Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Papereko argitalpena >

Los datos, informaciones, interpretaciones y calificaciones que aparecen en esta información corresponden exclusivamente al momento en que se realizaron y tienen, por tanto, una vigencia limitada.

Hamabi aireporturen hainbat alderdi aztertu dira: sarbideak, zerbitzuak, segurtasuna, erosotasuna, aisia, antolamendua, garbitasuna eta mantentzea : Erosotasun eta komunikazioei dagokienez, Espainiako aireportu nagusi gehientsuenek hobera egin behar dute

Seguruak dira, garbi eta egoera onean daude eta aireportu batek eduki behar dituen zerbitzu guztiak eskaintzen badituzte ere, badira hobetu beharreko hainbat kontu

Nola egin zen

Tokian tokiko aireportutik gertueneko hirian hasi zen ikerlana, aldizkari honetako teknikoek bertan taxia hartu baitzuten, delako hiri horretatik aireporturainoko ibilbidea zenbat kostatzen den egiaztatzeko. Aireportuan zirela, sei multzotan sailkaturiko dozenaka alderdi aztertu zituzten: aireportuekiko komunikazioa (garraio publikoa, bertaraino iristeko seinaleak, etab.), sarbideak eta antolamendua (azpiegitura mugikortasun murriztu eta itsuentzat egokiturik dagoen, aireportu barneko orientazioa errazteko argibideak, etab.), erosotasun eta aisia (atseden hartzeko guneak, itxaronaldia arintzeko doaneko aukerak, haurrentzako zerbitzuak, etab.), aireportuko zerbitzuak (jendeaz arduratzeko pertsonala, kontsignak, ekipajea garraiatzeko orgak, kutxazain automatikoak, etab.), (aireportuaren, oro har, eta komun eta antzekoen) garbitasun, kontserbatze-egoera eta segurtasuna (suteen kontrako tresneriak, segurtasun pertsonala, larrialdiko irteerak, etab.). Azterketaren emaitzetan ikus daitekeenez, aireportuetako segurtasuna oso ona dela esan daiteke, orokorki. CONSUMER-en azterketan “bikain” kalifikazioa jaso dutelako, Altet (Alacant), Barajas (Madril), Kanaria Handi (Kanariar Uharteak) eta San Pablo (Sevilla) nabarmendu dira eta El Prat (Bartzelona) bakarrik ez zen iritsi proba gainditzera, bi arrazoirengatik: batetik, larrialdiko irteeren seinaleztapena ez da egokia eta, bestetik, beste gainerako aireportuetan ikusi ziren segurtasuneko bideo-kamerak ikusi ez zirelako Bartzelonakoan.

Aireportuen garbitasun eta kontserbatze-egoerari ere batez besteko kalifikazio ona eman zaie. “Gutxiegi” nota ez du batek ere merezi izan eta, alderantziz, “bikain” edo “oso ongi” mailaraino %40 iritsi dira. Garbiketa eta kontserbatze-egoeran puntuaziorik hoberena, 9na puntu baino gehiagorekin, Barajas (Madril), Kanaria Handi (Gando), Loiu (Bilbo) eta Noaingo (Iruñea) aireportuek merezi izan zituzten bitartean, garbitasun eskasen edota kontserbatze-egoera kaskarrenean zeudenak, hurrenez hurren, Altet (Alacant), El Prat (Bartzelona), Palma, Donostia eta San Pablo (Sevilla) aireportuak izan ziren: onartzeko moduko soilak dira hauek denak.

Aireportuetako zerbitzuei dagokienez, batez beste “ongi” kalifikazioa merezi izan dute denek. Pablo Picasso (Malaga), Barajas (Madril) eta Palma nabarmentzen dira besteen artetik eta Alacantekoak ez zuen proba gainditu, CONSUMER-eko teknikoei aireportu horretako pertsonalak eman zien informazioa eta agertu zuen adeitasuna, batetik, eta erabiltzaileek baliatzeko zeuden karrotxoen kopurua, bestetik, onartzeko modukotzat jo ez zirelako, batik bat. Sarbide eta antolamenduaz ari garela, aldizkari honek ezarritako proba denek gainditu zuten arren, Loiukoa (Bilbo), “onartzeko moduko” baino lortu ez zuelarik, batez bestekoaren azpitik geratu zen. Aireporturainoko komunikazioak eta seinaleztapenak (garraio-zerbitzu publikoa, ordutegi zabalak, etab) dira Espainiako aireportuen alderdi txarrena, erosotasun eta aisia multzokoekin batera. Aztertutako aireportuen erdiek (Alacant, Iruñea, Kanaria Handi, Palma, Bilbo eta Santiagokoak, hain zuzen) ez dute proba gainditu aireportuarekiko loturen atalean eta nota ona Malaga eta Sevillakoek bakarrik irabazi dute. Aztertu ditugun aireportu guztien %25ean (Malaga, Donostia eta Sevillan) bakarrik hartzen ditu garraio publikoak lehen eta atzen hegaldiko ordutegiak.

Bukatzeko, erabiltzaileei eskaintzen zaien erosotasun eta aisiari dagokiola, hiruk bakarrik gainditu dute azterketa: “bikain” Pablo Picassok (Malaga), “ongi” Donostia eta Madrilgoak. Gainerakoek ez dute inondik inora gainditu interes handirik, bai bidaiariek, bai hauei harrera egitera doazenek maiz jasan behar izaten dituzten amaigabeko itxaronaldiak eramangarri egiteko bezalako eta bezainbeste atseden-gune eta aisialdi erakargarria eskaintzeko.

Aireportuaren komunikazioa

Aireporturainoko garraioaren arazoa bitan azaltzen da: garraiobideen nolakotasunean eta ordutegietan. Aireportu gehientsuenek garraiobide-mota bakarra izaten dute (autobusa, eskuarki) jendea bertaraino gerturatzeko. Alderdi horretan soilik nabaritzen dira Malaga, Madril eta Bartzelonakoa, hirurok baitira garraiobide-mota gehien eskaintzen dituztenak. Kasuen %66an, berriz, aireportua eta hiria lotzeko autobusa baizik ez dago eta, areago, Iruñeko aireportua hiriarekin ez du lotzen garraiobide publikoak.

Gauza bat da aireportua eta hiria lotzeko garraiobide publikoa egotea eta beste bat, beti berdina ez dena, garraiobide publiko horrek irteera eta helduera guztiak betetzea. Aireportuen %75ean garraiobidea ez dator bat aurren eta atzeneko hegaldiekin. Donostia, Malaga eta Sevilla aireportuetako garraio publikoko ordutegia bakarrik egokitu zaie bertako hegaldiei.

Azterturiko aireportuek erakusten duten garraio publikoen bidezko komunikazio eskasak erabiltzailea taxi zerbitzuak kontratatzera behartzen du askotan. Hiru aireportutik batean bakarrik kostatzen da 10 euro baino gutxiago hiri erdialdetik aireporturainoko ibilbidea egitea (Iruñea, Alacant eta Malagan, hain zuzen). Kasuen %25ean gastua 10 eta 25 euro bitartean dabil (Valentzia, Sevilla, Santiago eta Palman) eta gainontzekoetan (denen %41) distantzia hori egitearen prezioa 15 eurotik gora joaten da (hala nola Madril, Bartzelona, Kanariak, Bilbo eta Donostian). Herri edo hiriburu batetik aireporturainoko ibilbiderik garestiena Donostia eta Hondarribia bitartekoa da: 23 euro. Aireportuan taxiak izatea dela eta, Iruñeko aireportua bakarrik nabarmentzen da alderdi txarretik, hegaldietako pertsonen premiak betetzeko bezainbeste ibilgailurik ez izatearren.

Bai kasuan kasuko herritik irteeretako, bai aireportura bideko seinaleztapenari dagokionez, azterturiko aireportuen %60 inguruk behar bezainbesteko seinaleak ditu; halaxe gertatzen da Valentzia, Malaga, Madril, Kanaria Handi, Palma, Santiago eta Sevillako aireportuetan. Seinaleztapena hobetu beharko luketen %33 horretan sartzen dira Iruñea, Bartzelona, Bilbo eta Donostiakoak. Adiera honetan, Alacanteko aireportuak seinaleztapen eskasena du, azterturiko denetan.

Eduki honen barruko orrialdekatzea

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak