Saltar o menú de navegación e ir ao contido

  • Bienvenido (ES) | Ongi etorri (euskarazko bertsioa) | Benvingut (versió en català) | Benvido (versión en galego)
  • Bienvenido (ES)
  • Boletines
    •  | Baixa  | Máis opcións |
  • Portadas anteriores

EROSKI CONSUMER, el diario del consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa > Alimentación

Λ

Guía de compra froitas con óso: Froitas con óso, bocados de saúde

Albaricoques e melocotóns, ameixas e nectarinas, paraguaios e cereixas constitúen unha espléndida exhibición de sabor, aroma e delicadeza. Estas froitas de tempada son rechamantes e coloridas. A súa textura é suave, tersa e brillante. Locen tons intensos e vivos, típicos da primavera e do verán. Dá gusto velas por variadas e atractivas, pero máis gusto dá probalas por sabor e por frescura. As froitas con óso téñeno todo: por unha banda, unha estupenda aparencia, uns sabores deliciosos para incorporar á cociña, unha textura substanciosa e un perfume que converten cada bocado nun pracer e, por outra, contan cunhas propiedades nutricionais interesantísimas para coidar a saúde e mellorar a alimentación.

 

O seu lugar na dieta, canto é suficiente?

As froitas frescas, con ou sen óso, teñen un importante papel na nosa dieta e as probas que relacionan a súa maior presenza na nosa alimentación con beneficios para a saúde son sólidas. Non obstante, consumimos moito menos do que deberiamos. Por esa razón, as entidades de referencia recomendan un mínimo, e non un máximo, de consumo. Aconséllase comer cinco porcións diarias de froita fresca ou verdura. Unha porción supón uns 140-150 gramos de froita en cru e limpa. Para facerse unha idea, aproxímase ao peso dunha peza de froita mediana (pera, mazá, laranxa, plátano, marmelo, pomelo etc.); a un toro mediano de melón, sandía ou piña; a 2-3 pezas medianas de albaricoques, ameixas, dátiles, mandarinas ou figos; a 4-5 nésperas; a 8 amorodos medianos ou a un prato de sobremesa de cereixas, uvas, amoras, grosellas etc.

Segundo estes cálculos, deberiamos consumir entre 420 e 450 gramos de froita fresca ao día para cubrir as recomendacións, algo que en España non facemos, pois os adultos só tomamos 200 gramos diarios. É dicir, consumimos menos da metade do mínimo recomendado, e así o evidencia a primeira Enquisa nacional de inxestión dietética española, denominada ENIDE, levada a cabo pola Axencia Española de Seguridade Alimentaria e Nutrición (AESAN). Tras recoller datos de consumo individual dunha mostra representativa da poboación adulta española (enquisáronse 3000 persoas de entre 18 e 64 anos), concluíuse que este é insuficiente.

 

Resulta evidente que é necesario aumentar a inxestión de froitas, pero cales hai que elixir? Malia que cada unha delas presenta certas características nutricionais, o certo é que hai poucos motivos para decantarse por un tipo ou outro de froita con óso, salvo se se padece algunha alerxia alimentaria. Isto é moi importante, xa que todas as froitas detalladas nesta guía pertencen á familia das rosáceas. A alerxia a froitas desta familia é moi frecuente nos adultos, razón pola que se debe acudir a un alergólogo ante a sospeita de padecer unha reacción adversa tras a súa inxestión.

En canto a se é ou non recomendable consumir a súa pel, un documento elaborado pola Asociación Española de Dietistas, xunto ao Comité Científico da Asociación 5 ao Día, detallou que aínda que é certo que quitarlle a pel pode diminuír o seu contido nutritivo (como fibra, vitamina C e B1 e ácido fólico), estas diminucións non son relevantes a longo prazo cando se consideran os beneficios que se obteñen ao consumir estes alimentos. Alén disto, o documento detalla que as perdas serán probables só nas zonas inmediatas ao corte e non no interior do alimento. De todos os xeitos, o que si é conveniente é lavar ben a pel se a imos consumir.

Están moi verdes?

A tempada ideal de consumo destas froitas enmárcase nos meses de máis calor. Polo tanto, o máis recomendable é consumilas a finais da primavera e no verán. Iso aseguraranos que estarán no seu xusto punto de madureza, co que o seu sabor e textura serán mellores. Ademais, serán máis baratas. Non obstante, pode acontecer que, ao compralas, notemos que aínda están un tanto inmaturas. Neste sentido, convén saber diferenciar as que son climatéricas das que non o son.

As primeiras obtéñense verdes e seguen a súa maduración despois, mentres que as segundas acaban por podrecer se non se obteñen no seu punto de madureza. Todas as froitas aquí descritas, agás as cereixas, son climatéricas. Así pois, se compramos un albaricoque, unha ameixa, un melocotón, unha nectarina ou un paraguaio que aínda non están no seu punto, non debemos alarmarnos, só debemos saber como conservar estas froitas para que a súa madureza se produza con éxito na casa. Se as poñemos nunha bolsa de papel con buratos, e preto doutras froitas climatéricas maduras, madurarán antes grazas ao etileno que desprende a froita madura, que estimulará a maduración da nosa froita menos madura. En canto ás cereixas, non hai outra opción que escollelas no seu punto de madureza.

Paginación


Outros servizos


Buscar en

Información de Copyright e aviso legal

Visita nuestro canal Eroski Consumer TV

En EROSKI CONSUMER tomámosnos moi en serio a privacidad dos teus datos, aviso legal. © Fundación EROSKI

Fundación EROSKI

Validaciones de esta página

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación del W3C indicando que este documento es XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto