Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Papereko argitalpena >

Los datos, informaciones, interpretaciones y calificaciones que aparecen en esta información corresponden exclusivamente al momento en que se realizaron y tienen, por tanto, una vigencia limitada.

Alaba edo seme bakarrak : Bakarraren aberastasuna

Alaba edo seme bakarra izatea, berez, ez da abantaila edo eragozpen norberarentzat; gurasoek nola hezten dituzten, zein balio erakusten dizkieten eta zein jarrera sustatzen dituzten, horren baitan dago guztia

Alaba eta seme bakarrak nolakoak diren eta nola hezi behar diren

Alaba edo seme bakarraren inguruko topikoak

Mainatuak, lainezaz beteak, apetatsuak, berekoiak eta uzkurrak. Topiko eta estereotipo ugari sortu dira alaba edo seme bakarren inguruan, baina horretantxe geratu beharko dute, topikoen eta estereotipoen sailean. Beste seniderik ez edukitzeak ez du esan nahi haien izaera eta etorkizuna era batekoa edo bestekoa izango dela; gurasoek ematen dioten heziketak eta txertatzen dizkioten balioek erabakiko dute haurrak zer bilakaera eta zer pertsonalitate edukiko duen, neba-arrebak dituen beste edozein haurrekin gertatzen den bezala. Psikologoek eta hezitzaileek antzeko iritzia eman dute: alaba edo seme bakarra izatea, berez, ez da abantaila edo eragozpen norberarentzat, eta ikerketa askok erakutsi duten arren senideek badutela eragina haurraren sozializazioan, beste ikerketa batzuek ere argi utzi dute alaba edo seme bakarrak ere oso jende artekoak izan daitezkeela. Txiki-txikitatik jendarterako jarrerak sustatuz gero haur horiengan, ez dute zertan arazorik eduki gizartean normal integratzeko (ez, behintzat, senideak dituzten haurrek baino gehiago).

Haurra gehiegi babestea, ohiko akatsa

Haur bakarra duten gurasoek hutsegite bat egiteko arriskua izan ohi dute, batik bat: haurra gehiegi babestea. Gerta daiteke errudun sentitzea haur gehiago ekarri ez izanagatik, edo gerta daiteke beldurrez egotea haurrari zerbait gertatuko ote zaion… Gauza bat dela edo bestea, ohikoa izaten da gurasoek haurra gehiegi babestera jotzea, eta erraztasun eta erosotasun guztiak haien eskura jarri nahi izatea; ustez, haurraren hobe beharrez egiten dute, baina gaizki ari dira, haurrari ez baitiote uzten modu independentean haz dadin. Gehiegizko ardura horrek, gainera, ito egin dezake haurra, eta gerta daiteke gurasoak pozik uztea beste helbururik ez edukitzea une batetik aurrera, edo pertsona beldurti, menpeko eta segurtasunik gabekoa izatea.

Gehiegi babesten duten haurrak arriskua du gaitasun batzuk ez lantzeko; besteak beste, autonomia. Eta hori landu gabe, ez du jakingo bere mugak neurtzen edo ez du ikasiko erabakiak bere kabuz hartzen, beti egongo baita gurasoen oniritzia jaso zain. Kontua ez da haurrari jaramonik ez egitea edo nahi duena egiten uztea, baina neurriz kanpo babestea ere, haurrak laguntza eskatu gabe gu irtenbideak ematen hastea, hori ere ez da batere ona. Gurasoek menderatu egin behar dituzte euren beldurrak, eta aukerak eta baliabideak eskaini behar dizkiote alabari edo semeari, trebeziak eta gaitasunak landu eta heldutasuna irits dezan arlo emozional eta sozialean.

Zentzuz hezi behar da

Oso erraza izaten da haurrak gehiegi mainatzera eta babestera jotzea, alaba edo seme bakarra izan edo ez. Horregatik komeni da aholku batzuk gogoan hartzea, haurra ahalik eta modurik naturalenean integratu dadin gizartean eta gehiegizko babesa ez dadin izan arazo, ezpada laguntza, are seguruago sentitzeko. Aholku guztietan onena, hala ere, beti zentzuz jokatzea da.

  • Alaba edo seme bakarrarentzat oso-oso garrantzitsua da beste haurrekin harremanetan egotea. Neba-arrebarik gabe hazi ohi dira eta helduekin ematen dute denbora asko, eta, ondorioz, zailagoa gerta dakieke gauzak besteekin banatzea, harremanak egitea eta kidekoekin integratzea. Gurasoek saiatu behar dute haurra jolas dadila lehengusu-lehengusinekin eta lagunekin, ongi pasa dezala, lehia dadila eta eztabaidatu.
  • Kirol eta jolas jardueretan parte hartzera bultzatu behar da, gurasoen magaletik kanpo landu ditzan bere gaitasunak eta indar dezan autoestimua.
  • Haurra ez da egun guztian babestu eta kontrolatu behar, pertsona beldurti, koldar eta ahula sor baitezakegu.
  • Haurraren adinari dagozkion arauak eta betebeharrak ezarri behar zaizkio, erantzukizuna hartzen ikas dezan eta mugak non dauden jakin.
  • Haurrari adorea eman behar zaio ahalegindu dadin nahi duen hori lortzera, horrela ikasiko du-eta gauzei balio ematen. Lorpenak goraipatu behar zaizkio, baina neurrian betiere.
  • Harekin jolastea komeni da, haren jolasetan, ez dadin sentitu bakarrik eta gizarte-arauak ikas ditzan (txandaren zain egon behar duela, irabazi eta galdu egin daitekeela…).
  • Muga jarri behar zaio telebista aurrean edo bideojokoetan ematen duen denborari. Banakako jarduerak dira, eta erraza izaten da gehiegikerian erortzea.
  • Haur bakarraren gurasoek harengan jartzen dituzte itxaropen guztiak, eta gauza guztietan onena izan dadin nahi izaten dute. Onartu egin behar dira haurraren gabeziak eta akatsak. Utzi egin behar zaio noizbehinka hanka sartzen, eta utzi halaber berak uler dezan zenbat balio duen gauzak ongi egiteak eta hori lortzeko modua aurkitzeak.
  • Familiako beste kide batzuekin egoten lagundu behar zaio, independenteagoa izan dadin.
  • Neba-arrebarik ez duela-eta, ez zaio eman behar nahi duen guztia hutsune hori betetzeko.

Eduki honen barruko orrialdekatzea

Hau interesa dakizuke:

Infografiak | Argazkiak | Ikerketak