Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Papereko argitalpena >

Informazio honetan agertzen diren datu, informazio, interpretazio eta kalifikazioak haiek egin ziren uneari dagozkio, eta, beraz, denbora mugatuz daude indarrean.

: PISU TURISTIKOAK: BIZILAGUNAK BADATOZ ETA BADOAZ

Aldatu egin dute hirietako erdiguneen aurpegia: alokairuko prezioak igotzea, betiko saltokiak ixtea eta masifikazioa oso lotuta daude oporraldietarako apartamentuekin. Erradiografia egin diogu moda honi, zeinak itxura berria eman dien udako planei eta etxejabeen, bidaiarien eta bizilagunen arteko harremanari.

Efektuak eta erantzukizuna

NAHI GABEKO KALTEAK

Fenomenoaren lehenbiziko eta berehalako ondorioa bistakoa da: beste alokairu horien prezioa igotzea. Hilean 700 edo 800 euro ordaintzen zen auzoetan 1.000 eta 1.200 euro artean eskatzen dute orain. Idealista.com higiezinen atariak emandako datuen arabera, 2016. urtean hasi zen alokairuaren prezioa igotzen: urte arteko aldakuntza-tasa %6koa zen 2015ean, eta %15,9ra joan zen hurrengo urtean. Igotzen jarraitu zuen 2017an ere, eta %18,4koa izan zen. Baina igoera horren errua ez da pisu turistikoena bakarrik. “Europaren gero eta antz handiagoa du Espainiak, eta ondorioz, gero eta jende gutxiagok erabakitzen du erostea. Horri gehitu behar zaio krisi garaiko etxegabetzeek eragin duten beldurra, eta bankuek bezeroei ez dietela ematen hipotekaren%100”, laburbildu du Tolo Gomilak, Fevitur-eko presidenteak.

Auzo batzuetako bizilagunak oso haserre daude. Galde dezatela, bestela, Palman. Jose Hila zinegotzia da Udalean, Hiri Ereduaren, Hirigintzaren eta Etxebizitza Duinaren Sailean, eta adierazi duenez, bizilagunek turisten jokabidearen aurka azken hiru urteetan jarri dituzten salaketak laukoiztu egin dira. 2014. urtean 42 salaketa jaso zituzten, eta 2017an, berriz, 192.

Hiri gutxitan ugarituko zen alokairu turistikoa Palma de Mallorcan azken urteetan adina. Udalaren arabera, arautu gabeko pisu turistikoen igoera %50ekoa izan zen 2015etik 2016a bitartean, eta Airbnb-ek emandako datuetan ageri denez, 2017ko otsailean, Palman bakarrik, gisa horretako 2.972 sarrera zeuden erregistratuta. “Begi bistakoa da nolako lotura dagoen oporraldietako etxebizitzen bilakaeraren eta alokairuko prezioen igoeraren artean. Nahiz eta faktore bakarra ez izan, eragin handia eduki du”, ziurtatu du Hilak. Alokairua, izan ere, %40 garestitu da 2013. urtetik. Hiri hartako Udalak orekatu egin nahi du egoera, eta egoitza turistikoak etxebizitza familiabakarrekoetara mugatzea proposatu du berriki. “Bizitzeko moduko hiria izan behar du Palmak. Gerta daitekeen gauzarik okerrena da biztanleek alde egin behar izatea bere hiritik edo sasoika lan egiten dutenak uhartera ezin etorririk gelditzea ez ditzaketelako ordaindu gero eta neurrigabeagoak diren prezioak”, adierazi du Hilak. Turistikotzat jotzen da 30 egunetik beherako edozein alokairu. Apartamentu turistikoen lege mapa gazpatxo moduko bat da, eta hor biltzen dira arauak, ordenantzak eta autonomia erkidegoek ezartzen dituzten proiektuak; hori horrela izanik, hiri ba- tzuk beren mugak jartzen hasi dira. Honako hauek dira horietako batzuk:

Madrilgo Udalak berriki jakinarazi du legez kanpo utziko dituela Erdialdeko barrutian dauden pisu turistikoen %95, etxe horiek sarbide independentea beharko baitute kaletik bertatik. Horretaz gain, gehienez 90 egunera mugatuko du. Denbora hori gaindituko balu, jabeak hirigintza lizentzia bat eskatu beharko luke etxerako, eta hirugarren sektoreko hotel erabileren barrenean sartu beharko luke. Eraikin bakar batek ere ezingo ditu eduki etxebizitzen %75 baino gehiago erabilera horretarako.

Valentzian, Erkidegoko Gobernuak erabakiak hartzeko gaitasuna emango die udalei. Legea indarrean sartzen denean, pisu turistiko berriak etxabeetara eta lehenbiziko solairuko bizitzetara mugatuta geldituko dira hiriburuan. Etxebizitza osoak gehienez ere 45 egunez alokatu ahalko dira, baina eperik ez zaio jarriko logela bakarra alokatzen denean eta turista jabearekin bizi denean. Baina esaerak esaten duen bezala, “lege guztiek, beren tranpa”. “Pertsona batek nire etxearen erreserba Airbnb bidez egiten duenean, nik proposatzen diot bertan behera utz dezala akordioa eta esku dirutan ordain dezala”, aitortu du Madrilen etxea alokatzen duen emakume batek. “Horrela ez da inon agertzen nire etxea 20, 90 edo 150 egunez alokatu dudan”, adierazi du.

Bartzelonan, pisu turistikoek “espekulazioa sustatu dute, garestitu egin dute etxeen prezioa eta arazoak eragin dituzte, gizabide gutxiko jokabideak eta bizikidetza hondatzen dutenak agertu direlako”, jakinarazi dute Márquez & Abogados bulegotik. Kataluniako hiriburuan Aloimendu Turistikoen Hirigintza Plan Bereziari dagokio hirigintza arloa arautzea (PEUAT); horrek arautzen du lizentziak emateko prozesua, eta helburu nagusi bat du: aloimendu horien zabalkundea eta hirigintza eredu jasangarria bateratzea. Udalak handitu egin du ikuskari kopurua. Etxebizitza baimenik gabe alokatzen dutenek 30.000 euro arterainoko isunak jaso ditzakete.

Donostian eztabaida handia izan da orain dela hilabete batzuk pisu horien inguruan, Alde Zaharraren izaerari eusteko bermeak behar direlakoan. Gipuzkoako hiriburuan bi mailatako araudia ezartzen da: alde batetik Eusko Jaurlaritzak Turismo lege baten bidez egiten du, eta Udalak, bestalde, Etxebizitza turistikorako hirigintza erabilera arautzen duen ordenantza baten bidez, zeina berriki onartu baita. Lehenbizikoak alderdi teknikoak arautzen ditu, eta bigarrenak etxebizitzaren hirigintza erabilera.

Sevilla. 2016ko otsailean argitaratu zen dekretu batek arautzen ditu etxebizitza turistikoak Andaluzian, eta pisuen jabeek erantzukizun inprimaki bat bete eta aurkeztu behar dute jarduerari ekiteko. Okupazio baimena eduki behar dute eta une orotan bete behar dituzte etxebizitzek eduki beharreko baldintza teknikoak eta kalitate baldintzak. Sevillan, ikusirik gune batzuetan neurriz kanpoko pisu kopurua dagoela, beste neurri batzuk aztertzen ari dira, eta Donostian onartu den ordenantzaren gisako bat idaztekotan dira.

ERANTZUKIDETASUN ESKE.

Airbnb-ek erabiltzaileei ematen dien gomendio bakarra da jakin dezatela ongi zer esaten duen beren hiriko araudiak, baina ez dirudi kontrol lanik egiten duenik bere plataforman argitaratzen diren etxe denek araudia betetzen ote duten egiazta-tzeko. Are gehiago, inolako erantzukizunik ez du hartzen norbait legea urratzen ari dela salatzen denean.

“Aloimendu bat erreserbatu genuen Manhattanen, eta handik bi egunera jakin genuen legez kanpokoa zela. Ezeztatu egin nahi izan genuen erreserba, baina haren ezeztatze politikak behartu egiten gintuen diru guztiaren %50 ordaintzera”, kontatu du Ignacio Sanzek, 2016. urtean izandako gorabehera baten inguruan.

“Airbnb-ekin harremanetan jarri ginenean, esan ziguten haiek ez zezaketela ezertxo ere egin, haiek etxejabeei gomendioa ematen zietela hiri bakoitzeko araudia ezagutzeko eta errespetatzeko. Ezeztatzekotan, galdu egingo genuen dirua”, oroitarazten du. Plataformek erantzukide izan behar dute, adituen esanetan. “Horrela bakarrik kontrolatu daiteke aloimenduek legea betetzen dutela. Onargarria ez dena da banaketa kate handi bati supermerkatu bat ixtea ziurtagiri fitosanitariorik gabeko elikagaiak saltzen dituelako, eta AirBnb-ek araudia betetzeko gomendioa bakarrik ematea”, adierazi du Zoredak, Exceltur patronaleko kideak.

Eduki honen barruko orrialdekatzea

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak