Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, el diario del consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa > Saúde

^

Crossfit: fixar os límites no deporte de moda

Xaneiro é mes de bos propósitos e moitos deles teñen que ver con poñer a punto o corpo. Hai quen decide facelo recorrendo ao crossfit, unha esixente disciplina nacida hai 20 anos en california para adestrar a marines e bombeiros. Os seus exercicios de alta intensidade axudan a poñerse en forma, pero convén executalos de forma correcta para evitar lesións.

 

Salta á corda, carga a pelota medicinal, realiza 20 agachamentos (squats), sobe os aneis (muscle-up), levanta pesas, fai o pino 10 veces, sube á barra a facer 15 pull-ups...Esgotado? Descansa. Co adestramento funcional de alta intensidade que promove o crossfit estás preparado para levantar unha caixa sen despeitearte, baixar peso dun armario coa axuda dos teus ombreiros ou subir cinco pisos e sen fatigarte.

Os exercicios ximnásticos, de forza e máis aeróbicos nos que se basea este deporte fante traballar resistencia, potencia, técnica, velocidade, axilidade, flexibilidade e, por suposto, forza, nun tempo determinado e cun número de repeticións específicas. Para iso implícanse de forma coordinada varios grupos musculares, e o traballo do core (a zona media, abdominal, lumbar, etc.) sempre está presente.

"O crossfit é o mellor xeito de poñerte en forma. Resulta esixente porque hai que dominar a técnica e sempre existen aspectos que mellorar, retos que conseguir... pero a intensidade dos exercicios decídela ti", afirma Mikel Izquierdo, adestrador principal de CrossFit Zurriola en San Sebastián, o box (ximnasio) onde adestra e traballa Alexander Anasagasti, número 1 desta disciplina no noso país. Cada deportista fixa os seus propios obxectivos en función da súa forza, coñecementos técnicos e saúde, e hai quen o practica como complemento para deportes como running, baloncesto, karate ou curlin.

Este sistema de adestramento ideouno hai case dúas décadas o norteamericano Greg Glassman para poñer en forma os bombeiros e marines californianos, e hoxe practícano millóns de persoas en todo o mundo. En Europa, despois do Reino Unido e Italia, España é o país onde máis está crecendo, e a cadea CrossFit conta xa con preto de 440 ximnasios abertos.

Preguntarlle ao médico non está de máis.

Antes de iniciarse recoméndase algo máis: un recoñecemento médico. Aínda que non é obrigatorio, xa que se considera que a intensidade debe ser progresiva e adaptada á capacidade da persoa. "A mellor guía para saber ata onde podes chegar é a percepción subxectiva do esforzo. Un mesmo sabe cando lle está custando moito", sostén Izquierdo. Por iso é polo que resultan vitais o papel e a responsabilidade do adestrador (como mínimo formado co curso que esixe CrossFit), pois adapta cada exercicio en función do que perciba do seu cliente e do que este lle comente.

Aínda así, os médicos deportivos que tratan as lesións máis comúns desta disciplina coinciden en que o recoñecemento médico é "recomendable". Así o defende Sergi Sastre, coordinador da Unidad de Rodilla y Artroscopia do Hospital Clínic de Barcelona. Este traumatólogo, crossfiteiro desde hai pouco máis dun ano, matiza que sería conveniente "a certa idade ou se se teñen lesións previas, pois hai momentos nos que se traballa en altas frecuencias cardíacas e é necesario coñecer os teus límites".

De similar opinión é Luís Serratosa, coordinador do grupo de traballo de Cardiología del Deporte da Sociedad Española de Cardiología (SEC): "Debería esixirse". Por iso, como mínimo, o recoñecemento médico debe incluír unha historia clínica que recolla se existen antecedentes familiares de enfermidade cardíaca hereditaria ou de morte súbita; unha exploración física que busque síntomas de alarma, como un sopro anormal ou alteracións que poidan suxerir unha cardiopatía; e un electrocardiograma en repouso. "Se atopamos algo anormal, necesitaremos facer un ecocardiograma ou unha proba de esforzo. Con máis de 35 anos, sendo fumador e presentando niveis de colesterol alto ou antecedentes de problemas coronarios, haberá que facelas", asegura Serratosa, para quen "o importante é que o realice un especialista con experiencia en recoñecementos médicos a deportistas".

Con todos os datos, o doutor determinará a frecuencia cardíaca máxima ou a porcentaxe de peso máximo que pode levantarse. Porque, en principio, o crossfit é un deporte que se adapta a cada persoa. "Non poderá progresar o mesmo un suxeito de 20 anos que fixo outros deportes que un de 40 que empeza co crossfit. Cada un debe coñecer os seus límites, e non querer ir máis aló. As persoas maiores que queiran comezar a facer deporte, mellor que non o fagan con crossfit", aconsella Sastre.

Ollo con xeonllos, ombreiros e columna.

O crossfit non escapa ás lesións, pero non é máis lesivo ca outros deportes. O índice está en 3,1 lesións por cada 1 000 horas de adestramento, cando o do running móvese nunha pinza que vai de 2,5 a 12,1 por cada 1000 horas de carreira, por exemplo. Columna, ombreiro e xeonllo son as partes do corpo que máis sofren, "por unha mestura de mala posición, querer levantar demasiado peso ou ter lesións previas", apunta o traumatólogo. Problemas na zona lumbar, tendinite, sobrecarga de tendóns ou ata roturas en xeonllos e ombreiros. "Un traballo de corrección postural e baixar o peso ao que estaban afeitos xa produce melloría nos casos de costas, mentres que nos de xeonllo e ombreiro, ás veces é máis difícil reincorporarte ao 100 %. Nalgúns casos hai quen tivo deixalo", recoñece Sastre.

Outras lesións poden ser comúns a actividades de forza como a halterofilia. Entre elas, a rabdomiólise, unha síndrome relacionada coa degradación muscular e as alteracións renais pola saída masiva de proteínas ao sangue. Tamén asociado a un aumento da presión arterial, existe a posibilidade de que se produza un desprendemento de retina ou a disección da arteria carótida cervical, que pode derivar en cefalea intensa e infarto cerebral.

Que necesitamos?

  • En canto ao material, tan só un pantalón curto, camiseta e zapatillas deportivas.
  • Prepara a carteira: por dous ou tres adestramentos á semana páganse arredor duns 60 ou 65 euros de ximnasio cada mes.
  • En calquera caso, resulta máis económico que facelo na casa. "Necesitarías o material (pesas, barras, aneis, espazo para correr...), ao adestrador e aos teus compañeiros. Ao ser exercicios en grupo hai moita compoñente psicolóxica e motivacional. Ademais, cada día diriximos un WOD (traballo do día) diferente. É divertido", apunta o especialista.
  • Recoméndase unha inxesta de proteínas (carne, peixe e lácteos) un pouco maior, dentro dunha alimentación saudable.

Paginación


Outros servizos


Buscar en

Información de Copyright e aviso legal

Visita nuestro canal Eroski Consumer TV

En EROSKI CONSUMER tomámosnos moi en serio a privacidad dos teus datos, aviso legal. © Fundación EROSKI

Fundación EROSKI

Validaciones de esta página

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación del W3C indicando que este documento es XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto