Saltar o menú de navegación e ir ao contido

  • Bienvenido (ES) | Ongi etorri (euskarazko bertsioa) | Benvingut (versió en català) | Benvido (versión en galego)
  • Bienvenido (ES)
  • Boletines
    •  | Baixa  | Máis opcións |
  • Portadas anteriores

EROSKI CONSUMER, el diario del consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa > Alimentación

Λ

Guía de compra: Tomates para todos os gustos

De pera, raf, cherry... hai un tomate para cada prato, pero sabémolos elixir?

  Poderíase dicir del que ten o don da omnipresenza. Ingrediente principal en ensaladas, base para unha morea de salsas e guisados e nota de cor noutros tantos pratos, o tomate é unha verdura tan tradicional como versátil. Da familia das solanáceas, como a berenxena, a pataca ou o pemento, é orixinario do continente americano: non chegou a Europa ata o século XVI e curiosamente fíxoo como planta ornamental.

Ata hai non moito tempo, os tomates clasificábanse segundo o uso que se lles podía dar: de ensalada, para fritir, para conservar en botes... Hoxe en día, somos testemuñas dun verdadeiro boom de variedades, cada unha co seu nome, entre as que debemos elixir e non sempre o facemos do mellor xeito. Non axuda que ningunha norma obrigue a especificar na etiqueta a que variedade pertencen os tomates frescos en cuestión. Para que o consumidor aprenda a identificar as clases que máis abundan no mercado e os seus usos máis recomendables, EROSKI CONSUMER inaugura dende este número un novo formato que pretende ser unha ferramenta útil e práctica para que os lectores poidan decidir mellor e atinen na súa elección.

Tomates protectores

O tomate é un alimento pouco enerxético. Un dato: dous tomates medianos tan só achegan 22 calorías. Aproximadamente, o 95% do seu peso é auga e preto dun 4% son hidratos de carbono. Considérase unha froita-hortaliza, xa que contén maior cantidade de azucres simples ca outras verduras, o que lle confire un lixeiro sabor doce. Tamén é fonte importante de certos sales minerais (potasio e magnesio, principalmente), necesarios para a actividade muscular e para a transmisión do impulso nervioso. Do seu contido en vitaminas destacan a B1, B2, B5, a vitamina C e carotenoides como o licopeno (pigmento que lle dá a cor vermella característica ao tomate). Estas dúas últimas substancias son antioxidantes cunha importante función protectora para o noso organismo. A vitamina C do tomate protexe as células do dano oxidativo e contribúe a que o sistema nervioso e inmunitario funcionen correctamente.

A literatura científica actual apunta a que o consumo de froitas e hortalizas ricas en licopeno se relaciona cun menor risco de padecer enfermidades cardiovasculares e algúns tipos de cancro, en especial o de próstata. A cantidade de licopeno que conteñen os tomates depende da variedade, do grao de madureza e do tipo de cultivo. Por exemplo, os tomates pera conteñen dez veces máis licopeno ca as típicas variedades de ensalada, e os exemplares maduros son máis ricos neste composto ca os verdes. Ademais, os tomates cultivados en invernadoiro ou madurados fóra da planta teñen menor cantidade. O xeito de cociñalos tamén inflúe: triturar e cociñar o tomate e aliñalo con aceite facilita que o noso organismo absorba o licopeno.

Diuréticos e depurativos

  Durante moitos anos prohibíuselles sistematicamente o tomate ás persoas que padecen cálculos renais debido ao seu contido en ácido oxálico. Esta substancia xunto co calcio forma sales insolubles (oxalato cálcico), que favorecen a aparición de cálculos ou pedras. Non obstante, o seu contido en ácido oxálico é moderado (5,3 mg/100 g), similar ao de moitos outros alimentos e inferior ao da leituga (17 mg/100 g), o té (83 mg/100 g) ou as espinacas (779 mg/100 g). Polo tanto, pódese considerar o tomate como alimento depurativo debido ao seu alto contido en potasio e escaso en sodio. É, polo tanto, beneficioso para a eliminación dun exceso de líquidos e de toxinas. Isto beneficia a quen padece de retención de líquidos, hipertensión, hiperuricemia e gota e mais a quen ten cálculos renais e oliguria (diminución na produción de ouriños). Ademais, é eficaz para tratar o estrinximento dentro dunha dieta rica en fibra.

Como escollelos e conservalos

  •   De época. En España hai unha gran variedade de tomates e o cultivo desta hortaliza representa unha parte importante do sector hortícola. Iso permite consumilos durante todo o ano, aínda que, sen lugar a dúbidas, a época por excelencia dos tomates é durante os meses de verán, xa que a temperatura óptima de desenvolvemento para as súas plantas é dos 20 aos 35 ºC e requiren de gran luminosidade. Non obstante, grazas á aparición dos invernadoiros podémolos tomar os 12 meses do ano.
  • Na tenda. Débese escoller unha peza de pel lisa e pecíolo fresco, sen manchas na pel nin abrandamentos, indicadores de estrago. Hai que rexeitar os exemplares demasiado brandos, moi maduros ou con mazaduras e os que presenten manchas de sol (áreas verdes ou amarelas preto do talo). A calidade do tomate depende da uniformidade das pezas e da ausencia de defectos de crecemento e manexo. Tamén hai que lle prestar especial atención á consistencia, que non debe ser nin demasiado branda nin demasiado dura. A cor vermella uniforme indica que se recolleu no punto óptimo de maduración. É aconsellable adquirilo semimaduro, xa que durante o almacenamento segue a madurar.
  • Na casa. Antes de consumilo cru, cómpre lavalo con abundante auga para eliminar calquera posible xerme ou resto de pesticida. Na neveira, mantéñense en óptimas condicións de seis a oito días enteiros; en zume, triturados ou en conserva pódense conservar no frigorífico un máximo de dous días.
  • Verdes. Se o tomate precisa madurar, hai que conservalo nun lugar fresco pero non baixo a luz directa do sol. É preferible mercar algúns tomates máis verdes para ilos consumindo a medida que vaian madurando. Se se queren consumir pero aínda están algo verdes, un truco moi sinxelo é colocalos dentro dunha bolsa de plástico pechada. Así maduran con rapidez.
  • Conxelador. Tamén poden conxelarse, sempre que se leve a cabo un escaldado e pelado previos. Coa conxelación, o tomate perde parte do seu zume. Por iso, unha vez desconxelados é preferible cociñalos e non comelos crus.

Paginación


Outros servizos


Buscar en

Información de Copyright e aviso legal

Visita nuestro canal Eroski Consumer TV

En EROSKI CONSUMER tomámosnos moi en serio a privacidad dos teus datos, aviso legal. © Fundación EROSKI

Fundación EROSKI

Validaciones de esta página

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación del W3C indicando que este documento es XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto