Saltar o menú de navegación e ir ao contido

  • Bienvenido (ES) | Ongi etorri (euskarazko bertsioa) | Benvingut (versió en català) | Benvido (versión en galego)
  • Bienvenido (ES)
  • Boletines
    •  | Baixa  | Máis opcións |
  • Portadas anteriores

EROSKI CONSUMER, el diario del consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa > Alimentación

Λ

Guía de compra iogures: Iogures: para todos os gustos e necesidades

A ampla gama de iogures que se elaboran obriga a coñecer as súas características nutricionais para escoller os que máis nos interesen

  Parece mentira que unha sociedade tan sedentaria como é a nosa lle deba un bo número de inventos ao nómades que fomos algún día. E un deles é o iogur. Trátase dunha sobremesa comodín por excelencia en boa parte dos nosos fogares. Primordial cando hai nenos na casa, a presenza dos iogures é case tan incondicional como casual foi o seu descubrimento: a primeira fermentación produciuse nalgunha das moitas ocasións nas que os nómades de Asia Central ou de Europa do leste transportaban o leite fresco en sacos elaborados con pel. O líquido converteuse nunha masa semisólida que hoxe coñecemos como iogur. A calor e a presenza de bacterias nestes sacos foron os responsables da fermentación. Moito cambiou o xeito de presentación daqueles primeiros iogures. A oferta comercial é nestes momentos amplísima: distintas variedades e ingredientes, distintos sabores, distintas texturas... Todo parece pasar por iogur, pero hai diferenzas entre uns produtos e outros. A información é a garantía dunha boa decisión e ese é precisamente o obxectivo desta guía de compra.

Pero, que é un iogur?

O iogur é leite fermentado, coagulado e acidificado pola acción de dúas bacterias: Lactobacillus bulgaricus e Streptococcus thermophilus. Obtense a partir de leite -enteiro, desnatado ou concentrado- pasteurizado; é dicir, aplícaselle calor durante un período de tempo para eliminar posibles patóxenos e alongar así a súa vida útil. De feito, a lexislación vixente é clara e rotunda neste sentido: o uso dunha soa das bacterias ou doutras distintas a elas impide que a denominación correcta do produto sexa a do iogur; nese caso, estariamos ante un leite fermentado e non ante un iogur.

Os microorganismos que producen a fermentación deben estar presentes, vivos e activos no iogur nunha cantidade mínima de 10 millóns de colonias por gramo ou mililitro. Non convén confundir tampouco iogur e sobremesa láctea. Esta última é unha preparación que conta cunha base de leite na súa composición, pero que contén outros ingredientes, como nata, ovo, chocolate, fariñas etc. Dentro desta clasificación, entran as mousses, as cremas de ovos, os flans, os batidos, os xeados... Nutricionalmente, as diferenzas entre iogur e sobremesas lácteas son abundantes e claras.

O seu lugar na dieta

  Parece que non se cuestiona que os alimentos de orixe vexetal deban ser a base de toda dieta sa. Non obstante, no ámbito académico existen serias discrepancias acerca de cal é o lugar exacto dos lácteos nunha dieta saudable. O imaxinario colectivo tende a pensar que o consumo deste grupo de alimentos garante a prevención de fracturas nos ósos, pero hai voces académicas que alertan da pouca evidencia destas afirmacións.

Malia que é un tema de candente actualidade para os académicos da nutrición, ninguén dubida de que o consumo de leite ou de iogur convén que forme parte dun consumo diario, a diferenza doutros grupos de alimentos, nos que a frecuencia de consumo recomendada é semanal (peixes, carnes ou queixos) ou ocasional (carnes procesadas, refrescos e alimentos superfluos en xeral).

Curiosamente, hai diversos estudos que constatan que o consumo de lácteos, en especial de iogures, se acompaña dunha mellor calidade da dieta. Porén, non queda de todo claro que é causa e que é efecto; é dicir, se o iogur é o responsable da boa saúde do individuo ou se as persoas con mellor saúde adoitan tomar máis iogur. Entre os lácteos, atópanse tamén os queixos. A súa recomendación de consumo difire de forma notable da do iogur ou da leite. Así, a Estratexia NAOS (Estratexia para a nutrición, actividade física e prevención da obesidade), impulsada no ano 2005 polo Ministerio de Sanidade a través da Axencia Española de Seguridade Alimentaria e Nutrición (AESAN), considera que "a moderación ha de ser a norma que se debe seguir no consumo de queixos, calquera que sexa a clase á que pertenzan". Por que? Os queixos conteñen moita máis graxa e moito máis sodio (o sal é cloruro sódico) ca o leite ou o iogur. De forma aproximada, mentres que 100 gramos de leite ou de iogur achegan uns 3 gramos de graxa, a mesma cantidade de queixo pode conter máis de 50 gramos de graxa. En canto ao sodio, mentres que 100 gramos de leite ou iogur achegan entre 50 e 80 miligramos de sodio, nos queixos podemos atopar de 300 a 750 miligramos de sodio.

O consumo de iogur achega certas vantaxes sobre o consumo de leite. Por exemplo, a lactosa atópase no iogur en concentracións mínimas porque se transforma en ácido láctico, un detalle interesante para os intolerantes a este compoñente. Pero isto non é suficiente para poder declarar de forma inequívoca que o iogur é mellor para a saúde ca o leite.

A voltas coas racións

Si existe consenso sobre que pode compoñer unha ración de lácteos: un vaso de leite, dúas unidades de iogur, tres rebandas de queixo e unha ración individual de queixo fresco.

Porén, non hai tanto consenso sobre cantas racións convén consumir a diario. Así, mentres ca estratexia NAOS considera que convén que toda a poboación tome entre 2 e 4 racións diarias de lácteos (o consumo de queixos ha de ser moderado), as recomendacións da SENC e da semFYC son máis específicas: os nenos deben tomar entre 2 e 3 racións de lácteos ao día, os adolescentes 4, as mulleres adultas 2, as embarazadas entre 3 e 4...

En 2010, a Fundación Dieta Mediterránea, coa colaboración de grupos de investigación e universidades internacionais, así como coa participación de expertos en nutrición, recomendou un consumo moderado de lácteos, que concretou en 2 racións ao día en forma de derivados lácteos (iogur e queixo), con preferencia polas versións baixas en graxa.

Sobre isto último hai pouca discusión: os lácteos desnatados, ao achegaren menos enerxía e graxas saturadas, poden ser beneficiosos para unha poboación como a nosa, na que a incidencia do exceso de peso e dos problemas cardiovasculares é altísima. Segundo a última Enquisa nacional de inxestión dietética española (ENIDE), menos do 5 % da poboación cumpre os valores recomendados de graxa saturada. Neste sentido, os lácteos supoñen a segunda fonte de graxas saturadas da dieta, despois dos produtos cárnicos. Por último, non se debe esquecer que os queixos, a diferenza do leite e do iogur, conteñen moitas graxas saturadas, por iso convén escoller os que conteñen un 0 % de graxa. En canto aos iogures desnatados, tamén se debe manter certa cautela, xa que en ocasións son desnatados (teñen menos cantidade de graxa), pero inclúen moito azucre engadido.

1 ración de lácteo equivale a Peso Medida caseira
leite 200-250 ml unha cunca de leite
iogur 200-250 g 2 unidades de iogur
queixo curado 40-60 g 2-3 rebandas de queixo
queixo fresco 80-125 g 1 porción individual

Paginación


Outros servizos


Buscar en

Información de Copyright e aviso legal

Visita nuestro canal Eroski Consumer TV

En EROSKI CONSUMER tomámosnos moi en serio a privacidad dos teus datos, aviso legal. © Fundación EROSKI

Fundación EROSKI

Validaciones de esta página

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación del W3C indicando que este documento es XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto