Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Papereko argitalpena >

Los datos, informaciones, interpretaciones y calificaciones que aparecen en esta información corresponden exclusivamente al momento en que se realizaron y tienen, por tanto, una vigencia limitada.

Osoko ogia : Mami asko duten gezurrak

Osokoak edo artisau erakoak direla dirudi, baina ogirik gehienak ez dira sail horietakoak. Ogiaren kalitateari buruzko legedia berritu egingo dute berehala, eta bukatu egingo da industriak urteetan erabili duen jokabide iruzurtia: etiketak esaten zuenarekin bat ez zetozen produktuak jaten aritu dira milioika herritar espainiako estatuan.

Kalitatezko osagaiak.

/imgs/20190101/GettyImages-900224852.jpg

Osoko ogi on bat lortzeko gakoa hauxe da, Yarzaren esanetan: “Osagaien zintzotasuna, hau da, irin onak erabiltzea, bidezidorrik hartu gabe hautsekin eta halakoekin, sukaldari batek saldarako pastillak erabil litzakeen bezala bere lana ongi ez egiteko”. Egiteko moduetan ez dago alde handirik beste edozein ogirekin alderatuta: presarik gabe egin behar da, legamia gutxi eduki behar du (edukitzekotan) edo ama orearekin egin behar da. Horrek lagundu egingo du mantsoago joan dadin, eta mesedegarria izango da ez bakarrik zaporearentzat eta lurrinarentzat, baita nutrizioaren ikuspegitik ere. Gakoa da okin on bat aurkitzea, osoko ogi on bat egiten duena. Non aurkituko duzu? Segur aski, kale kantoiko txinatarren bazarrean. “Bila ezazu kartoizko ogi kaxarik ez dagoen leku bat, irin zakuak dituena; beste hiri batera bizitzera joan eta zera galdetzen duzunean bezala da: ‘Non

Zer da ama orea?

Hartzigarri natural bat da, irinez eta urez osatua, eta legamia komertziala murrizteko edo ordezkatzeko balio du. Saltokietako apalategietan gauza bakan eta goren gisa aurkezten dute gaur egun, eta esan liteke azken urteetan modan jarri dela, baina egiaz ez da batere gauza berria: XIX. mendea arte, ez zegoen okintzako legamiarik gaur egun ezagutzen dugun bezala, eta ogi guztiak ziren “ama orez” eginak. Mende hartan lortu zuten legamiarik ahaltsuenak isolatzea, Louis Pasteur-en lanari esker, eta ogia hartzitzeko erabiltzeari ekin zioten.

Horrek ez du esan nahi ama orez egindako ogi bat nahitaez hobea izango denik legamiaz egindako bat baino: badira XX. mendeko ogi batzuk legamiaz egiten direnak eta ez ama ore landuz, adibidez baguettea eta txapata, eta kalitate bikainekoak izan daitezke. Legamiaz egindako ogiak harroagoak izaten dira ama orez eginak baino, azken horietan dauden legamiak berezkoak izaten direlako eta ez hain ahaltsuak; hori erakargarria izan daiteke ahosabai askotarako. “Ama orez egindako ogi bat ez da ez hobea eta ez txarragoa; desberdina da. Hori bai, ama oreak izaten duen mikroorganismo populazioak lurrinak eta zaporeak ematen ditu, eta horiek ez dira lortzen legamiarekin”, adierazi du Yarzak. Zenbait ikerketak dio onurak ere badakartzala nutrizioari eta digestioari dagokionez, baina gai horretan ez dago behar adina ebidentzia zientifiko.

Ikusi egin beharko da nola arautzen den osoko irinaren erabilera, legearen zirriborroak gutxieneko kantitate eta denborak baino ez baititu finkatzen osoko gisa saldu nahi dituzten ogientzat: orearen pisu guztiaren %15 hartu behar du gutxienez, eta denborari dagokionez, 15 ordu baino gehiago igaro beharko dute ama orea egiten hasten denetik egosaldia hasten den arte. Ez du mugatzen legamia artifizialaren erabilera, eta hori zentzugabea da Beatriz Echeverriaren iritziz (Pequeños Panaderos Afines La Pepa kolektiboko kidea da): “Ama orez bakarrik egindako ogi bat lor daiteke %1arekin, legamia komertzialik gabe. Baina garrantzitsua da hartzidura ona, egokia eta mantsoa izatea, ahal dela gehigarri kimikorik gabe. Gauza asko eraman ditzake, osokoa edo zuria izan daiteke, gariz egina, espeltaz edo zekalez… Aukera mordoa dago”. Legamiari muga jartzen ez bazaio, “gerta liteke ama orez bakarrik egindako ogi bat ezin saldu izatea izen horrekin delako iristen legeak ezartzen duen gutxienekora, eta, aldiz, okintzako legamia asko daraman batek eta hartzidura ultra-azkarra eduki duen batek eraman ahal izatea”.

Nola hautatu osoko ogi on bat?

Lege berria iritsi bitartean, garrantzitsua da jakitea nola bereizten den osoko ogi on bat eta hain onak ez diren beste batzuk. Horretarako, aholku batzuk kontuan hartzea komeni da erosketa egitean:

  • Aztertu ongi etiketa. halakorik baldin badu. Izena osoko ogiarena eduki arren, gerta liteke egiaz oso portzentaje txikian edukitzea ale osoaren irina. Osoko ogietan, horrek izan behar du osagai nagusia (ahal dela, %80tik gorakoa).
  • Ez fidatu kolore ilunarekin, horrek ez baitu bermatzen osokoa izango denik.
  • Beste irinen bat edo zerealen bat izanez gero, horiek ere “osokoa” izena eduki behar dute.
  • Azukreek ez dute agertu behar zerrendako lehen hiru osagaien artean.
  • Karbohidratoen eta zuntzaren arteko harremanak 10:1 proportziotik beherakoa izan behar du.
  • Zalantza izanez gero, galde iezaiezu langileei edo okinari, edo ikusi ea baden modurik zuk nahi bezalako ogia egin diezazuten.
  • Zerorrek ere egin dezakezu ogia etxean. Osoko irina, ura, gatza eta legamia baino ez duzu behar.

Eduki honen barruko orrialdekatzea

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak