Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Papereko argitalpena >

Informazio honetan agertzen diren datu, informazio, interpretazio eta kalifikazioak haiek egin ziren uneari dagozkio, eta, beraz, denbora mugatuz daude indarrean.

Zaharren egoitzak : Gutxi daude oraindik eta geroz eta garestiago dira

Lautik hiruk itxaroteko zerrenda dute, zazpitik batek ez du kalitate-proba gainditu eta publikoak, oro har, hobe eta merkeago dira egun ere

Egoitzen azpiegiturak

/imgs/20050601/tema02.jpg
Hauxe da egoitzen benetako ahulunea, puntu hau bete dezaten zorrotz-zorrotz exijitu behar zaien arren. Egoitza batzuetan gela guztiek ez dute bainu osoa, badira egoiliar bakarrarentzako gelarik ez daukatenak, beste batzuetan ohe artikulatuak zahar gaixo edo ezinduentzat bakarrik erreserbatzen dituzte. Ongi hornitutako errehabilitazio-gela premiatzat ikusten dugun arren, bisitatu ditugun hiru zentrotik bik bakarrik daukate horrelakoa.

Beste aldetik, ordea, tinbre edo txirrina gela guzti-guztiek daukate eta geroz eta ohikoago bilakatzen ari da egoitzek lorategiak (%70), liburutegia, aretoa edo gimnasioa edukitzea bertako apopiloak bertan ibil daitezen. Beraz, gure iritziz, egoitzak zaharretan erreformak egin ahala, egun ez dituzten zerbitzu horiek sartuko dituzte. Batez bestekoetan beti ere, zentro pribatuak dira azpiegituretan inbertsio txikiena egin dutenak eta, hortaz, atal honetan balorazio kaskarrena merezi dutenak.

Zaharrak artatzea

Hauxe dute zentroek zaindu eta hobetu beharreko alderdi nagusietako bat. Pertsonalaz ongi zuzkituak daude (batez beste, zaindari bat hiru laguneko dabil lanean) baina egoitza pribatuetan estaldura (edo pertsonalaren hedapena) urriagoa da, laguntzaren beharrik ez duten egoitzetan batik bat (horietako lautan zaindari bakoitzak hamaika egoiliar baino gehiago zegozkion).

Beste aldetik, sendagile zerbitzu etengabea zentroen %58k baizik ez du (publikoak, hemen ere, hobeki daude gainerakoak baino). Azpiegituren hobekuntzan ez ezik, artapenaren kalitatean egin behar dira inbertsio ekonomiko latzenak: alfer-alferrik izango da egoitza eraiki berria, bertako erabiltzaileek behar duten bezain ongi artatzeko nahikoa pertsonalik ez badago.

Zenbat kostatzen dira egoitzak?

Egoitzek bertako erabiltzaileei kobratzen dizkieten hileko kuota guztiak ez dira, inondik ere, berdinak. Tarifa horietan eragin gehien daukaten faktoreak era askotakoak dira: egoitzaren titularitatea (publikoa, pribatua edo kontzertatua), zaharraren osasun egoera eta eman behar zaion tratamendua (gai eta autonomoa den edo laguntzaren premia daukan), gela mota (indibiduala edo bi lagunekoa), zentroak eskaintzen dituen zerbitzuak eta bere ezaugarriak eta (publiko eta kontzertatuetan soilik) egoiliarraren ahalbide ekonomikoak.

Bisitatu diren zentro pribatuetako hileko prezioak, batez beste, 1.342 euro da (hots, 2000 urtean kostatzen zen 900 euro horretatik arras urrun). Egoiliarrak eskatzen dituen artapen eta gela-motaren arabera, hileko kuota ibiliko da 1.600 eurotik -laguntza behar duen pertsona edadetua, logela indibidualean- 1.100 eurora -bi laguneko logelan bizi den zahar autonomoaren kasuan-. Egoitza publikoetan aldiz, tarifak apalagoak dira: 956 euro batez beste (duela bost urte 720 euro bazen ere). Gela indibiduala duten zahar lagunduek egoitza publikoetan batez beste 1.095 euro ordaintzen dute hilean, eta bi laguneko logela duten zahar autonomoek 775 euro baizik ez dute ordaintzen hilean. Nolanahi ere, diru-kopuru hori ezin ordain dezaketen edadetuei, beren diru-bideen -maiz, pentsioaren- %75 eta %90 bitarteko kopurua kentzen zaie. Kontzertatuetako prezioak eta publikoetakoak berdintsuak izaten dira baina publiko edo kontzertatu batean plaza eskuratzea benetan kontu zaila da, onartua izateko hainbat baldintza sozio-ekonomiko bete behar baititu interesatuak: 60 edo 65 urtez gorakoa izan, eguneroko bizimoduan aritzeko laguntzaren premia eduki, plaza eskatu duen autonomi erkidego edo lurralde horretan bi urte lehenago erroldatua egon, kopuru jakin bat baino gehiago ez irabazi eta, azkenean, itxaroteko zerrendan alta ematea.

Eduki honen barruko orrialdekatzea

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak