Saltar o menú de navegación e ir ao contido

  • Bienvenido (ES) | Ongi etorri (euskarazko bertsioa) | Benvingut (versió en català) | Benvido (versión en galego)
  • Bienvenido (ES)
  • Boletines
    •  | Baixa  | Máis opcións |
  • Portadas anteriores

EROSKI CONSUMER, el diario del consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa > Alimentación

Λ

Guía de compra: embutidos: Embutidos, tradición gastronómica que se renova

Achegaron sabores e texturas á dieta ao longo da historia e, alén diso, permitiron mellorar a capacidade de conservación e seguridade dos produtos cárnicos

Poucos alimentos poden presumir de estaren presentes en tantas épocas históricas, en tantas merendas e en tantas mesas coma os embutidos. Solución humilde moitas veces ?parva en longas xornadas de traballo e en moitos parques infantís?, os embutidos forman parte da nosa cultura gastronómica, da literatura costumista, da infancia, do pasado e do presente. Talvez por isto os historiadores non se poñen de acordo na orixe deste sinxelo alimento, aínda que está claro que é moi antigo: algunhas fontes apuntan á época romana, mentres que outras se remontan a centos de anos antes de Cristo. No que si hai consenso é en que o seu descubrimento foi, como tantos outros achados, fortuíto. A procura da comodidade na manipulación da carne levaría á utilización de envolturas de tripas de animais para transportala. A tripa natural contén substancias que, ademais de axudar á curación e á conservación da carne, melloran o seu sabor. En todo caso, a clave radica no uso de salitre (nitrato de potasio), que preserva a carne e que, ademais, lle proporciona unha cor entre rosada e avermellada.

 

O concepto deste alimento é sinxelo: trátase do intestino limpo dun animal recheo de carne (en xeral, de porco) condimentada con especias e outros ingredientes. Na actualidade, a carne non sempre está ?embutida? dentro dun intestino, tamén pode estalo na membrana doutras vísceras ou en cubertas sintéticas comestibles. É máis, tanto no ámbito académico coma nos mercados e nas chacinerías, inclúense na categoría de ?embutidos? cárnicos procesados, dende o xamón curado e o xamón cocido, ata o friame de peituga de pavo ou o beicon afumado.

Revolución no mundo da chacinería?

Os embutidos non só lle proporcionaron sabores e texturas á dieta ao longo da historia, tamén permitiron mellorar a capacidade de conservación e a seguridade dos produtos cárnicos. Isto conséguese grazas ao proceso de elaboración e ao uso de ingredientes coma o sal, os nitritos e outros conservantes. Así, no pasado, os embutidos permitíanlles ás familias conservar durante todo o ano a carne da matanza do porco. Resulta curioso constatar que, na maioría dos casos, a orixe dos distintos tipos de embutidos está relacionado coas condicións ambientais da rexión na que se crearon. Os embutidos crus-curados (como o chourizo, o fuet ou o salchichón) orixináronse sobre todo no sur de Europa, onde é pouco probable que se estraguen por mor do clima cálido. Porén, o norte de Europa creou os embutidos que non se consomen crus, senón cociñados, como as salchichas, que nun ambiente cálido se conservarían durante pouco tempo.

A preparación e a elaboración de embutidos era, ata hai uns anos, unha práctica cuxos segredos se transmitían a través das xeracións. O porco criábase e matábase na casa e con el elaborábanse embutidos tradicionais por pura necesidade de subsistencia. A súa aparición no circuíto comercial non se produciu ata que floreceu a industria e, con ela, as migracións multitudinarias dende as vilas cara ás cidades. Este cambio foi da man da produción industrial de embutidos, aínda que hai chacinerías que os elaboran a través de métodos tradicionais. En todo caso, o certo é que as actuais técnicas de conservación dos alimentos e, sobre todo, o uso de frigoríficos e conxeladores nos fogares, fan innecesario elaborar embutidos co fin de preservar carne para outras épocas do ano. Así pois, a día de hoxe, o consumo destes alimentos xustifícase polo pracer e pola tradición. Sexa como for, os avances científicos na tecnoloxía alimentaria proporcionaron o coñecemento necesario para mellorar a calidade e a seguridade dos embutidos, pero tamén para crear novos produtos e que o sector sexa competitivo co resto da industria alimentaria. Todo iso, unido aos modernos sistemas de transporte, fai que os consumidores vexamos cada vez máis variedades de embutidos.

En que debemos reparar na etiqueta?

Na etiqueta dos embutidos revisaremos, sobre todo, dous aspectos:

  • O seu contido en graxas saturadas, que convén que sexa inferior a 10,4 gramos por cada 100 gramos de alimento. Se non se indica o contido de graxas saturadas, revisaremos o contido en graxas totais, que debería ser inferior a 13,4 gramos por cada 100 gramos de alimento.
  • A achega de sal. O ideal é que sexa inferior a 0,9 gramos por 100 gramos de alimento. Se non se indica o contido de sal, senón o de sodio, basta que multipliquemos a cifra de sodio por 2,5 para saber canto sal contén.

Paginación


Outros servizos


Buscar en

Información de Copyright e aviso legal

Visita nuestro canal Eroski Consumer TV

En EROSKI CONSUMER tomámosnos moi en serio a privacidad dos teus datos, aviso legal. © Fundación EROSKI

Fundación EROSKI

Validaciones de esta página

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación del W3C indicando que este documento es XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto