Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, el diario del consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa > Alimentación

^

Custa máis comprar en rosa?

Os artigos dirixidos a elas son ás veces máis caros que as súas versións idénticas destinadas a eles, como recollen estudos realizados nos estados unidos de américa, francia ou españa. No entanto, a brecha de gasto por xénero non reside tanto neste fenómeno como na sobreoferta á que está sometido o colectivo feminino en determinadas categorías de produto. Por cada xampú para homes, véndese polo menos un e medio para mulleres. O mesmo sucede coas cremas. Para reaccionar ante as estratexias de márketing baseadas na discriminación de xénero, o primeiro paso é detectalas. E non resulta fácil.

É o plástico rosa máis caro de producir?

 

Na Europa do século XV, só os reis, os cardeais e os poderosos podían vestirse de vermello. Cando as tinguiduras se elaboraban a partir de pigmentos naturais, esta cor era unha das máis difíciles de conseguir, xa que para obtela necesitábanse plantas que crecían en húmidas rexións de montaña ou corpos deshidratados de determinados insectos femia, como as cochinillas. A diferenza de prezo entre os tecidos carmesí e o resto estaba naquel tempo máis que xustificada. Pero, que sucede hoxe?

Hai tempo que as fábricas, a produción en cadea e as tinguiduras sintéticas abarataron e democratizaron a creación de todas as cores. Aínda así, unha dúbida prevalece: neste novo contexto industrial, continúa sendo máis caro fabricar produtos rosas? "Ata onde eu sei, non", responde Ignacio Gil, profesor de Ergonomía no Grado de Ingeniería Industrial y Desarrollo de Producto da Universidad de Zaragoza. "Pode haber diferenzas de prezo substanciais debido a texturas ou acabados, como relevos, cromados ou metalizados, pero non en canto a tons", indica.

De forma similar opina Antonio de Molina Rodríguez, responsable de enxeñaría da empresa Plastipak e membro do Colegio de Ingenieros Industriales de Madrid. "A priori non habería argumentos que puidesen explicar un sobrecusto de prezo entre dous obxectos con funcionalidades idénticas e cores distintas, salvo que usar un deles implicase realizar un cambio de aditivos na produción habitual ou se fabricase distinto volume de unidades", sinala.

Para ilustralo, pon o exemplo das tubaxes de plástico coas que se deseñan as botellas de auga Solán de Cabras. Habitualmente prodúcense en azul de forma masiva, pero periodicamente necesítanse en rosa para campañas puntuais de publicidade e márketing. "Iso implica cambiar a produción para introducir un colorante menos común, e xa que logo máis caro, así como minguas asociadas á xeración de recursos humanos ou ao restablecemento da produción estándar", describe, recordando que o proceso pode ser inverso e encarecer un artigo azul en lugar dun rosa.

Pola súa banda, Gil recorda que, antes de pronunciarse, convén asegurarse de que comparamos obxectos exactamente iguais. "Que unha máquina de afeitar valla máis ou menos se vai destinada a mulleres ou a homes pode deberse a que o tipo de pezas que necesita cada unha de elas sexa distinto", aventura. No entanto, recomenda prudencia: "Os motivos polos que o prezo de distintos modelos dun mesmo produto pode flutuar no mercado son variados (criterios de márketing, aceptación, stock, redución de oferta...), polo que resulta difícil extraer conclusións rotundas".

Un imposto escorregadizo

A taxa rosa describe como, ante dous produtos iguais, os que están destinados a nenas e mulleres se comercializan a un maior prezo que os que se dirixen a nenos e homes. Os datos máis recentes solicitados no noso país suxiren que non existe unha diferenza tan significativa ou sistemática como para afirmar que haxa un imposto destas características. Con todo, que a práctica sexa pouco estendida en España non significa que non exista. Unha análise realizada en establecementos comerciais e as súas webs no outono de 2018 para a elaboración desta reportaxe revelou que si hai diferenzas de prezo que responden ao concepto taxa rosa.

No entanto, e como apuntan as investigacións académicas, constatouse que estes casos non son tan numerosos nin tan sinxelos de atopar como podería parecer: unhas veces, porque os artigos para homes e mulleres non están xuntos no mesmo lineal; outras, porque custa dar con produtos idénticos para que a comparación sexa xusta. Nalgúns casos presentan lixeiras diferenzas de deseño ou cambia o país de fabricación. Tamén existen produtos infantís iguais pero con personaxes de ficción de distintas firmas, que poderían cobrar polo seu uso patentes máis baratas ou máis caras ao fabricante. Ou exemplos de artigos azuis que custan máis, sobre todo en moda.

Resulta complicado sentenciar cando outras causas poderían explicar a diferenza de prezo máis aló da cor do obxecto ou do xénero dos seus potenciais compradores. Con todo, hai exemplos que escapan a estas xustificacións. Atopamos produtos que cumpren coa taxa rosa nun establecemento, pero non noutro (en Carrefour, o cepillo de dentes eléctrico Phillips é case 12€ máis caro na súa versión rosa, mentres que en Media Markt véndense ao mesmo prezo en rosa e en negro). Isto dificulta determinar quen ou como decide esa diferenza de prezo.

Paginación


Outros servizos


Buscar en

Información de Copyright e aviso legal

Visita nuestro canal Eroski Consumer TV

En EROSKI CONSUMER tomámosnos moi en serio a privacidad dos teus datos, aviso legal. © Fundación EROSKI

Fundación EROSKI

Validaciones de esta página

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación del W3C indicando que este documento es XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto