Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Papereko argitalpena >

Los datos, informaciones, interpretaciones y calificaciones que aparecen en esta información corresponden exclusivamente al momento en que se realizaron y tienen, por tanto, una vigencia limitada.

Inkesta egin diegu 9 autonomia erkidegotako 1.575 kontsumitzaileri, eta haurren elikaduraren inguruan galdetu diegu : Haur gizentasuna: okerreko elikadura ohiturak eta komeni baino jarduera fisiko gutxiago

Etxeen erdietan soilik ematen dizkiete haurrei berdurak eta entsaladak egunero, eta % 10 ingurutan opil industrialak edo zorroko zizka-mizkak izaten dituzte askaritarako. Denbora librean haurrek ez dute inolako ariketa fisikorik egiten kasuen % 14tan.

Ariketa fisikoa ere, faltan

Telebista gutxiago, ariketa gehiago

Haur gizentasuna saihesteko orduan, elikadura zaintzea ez ezik, ariketa fisikoa egitea ere oso garrantzitsua da, bai eskolan bertan eta bai handik kanpo ere. Komeni litzateke haurrek, egunaren buruan, 30 minutuko ariketa fisiko aerobikoa egin dezatela, bizitasun handirik gabe, dena den: oinez ibili, lasterka, igeri, bizikletan…

Inkestaren bidez EROSKI CONSUMERek egiaztatu du, galdekatu ditugun 1.575 etxeetako haurrek, batez beste, astean bi orduz egiten dutela gimnasia edo kirola eskolan, gorputz hezkuntzako ikasgaian. Hori ez da aski, ordea. Eskolatik kanpo ere egin behar lukete jardueraren bat, baina egiten al dute? Inkestari erantzun dioten gurasoen % 64k adierazi dute, eskolatik aterata, haurrek etxeko lanak egiten aritzen direla eta gero jarduera fisikoren bat egiten dutela. Beste % 30ek esan dute, etxeko lanak egin ondoren, parkera edo kalera ateratzen direla jolastera, eta % 6k jakinarazi dute telebista ikustea edo bideo-jokoetan aritze izaten dela ohiko jokabidea. Ariketa fisikoari dagokionez, galdekatutako etxeen % 14tan adierazi duten haurrek ez dutela ariketa fisiko jakinik egiten aisialdian.

Azkenik, denbora libre edo aisialdi horretan, zenbat denbora ematen dute haurrek telebista ikusten edo bideo-jokoetan eta kontsolan jolasten? Egunean bi ordu baino gehiago emanez gero telebista ikusten edo bideo-jokoetan jolasten, % 67 arrisku gehiago izaten da arreta-arazoak pairatzeko. Gure inkestan, erantzun duten etxeen % 44tan onartu dutenez, haurrak egunero edo ia egunero egoten dira telebista aurrean edo bideo-jokoetan jolasten; beste % 41ek adierazi dutenez, berriz, asteburuetan soilik egiten dute hori. Eta etxeen % 15etan esan digutenez, ez dute horretarako ohiturarik. Zehazki, % 50ek esan dute egunero ordubete eta 2 ordu artean egoten direla telebistan edo bideo-jokoetan, eta % 43k, berriz, ordubete baino gutxiago. Etxeen % 6tan 2 eta 3 ordu artean egoten dira eta % 1ean, 3 orduz baino gehiagoz.

Gure haurrak gehiegizko pisua badu...

Nahiko erraza izaten da gure alabak edo semeak gehiegizko pisua duen edo ez antzematea: aski da maiz-maiz baskulari erreparatzea eta adinaren, altueraren edo gorpuzkeraren araberako pisu normala esaten zaionari adi egotea. Gehiegizko pisu hori ohiko bihurtzen denean sortzen da arazoa, edo areagotu egiten denean eta era naturalean lehengoratzeko modurik ikusten ez denean. Egoera horretara iritsita, familiak esku hartu behar du eta espezialista batengana joan.

  • Laguntza profesionala. Edozein konplikazio metaboliko sor daitekeela sumatu orduko joan behar da medikutara, edo dietista batengana. Profesionalak osotasunean aztertu beharko du haurrak zer-nolako bizimodua egiten duen, zenbat ariketa fisiko eta nola egiten duen eta zer elikadura-jokabide dituen. Eta jakin egin beharko du, halaber, jakiak nola prestatzen diren haur horren etxean, zer elikagai jaten dituen, zenbateko kopurutan, zenbat otordu egiten dituen eta zer ordutan jaten duen.
  • Gurasoen laguntza. Ekuazio konplexu baten emaitza da haurren gizentasuna: aintzat hartu behar izaten dira faktore genetikoak, inguruko giroa, alderdi sozio-ekonomikoak eta, nola ez, baita psikologikoak ere. Horrek guztiak eratzen ditu familia baten ohiturak, eta eragin zuzena du haurrak (eta gurasoek) janariarekin duten harremanean ere. Hori dela eta, ezinbestekoa da haurra gurasoek lagunduta joan dadin espezialistaren kontsultara, haiek lagunduko baitute haurrari sortzen zaizkion zalantzak argitzen dietistak edo medikuak elikaduraren inguruko galderak egiten dizkionean.
  • Gehiegizko pisua, hori ere kezkagarria da. Azkar eta erraz egiten da gehiegizko pisuaren edo gizentasunaren diagnostikoa; hain zuzen ere, datu antropometrikoak hartu (pisua, altuera eta gerrialdeko, aldakako, izterretako eta besoetako perimetroa), eta haurrentzat ezarrita dauden ereduekin alderatzen dira. Horien bidez ezartzen da gehiegizko pisuaren eta gizentasunaren arteko aldea. Gizentasunak arrisku gehiago ekarri ohi dizkio haurraren osasunari, baina gehiegizko pisua ere kontuz hartzekoa da, ez bigarren mailan uztekoa. Nahasmendu hori ere arretaz tratatzekoa da bizitzako lehen urteetatik bertatik. Eta hortxe egoten da, hain zuzen, zailtasuna: nola jakin zerk eraman duen haurra gizentzera.
  • Familiaren inplikazioa. Haurraren ezaugarri genetikoak ere aintzat hartu behar dira. Dena den, gehiegizko pisua elikadura-desoreken ondorio izaten da gehienean, eta behar adina energia ez erretzearen ondorio ere bai. Edonola ere, gehiegizko pisuaren arazoa beti berekin eraman beharko du haurrak, baldin eta familiak ez baditu bitartekoak jartzen bizi- eta elikadura-ohitura osasungarriagoak ezartzeko.

Eduki honen barruko orrialdekatzea

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak