Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Papereko argitalpena >

Los datos, informaciones, interpretaciones y calificaciones que aparecen en esta información corresponden exclusivamente al momento en que se realizaron y tienen, por tanto, una vigencia limitada.

Haur-parkeak: 132 jolasgunetako 739 tresna aztertu ditugu, Espainiako 18 hiritan : Hiru jolas-tresnatatik bat ez dago aski ongi zaindua

Jolasguneen segurtasuna ona izan da, baina bada zer hobetu

Informazioa, irispideak eta konparatzeko taula

Haur-parkeetan kartelak jarri behar dira, erabiltzaileek jakin dezaten zer betebehar dituzten jolas-tresnak erabiltzerakoan, eta larrialdiren bat gertatzen denean zer egin behar duten ere adierazi behar zaie kartel bidez (ongi irakurtzeko modukoak izan behar dute, gainera).

Oso garrantzitsua izaten da jakitea zer adinekin erabiltzeko den tresna bakoitza, baina datu hori aski parke gutxitan ikusi dute gure teknikariek (% 46tan baino ez), eta zenbait hiritan, parke bakarrak ere ez du eduki halako kartelik: Kordoba, Murtzia, Valentzia eta Valladolid. Era berean, larrialdi-telefonoa jartzea ere funtsezkoa da, istripuren bat gertatuz gero ere, eta osasun etxe gertukoenak zein diren ere bai. Telefono-zenbakia parkeen % 45etan egon da jarria (Cadiz, Granada eta Gasteiz nabarmendu dira onerako, eta Alacant, Valentzia eta Valladolid txarrerako); osasun-etxeen informazioa, berriz, bost parketatik batean ikusi dute teknikariek (Granada eta Cadiz nabarmendu dira). Jolasguneen erdietan, bestalde, ez da esaten galarazia dagoela animaliak eramatea. Malagan eta Iruñean, esaterako, inon ez da esaten halakorik.

Oso informazio gutxi dago
erabiltzaileentzat

Aztertu ditugun jolasgune gehienetan, ez da arazorik izan haur-kotxeekin edo gurpil-aulkiekin iristeko. Egokia izaten da, halaber, jolas-tresnak kolore biziekin margotzea, ikusmen-arazoak dituzten haurrek hobeki bereiz ditzaten. Gure teknikariek aztertu dituzten hamar parketatik batean, ordea, ez dira egon hala margotuta. Mugikortasun-arazoak dituzten haurrentzat, berriz, oso ongi etorri ohi da tresna batzuk lurraren arrasean jarrita egotea, baina oso gutxitan ikusi ditugu halakoak (aztertu ditugun parkeen % 22tan baino ez); braillez idatzitako kartelak ere jarri behar lirateke, baina bakarrean aurkitu dugu halakorik, Bartzelonan, hain zuzen.

Parke biribila

Haur-parke egokiak zer baldintza bete behar dituen zerrendatzen hasita, honela laburbilduko genuke: gurasoei segurtasuna eman behar die eta haurrei ongi pasatzeko aukera. Aire zabalean dagoenez, maiz egin behar dira zainketa-lanak, parkeak 5 urteko bizia eduki dezan, gutxienez. Hona hemen kontuan hartu behar liratekeen alderdi nagusiak:

  • Eremu babestua: hiria leku arriskutsua izaten da haurrentzat. Haur-parkeak eremu txikiak dira, haurrak seguru jolastu ahal izateko lekuak. Hori dela eta:

    • Kutsadura atmosferiko eta akustiko handirik ez duten tokietan egon behar dute, eta linea elektrikoetatik, zabortegietatik eta gaitasun handiko ur-kanalizazioetatik urrun.
    • Hesituta egon behar dute, eta zirkulazioa dabilen bideetatik bereizita (gutxienez, 30 metrora).
  • Jolas-tresna erakargarriak, seguruak eta sendoak: tresnek seguruak eta sendoak izan beharko dute, eta erakargarriak ikusi hutsean, haurrei jolasgura pizteko. Horretarako:

    • Material guriak beharko dira zoruan, kolpeak leuntzeko; izan daiteke kautxu birziklatua edo izan daitezke zoru naturalak (belarra eta zuhaitz-azala).
    • Jolaserako tresnek ez dute izan behar metalezko materialez eginak, ez material toxikoz, eta elektrizitate-eroale diren materialez ere. Gainera, tratamendua eman behar zaie, denborarekin ez daitezen ezpaldu eta ez daitezen agerian geratu ertz eta angelu arriskutsuak.
    • Jolas-tresnen ainguratze- eta finkatze-elementuek egonkorrak izan behar dute.
    • Tresnatik tresnara, gutxieneko segurtasun-tartea egon behar du, librea eta oztoporik gabea.
  • Ikuskatze-lanak eta zainketa: jolasguneak txukun eta garbi eduki behar dira, guztiz seguruak izan daitezen. Jolasen jabeek dute ardura horiek zaindu eta iraunarazteko, eta urtero ikuskatu eta berrikusi behar dituzte.
  • Seinaleak: funtsezkoa da adieraztea tresna bakoitza zer adinetarako den, nora jo behar den zerbait hondatuz gero edo arrisku-egoeraren bat antzemanez gero, eta zein osasun-etxe dauden hurbilen. Horretarako, kartelak edo afixak jarri behar dira, eta honako informazioa eman:

    • Zer adin-tartetan erabil daitezkeen tresnak
    • Adinez nagusi direnek galarazia dutela tresnak erabiltzea
    • Animaliarik ezin dela eraman
    • Telefono publikorik hurbilena non dagoen
    • Osasun etxerik hurbilena non dagoen eta osasun-larrialdietarako telefono-zenbakia zein den, istripurik gertatuz gero deitzeko
    • Haur-parkean zerbait hondatuz gero, hura zaintzeaz eta konpontzeaz arduratzen den zerbitzuaren telefonoa
    • Ibilgailu motordunak ezin direla ibili, ezta bizikletak, patineteak eta gisakoak ere.
  • Irispideak: haur-parkeek irispide onak beharko dituzte, batik bat ezintasunen bat daukaten pertsonentzat. Sartzeko eta irteteko bideek ez dute eduki behar oztoporik, eta eskailerak edukiz gero, aldapatxoak jarri beharko zaizkio. Era berean, zoru desegokia edo zaila duten guneetan, propio egokitutako bideak egin behar dira jolas-tresnetaraino heltzeko.
  • Ibilgailuak eta abiadura: inori min egiteko abiaduran joan daitekeen ibilgailu orok galarazia du parkean ibiltzea: ibilgailu motordunak, bizikletak, patineteak…

Eduki honen barruko orrialdekatzea

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak