumoaren aurkako lege garrantzitsuak izan ditugu, baina xehetasun txiki bat ahaztu izan zaie: lege horiek betetzea nahitaezkoa dela, hain zuzen. Orain Tabakismoaren Prebentziorako Plan Nazionala dator eta erkidegoen adostasun zabalarekin, serio hartu nahi da estatuko bizilagunen gaixotasun eta heriotza goiztiarraren lehen eragile denaren aurkako lana. Guztion artean lege hori inplementatzea lortzen badugu, datozen belaunaldiei ahokada arnasa garbi eramango diegu eta gure herria -berez ere pribilegiatua- Mendebaldeko herrialde osasuntsuenetakoen artean jarriko dugu.

Víctor López García-Aranda
Tabakismoaren prebentziorako Batzorde Nazionaleko (CNPT) lehendakaria

Eduki honen barruko orrialdekatzea

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak