Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Papereko argitalpena >

Los datos, informaciones, interpretaciones y calificaciones que aparecen en esta información corresponden exclusivamente al momento en que se realizaron y tienen, por tanto, una vigencia limitada.

Alaba edo seme bakarrak : Bakarraren aberastasuna

Alaba edo seme bakarra izatea, berez, ez da abantaila edo eragozpen norberarentzat; gurasoek nola hezten dituzten, zein balio erakusten dizkieten eta zein jarrera sustatzen dituzten, horren baitan dago guztia

Albert Soldevilla López. Mensalus Institutuko psikologoa (Bartzelona)

“Ez da ona haurra gehiegi babestea, eta haren iritziak eta nahiak kontuan hartuz saihesten da hori”

Alaba edo seme bakar izan direnek haur bat baino gehiago eduki nahi izaten dute. Zergatik?

Guraso horiei halako joera bat antzeman diegu, eurek eduki ez zuten guztia eman nahia euren seme-alabei. Horrek baldintzatu egin dezake haur bakar izan direnen jarduna, eta euren alabari edo semeari beste senide bat eman behar dietela pentsaraz diezaieke. Baina uste horrek ere badu usteletik zerbait: gurasoek ez dute sentitu behar seme-alabei derrigor ase behar dizkietela eurek asetzerik izan ez zuten beharrizan guztiak. Hori egin beharrean, hobe lukete pentsatu zer abantaila eman dizkien alaba edo seme bakar izateak, eta euren alabari edo semeari horiek irakatsi. Uste badute alaba edo seme bakar izatearen ondorio direla euren gabeziak, horiei irtenbidea bilatzera jo dezakete, baina irtenbidea ez du zertan izan beste alaba edo seme bat ekartzea.

Alaba edo seme bakar izan direnak apetatsuagoak eta berekoiagoak dira. Hori egia da, edo topikoa?

Hori gehiago da gurasoen kontua, haurrena baino. Alaba edo seme bakarrak errazago lortzen du gurasoen arreta, ez du inorekin lehian ibili beharrik, eta bere pribilegioak besterekin banatu beharrik ere ez du izaten, baina, hala ere, gurasoen ardura da haurrari erakustea eskuzabala izaten eta ulertaraztea ahalegindu beharra dagoela nahi den hori lortzeko.

Alaba edo seme bakarra gehiegi babestea kaltegarria da?

Bai. Haurra gehiegi babestea kaltegarria da, berdin senide bakarra bada edo neba-arreba gehiago baditu. Hala ere, errazago jotzen da haurra neurriz kanpo babestera alaba edo seme bakarra denean.

Zer dakar babes gehiegiak?

Haurra etengabe babestuta, gerta daiteke zenbait gaitasun landu gabe geratzea, autonomia, esaterako, eta hori lantzea beharrezkoa da haurrak bilakaera egokia izan dezan. Hain justu, senide bakar diren haurrek aukera gehiago izaten dute autonomia hori lantzeko, eurek bakarrik jolastu behar izaten baitute zenbaitetan, eta euren kabuz bilatu behar izaten dute zer gustatzen zaien eta zer ez. Gauza ona da gurasoek prozesu hori erraztea.

Nola lortzen da haurra ez gehiegi babestea?

Haurraren beraren iritziak eta nahiak kontuan hartuz. Ez da batere osasungarria haurra bera egiteko gai den hori gurasoek egitea. Gurasoak garrantzitsuak dira haurrak bere gaitasunak landu ditzan, gurasoek eman behar baitizkiote hori egiteko aukerak eta baliabideak, eta segurtasuna ere bai. Gakoa zera da, haurrei sentiaraztea beti jo ahalko dutela gurasoengana. Ez da ahaztu behar, ordea, haurrak pertsonak direla eta euren iritzi eta irizpideak dituztela, eta aintzat hartu behar direla horiek ere, nahiz eta azken erabakia gurasoek hartuko duten; erabaki hori hartzeko arrazoiak zein izan diren azaltzea komeni izaten da haurrari.

Sozializazio prozesuan, senide bakar diren haurrek arazo gehiago izaten dituzte harremanak egiteko, beste haurrekin gauzak banatu eta jolasteko…?

Arazoak izango lituzke baldin eta beste testuinguru batzuetan ez balu edukiko harremanik beste haurrekin. Horregatik da garrantzitsua haurrak eskolan eta eskolaz kanpoko jardueretan landu ditzan harreman-gaitasunak, horiek lagunduko baitiote gaitasun sozialak sustatzen. Hala egiten badu, normal-normal joango da sozializazio prozesua.

“Nire lagunek badauzkate neba-arrebak, eta nik ez. Zergatik?”. Galdera hori maiz egiten dute haurrek. Zer erantzun behar diote gurasoek?

Erraz ulertuko dituen erantzunak eman behar zaizkio haurrari, haren adinerako egoki direnak, eta ez da komeni helduen arrazoibideetan sartzea (baliabide ekonomikoak, antzutasuna, dibortzioa…). Familia mota bat baino gehiago daudela esan diezaiokegu, batzuk besteak baino ugariagoak, eta horrekin aski izan liteke. Garrantzitsua da, halaber, haurrak ikus dezan beste haurren lagun izan daitekeela eta bere neba-arrebekin egingo lituzkeen gauzak egin ditzakeela haiekin.

Arreta gehiago, baina baita presio gehiago ere. Gurasoak haur bakarrari begira bizi dira, harengan jarri dituzte itxaropen guztiak. Non dago muga? Presio horrek nola eragiten dio haurraren bilakaerari?

Gurasoek kontu handia eduki behar dute horrekin. Haurrak pentsa dezake modu bakarra duela gurasoak pozik uzteko: harengandik espero duten guztia lortzea. Itxaropen eta desira horiek, gainera, itsutu egin ditzakete gurasoak, eta haurraren jokabidea edo etorkizuneko jardunbidea gehiegi kontrolatu nahi izatera eraman ditzake, eta horrek motibaziorik gabe utz dezake haurra, gurasoek jarritako helburuei erantzun behar izaten baitie, eta ez berak jarriko lituzkeenei. Senide bakar diren haurrei aholkuak eman behar zaizkie eta gidatu egin behar dira, besteak bezalaxe, baina utzi behar zaie irizpide-independentzia eta autonomia pertsonala lantzen, ikus dezaten haiek ere badutela zeresana euren bilakaeran.

Beste haur bat eduki nahi dut, orain dudanak senide bat eduki dezan. Horrexegatik bakarrik. Egokia da arrazoibide hori?

Beste haur bat edukitzeko arrazoia izan behar du berriz ere guraso egin nahi dutela, eta ez haurrari senide bat eman nahi diotela; hori ezin da izan arrazoi bakarra. Zergatik? Bada, gerta daitekeelako gauzarik egokiena zela uste izan eta ahalegin neurriz kanpokoa egin behar izatea bi haurren beharrei erantzuteko. Beste haur bat ekartzeko, bikoteak nahi izan behar du. Oso erabaki garrantzitsua da hori, eta ezin da usteetan oinarritu; ziurtasuna behar da, familia-proiektu horrek ilusioa sortzen duen ziurtasuna. Aukera hori buruan ibili dutenek jakin behar dute, orain arte esandakoaz gain, ezein ikerketak ez duela frogatu haurrek senide bat behar dutela ondoan bilakaera egokia edukitzeko.

Haurdunaldi testak emaitza positiboa eman du. Nola jakinaraziko diogu alaba edo seme bakarrari laster senidetxo bat edukiko duela?

Ahalik eta modurik naturalenean. Albiste pozgarria izan behar du, familia guztia ilusioz betetzen duena, eta haurrak eragozpenen bat jartzen badu ere, gauza ona eta pozgarria dela adierazi behar da. Haurrak ez du sentitu behar senide berria mehatxu izango dela haren pribilegioentzat; sentitu behar du hari ere mesede egingo diola. Saihestu behar litzateke, halaber, haurra ez dadin baztertuta sentitu haurdunaldian eta haurra jaio ondorengo lehen hilabeteetan. Haurdunaldiko prozesu guztian parte sentitu behar du haurrak, eta senidetxoari ongietorria ematera bultzatu behar dugu, baita haren gelako prestakizunetan parte hartzera ere.

Eduki honen barruko orrialdekatzea

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak