Saltar o menú de navegación e ir ao contido

  • Bienvenido (ES) | Ongi etorri (euskarazko bertsioa) | Benvingut (versió en català) | Benvido (versión en galego)
  • Bienvenido (ES)
  • Boletines
    •  | Baixa  | Máis opcións |
  • Portadas anteriores

EROSKI CONSUMER, el diario del consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa > Alimentación

Λ

Guía de compra: masas preparadas: Masas preparadas, tradición que se renova

O punto forte deste tipo de produto é a súa facilidade de preparación, a pesar de que convén que a súa frecuencia de consumo sexa esporádica

 

Son numerosos os expertos que subliñan a conveniencia de volver aos fogóns co fin de levar unha alimentación saudable, razón pola que recomendan dominar dúas ou tres receitas de cada grupo de alimentos para que a nosa programación alimentaria non caia no aburrimento e se adapte ás nosas necesidades e tamén aos nosos gustos.

As masas elaboradas que se comercializan no supermercado axudan a logralo, xa que seguen a tradición e permiten gozar dos sabores familiares de outrora, cun aforro de tempo e enerxía destacable.

As tortas, pasteis, empanadas, quiches, pizzas etc. son o resultado de sumarlle a unha masa, fermentada ou non, máis ou menos doce, un recheo que pode consistir en froitas, verduras, hortalizas, carnes, peixes e queixos, entre outros. O concepto evolucionou a través dos tempos, dada a paralela evolución nos métodos de cocción, de composición das propias masas e de preferencias culturais.

Cultura gastronómica

As receitas, as técnicas de cociña e a presentación dos alimentos difiren en función da cultura e da gastronomía propia de cada rexión. Nas orixes da civilización Mediterránea (antiga Roma, Grecia, Mesopotamia, Exipto e Arabia), a graxa que se usaba nas masas era o aceite de oliva que, combinado con grans moídos, daba como resultado un tipo de masa rudimentario. Por outra banda, as masas para pasteis tal e como se coñecen hoxe en día derivan dos ingredientes que se usaban na Europa medieval (incluíanse graxas como manteiga ou sebo).

Pola súa banda, a orixe das masas recheas de carne con masa a base de fariña e aceite de oliva (tipo empanada) tamén é romana e foi no norte de Europa onde se desenvolveu, ao introducir graxas como a manteiga, que permitía que a masa fose máis manexable, e máis doada de estender co rodete e de levar ao molde.

Tamén está no Mediterráneo a orixe das masas finas e de múltiples capas como a masa fío e a baklava. Os cruzados introduciron estas masas doces na Europa Medieval onde foron rapidamente adoptadas. En concreto, a masa de follado ten as súas orixes no Renacemento (séculos XV e XVI) a consecuencia da evolución das masas semifolladas, como a masa crebada ou brisa.

Masas conxeladas

A primeira referencia que se atopa para as masas conxeladas como produto de consumo data de mediados da década dos 50 nos Estados Unidos. En 1955, patentouse o proceso de elaboración da masa conxelada enrolada para a elaboración de pasteis, tanto doces coma salgados. Neste mercado pódense atopar, aínda a día de hoxe, as masas en lata, xa preformadas, listas para encher, ou ben en sticks ou barras.

Nos mercados do século XXI, podemos atopar todas estas masas, tanto conxeladas coma refrixeradas en bloques rectangulares ou circulares, listas para desenrolar, encher e enfornar, o que as converte nun recurso que nos permite tamén aforrar tempo.

A empanada galega

Respecto dun dos produtos máis representativos da cultura española, como é a empanada galega, pódese dicir que a súa orixe non está clara. Aínda así, debemos remontarnos varios séculos atrás porque moi probablemente esa orixe estea na entrada dos árabes no Al-Ándalus. Estes elaboraban unha especie de empanadillas de trigo recheas con carne de cordeiro, así como outras variedades, tanto doces coma salgadas, que triunfaron na nosa cultura e que se foron difundindo e adaptando a cada zona do país.

Aquelas antigas e primeiras empanadas non eran como as que coñecemos hoxe en día, senón que se asemellaban a pans, tipo fogaza e redondos, talvez xa duros, baleirados da súa faragulla e cun recheo zumarento. É probable que a partir de entón a empanada fose evolucionando. A seguinte etapa na súa evolución foi a de cocer os devanditos pans de maneira tradicional no forno, coa masa crúa e cos recheos típicos de terras galegas, como as xoubas, o polbo, os berberechos, a carne etc.

Tipos de masas

 

Facer un pan caseiro, un follado de crema ou unha pizza personalizada sempre é un plan apetecible. As masas preparadas poden facilitar moito o traballo, aínda que para iso sexa preciso coñecer as principais características das masas máis comúns:

  • Masas de pizzas. Trátase de masas fermentadas ou levedadas. Son o resultado da concentración do gas carbónico que produce o fermento na masa, orixinado por un fungo. Durante o tempo que están fermentando adoitan aumentar o seu tamaño ata tres veces. O aspecto destas masas acostuma a ser brando. Elabóranse principalmente con fariña de trigo de media forza, auga, aceites vexetais, sal e fermento. Resulta unha masa doada de traballar, nada pegañenta, que queda moi crocante se se fai fina e que sobe se se deixa repousar máis tempo. Cunha panificadora convencional non se tarda máis de 30 minutos en tela lista.
  • Masa de follado. A masa de follado require dun proceso complexo se se fai na casa. Caracterízase polas súas múltiples follas ou capas. Para conseguilas incorpóranse pezas de manteiga entre a masa, que se esmaga, se dobra e se refrixera reiteradamente. Non leva fermento ningún e o aumento de volume adquíreo unha vez que se mete no forno. A calor derrete a graxa entre capa e capa de pasta, cocíñaa, sepáraa imperfectamente e expande ao alto o follado, que queda livián e crocante. A incorporación dun elemento ácido na masa, como pode ser zume de limón ou vinagre, axuda a que a graxa non saia da masa e dálle, ademais, unha mellor textura.
  • Masa crebada. Adoita ser a masa máis utilizada para facer bases de torta doces ou salgadas. Para elaborala necesítase fariña barutada, sal, azucre, manteiga, xemas ou ovos e leite ou auga fría. Require unha manipulación mínima para unir os ingredientes sen homoxeneizalos. Ao utilizar fariñas frouxas, non se incorporan fermentos vivos, pero si po de enfornar ou gasificante.
  • Masa brisa. É moi parecida á crebada tanto no que ten que ver coa elaboración coma cos ingredientes. A única diferenza entre elas é que leva menos ovos e máis manteiga, e ás veces bótaselle leite. A súa elaboración máis común é a empregada nas pastas de té. As masas crebadas, brisa ou sablé son similares en canto a ingredientes e diferéncianse unicamente pola proporción de ovos ou manteiga de cada unha delas. Desde un punto de vista nutricional, apenas hai diferenzas entre estas masas.
  • Masa para empanadas. Para esta masa requírese fariña, sal, fermento de cervexa, azucre, manteiga ou margarina, auga morna e ovos.

Paginación


Outros servizos


Buscar en

Información de Copyright e aviso legal

Visita nuestro canal Eroski Consumer TV

En EROSKI CONSUMER tomámosnos moi en serio a privacidad dos teus datos, aviso legal. © Fundación EROSKI

Fundación EROSKI

Validaciones de esta página

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación del W3C indicando que este documento es XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto