Saltar o menú de navegación e ir ao contido

  • Bienvenido (ES) | Ongi etorri (euskarazko bertsioa) | Benvingut (versió en català) | Benvido (versión en galego)
  • Bienvenido (ES)
  • Boletines
    •  | Baixa  | Máis opcións |
  • Portadas anteriores

EROSKI CONSUMER, el diario del consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa > Alimentación

Λ

Guía de compra: surimis e sucedáneos de cangrexo e de angulas: Surimis e sucedáneos: símiles que alimentan, pero con demasiado sal

A poboación española consome unha media de 33,3 gramos mensuais de surimi e, aínda que a súa achega calórica é parecida á do peixe, este tipo de produto diferénciase del polo seu notable contido en sal

 

Pode que hoxe nos pareza impensable non atopar surimi nun supermercado, pero o certo é que este produto apareceu nas nosas vidas hai moi pouco. En Europa, concretamente, fíxoo nos anos 80. Porén, no Xapón, leva elaborándose miles de anos.

O termo surimi é de orixe xaponesa e significa "músculo de peixe picado". Trátase da materia prima coa que se elaboran os paus de surimi, os sucedáneos de angulas e outros formatos e presentacións que se poden atopar tanto refrixerados coma ultraconxelados. É dicir, aínda que os paus de surimi se elaboran con surimi, non son conceptos sinónimos, tal e como cre moita xente.

Contido e elaboración

Para elaborar surimi adóitanse utilizar peixes abundantes de pouca saída comercial ou de pouca rendibilidade, así como os restos de fileteado, o que non quere dicir que estes peixes teñan unha baixa calidade nutricional.

De entre as especies máis utilizadas, destacan o abadexo de Alasca, a solla ou o fletán. Tamén poden usarse outros peixes, como certos tipos de bacallau, pescada ou peixe espada, entre outros.

Tras eliminar escamas, pel, vísceras e outras impurezas, obtense o músculo limpo, do que se extrae a auga para obter unha pasta ou xel. Non é unha tarefa fácil, dado que a carne debe ser o máis branca posible e, en ocasións, o músculo do peixe contén sangue, órganos ou pigmentos. Así, a súa produción require experiencia e un equipo técnico sofisticado.

No entanto, a pasta que se consegue a través deste tipo de procesos non contén aínda a necesaria estabilidade para poder comercializar o produto con garantías relativas á seguridade alimentaria. Ademais, a poboación non aceptaría a súa textura xelatinosa nin as súas propiedades de sabor e aroma (propiedades organolépticas).

Por todo iso, no proceso de fabricación engádense aditivos como conservantes (sal, ácido sórbico), amidóns, proteína de soia, caseinatos (aglutinantes), polifosfatos, saborizantes, colorantes e, tamén, potenciadores de sabor. Todos os produtos analizados no semáforo nutricional (ver táboa) conteñen potenciadores de sabor, un aditivo que, xunto ao sal, xera certa preocupación nos expertos en nutrición, tal e como se amplía máis adiante.

Paus de surimi ou paus de mar

 

Unha variedade do surimi é o kamabobo, que adoita ter unha forma semicircular. Os pescadores do Xapón elaborábano de forma artesanal tras esmiuzar algúns peixes frescos e cocelos ao vapor. Isto permitiu darlles saída comercial a peixes que non se consumían e, asemade, aumentábase o seu período de conservación.

Porén, o surimi que máis coñecemos son os paus de surimi, paus de mar, ou outros nomes similares. Tanto a súa cor como a súa textura e sabor imitan de forma bastante fidedigna as características organolépticas da carne de cangrexo. A parte exterior é de cor vermella, como a que adoita ter o esqueleto externo dos cangrexos cocidos.

Sucedáneo de angulas

Tamén elaborado con abadexo de Alasca, o sucedáneo de angulas é un produto cada vez máis popular nas nosas mesas. O seu éxito radica en que imita moi ben o tamaño, a cor e mesmo os ollos da angula, pero tamén porque o seu prezo é moito máis accesible ca o das angulas, ese peixe tan valorado.

Coñécese como gula, aínda que o nome en realidade corresponde a unha marca de Angulas Aguinaga, unha empresa española que naceu en 1974. Ante o declive nas vendas de angulas (que empezaban a converterse nunha especie ameazada), o empresario vasco Álvaro Azpeitia aplicou con bo criterio as novas tecnoloxías alimentarias e conseguiu un sucedáneo de angulas de gran calidade, que hoxe coñecemos como gula do norte. Deste xeito, conseguiu reflotar entre 1986 e 1990 a súa empresa Angulas Aguinaga.

Foi no ano 1991 cando Angulas Aguinaga creou a gula do norte e rexistrou as patentes de invención e fabricación, tanto das gulas coma da gula do norte. Hoxe en día, a empresa lidera a categoría do surimi en España.

O mercado do surimi

Como é lóxico, un produto barato e á vez delicioso, como é o caso do surimi, presenta un grande interese comercial. Tal e como declarou en 2003 o doutor B. D. Paterson, do centro de investigación Bribie Island Aquaculture en Australia, "se a imitación é considerada como a forma máis sincera de adulación, entón a existencia mesma do surimi é unha proba máis da importancia comercial dos crustáceos".

O consumo mundial de surimi rolda os 1,5 millóns de toneladas anuais. En realidade, a gran demanda deste produto supera a cantidade de fabricantes que poden elaboralo, sobre todo en Asia, que é o principal consumidor de surimi. Isto sucede, entre outros factores, pola falta de recursos pesqueiros e polas escasas capturas, o que obriga as empresas a optimizaren os seus procesos de fabricación.

O ritmo de crecemento do consumo de surimi conxelado é, ademais, dun 10 % anual. Pola súa banda, as vendas de surimi refrixerado son menores, en parte polo seu maior prezo, e por iso adoitan centrarse en segmentos especializados (restauración).

Neste sentido, é conveniente citar de novo o caso de Angulas de Aguinaga, cuxo sucedáneo de angulas (gulas) presenta un gran volume de vendas en España, que rolda o 20 % das vendas totais de surimi.

Paginación


Outros servizos


Buscar en

Información de Copyright e aviso legal

Visita nuestro canal Eroski Consumer TV

En EROSKI CONSUMER tomámosnos moi en serio a privacidad dos teus datos, aviso legal. © Fundación EROSKI

Fundación EROSKI

Validaciones de esta página

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación del W3C indicando que este documento es XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto