Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, el diario del consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa

^

CARIÑO, A PUBLICIDADE ENGORDOU OS NENOS

NON SABEN LER, PERO CON 2 ANOS XA SON CAPACES DE RECOÑECER UNHA MARCA POLO SEU LOGO. AOS 8, MOITOS ANUNCIOS VAN DIRECTOS POR ELES: CON FRECUENCIA, PROMOCIONANDO PRODUTOS POUCO SAUDABLES. OS NENOS DEVÓRANOS COS OLLOS E PÍDENOS COA BOCA. MOITOS DOS PROBLEMAS PROVOCADOS POLA OBESIDADEE INFANTIL ARRINCAN NA TELEVISIÓN.

 

Saben distinguir cal é o refresco que prende a faísca da vida. Tamén, a lambetada que esconde algo novo, un xoguete e un chocolate. Os pequenos da casa son capaces de identificar que marcas e produtos están detrás destes slogans porque os viron unha e outra vez na televisión. Os españois de entre 3 e 14 anos pasan a maior parte do seu tempo de lecer fronte a este dispositivo. En concreto, 6,79 horas á semana, segundo o II Estudio Caser sobre Salud Familiar. E é precisamente nos primeiros anos de vida cando asimilan os hábitos alimentarios que se manterán de adultos.

Por iso é polo que non resulta estraño que se expoña aos menores a entre 7 000 e 10 000 anuncios de bebidas e alimentos ao ano; é dicir, uns 25 ao día. Esta cantidade impón, pero máis o fan as súas consecuencias, pois os nenos son moi vulnerables emocionalmente ante estes estímulos. Durante a primeira infancia non sabemos identificar a publicidade na televisión. Ata os 8 anos non somos conscientes do seu obxectivo comercial e ata os 12, tampouco do seu fin persuasivo nin somos capaces de distinguir o que é publicidade en Internet. En cambio, a partir dos 2 anos, xa é posible que recoñezamos varias marcas polos seus logotipos.

EFECTOS QUE PERDURAN.

As consecuencias da publicidade nos pequenos son perigosas. Provocan que, mentres estean vendo a tele, lles entren ganas de inxerir alimentos, aínda que non sexan os anunciados e non sintan fame. Tamén inflúen nas súas preferencias alimentarias, os seus hábitos de compra -ata as peticións que lles fan aos seus pais- e os seus patróns de consumo. E esta opinión ten máis poder que a dos seus proxenitores, pois, segundo o artigo Publicidad Alimentaria y Salud. Estado de la situación en España, "os nenos seguen elixindo con máis frecuencia os produtos anunciados, ata cando reciben consello dos seus pais para escoller aqueles máis saudables".

O verdadeiro problema radica en que, de toda a publicidade coa que se bombardea aos menores en televisión, arredor de dous terzos corresponden a produtos non saudables polos seus altos contidos en graxas saturadas, azucres ou sal. A área de influencia destas mensaxes nocivas estendeuse tamén a Internet, sobre todo a YouTube, e afecta a galletas, bolaría, cereais, lambetadas, comida rápida, batidos ou refrescos. Para vendelos recórrese a ganchos comerciais, coma xoguetes ou adhesivos de agasallo, e ata a deportistas famosos ou alegacións nutricionais que fan percibir erroneamente eses produtos como máis saudables ou nutritivos do que en realidade son.

 

Esta realidade aparece reflectida no maior estudo realizado no noso país sobre a publicidade televisiva de alimentos dirixidos aos nenos, publicado en 2016 pola Sociedad Española de Salud Pública e Administración Sanitaria (SESPAS). O traballo analizou os anuncios emitidos durante sete días en cinco canles, tres deles infantís. Dos 169 produtos anunciados, o 79,9 % utilizaba reclamos nutricionais e de saúde: "rico en vitaminas e minerais", "cero contido en sal..." Os lácteos baixos en graxa, os que máis se destacaban. No entanto, a maioría dos alimentos e bebidas con esas alegacións positivas (62,2 %) eran pouco saudables.

Pero, esta publicidade irrompe tamén en escolas, escolas infantís, supermercados, lugares de xogo, consultorios e servizos de atención familiar e pediátrica. "As técnicas de márketing inclúen patrocinios, uso de persoas famosas, mascotas ou outros personaxes populares entre os nenos, mensaxes de correo electrónico e de texto a través do teléfono móbil ou actividades filantrópicas vinculadas coa promoción dunha marca", sinala o dietista-nutricionista Julio Basulto. As principais empresas utilizan hoxe as redes sociais para animar os mozos a que promovan as súas marcas entre os seus amigos.

QUE DI O CÓDIGO PAOS

Nacido en 2005, o código PAOS é un compromiso de carácter voluntario, asinado por empresas da industria alimentaria, que propón cumprir uns estándares éticos. Entre as súas recomendacións: evitar empuxar os nenos á compra directa, non ofrecerlles información enganosa ou demasiado complexa e non usar a personaxes famosos nas súas promocións. En 2012 houbo un cambio substancial. Ata ese momento aplicábase para nenos ata os 12 anos en medios audiovisuais e escritos; a partir de entón, ata os 15 anos en Internet. Malia as boas intencións, o certo é que este código non se cumpre. Segundo un estudo da Universidad Complutense de Madrid, que analizaba os anuncios de tres cadeas de televisión infantís (Boing, Disney Channel e Neox), ata un 88,3 % dos anuncios vulnera dalgunha forma o código.

Paginación


Outros servizos


Buscar en

Información de Copyright e aviso legal

Visita nuestro canal Eroski Consumer TV

En EROSKI CONSUMER tomámosnos moi en serio a privacidad dos teus datos, aviso legal. © Fundación EROSKI

Fundación EROSKI

Validaciones de esta página

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación del W3C indicando que este documento es XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto