Vender obxectos de segunda man en Internet

  Esta crise económica sen precedentes nos últimos setenta anos operou profundos cambios nos nosos hábitos de consumo e no modo en que enfocamos a economía doméstica. Pasamos da compra sen control de obxectos prescindibles a un racionamento máis controlado sen pensar que pode haber solucións centenarias que, á vez que osixenan a nosa economía, nos permiten manter un nivel de consumo razoable. A venda de obxectos usados que xa non precisamos é unha delas e, alén dos tempos que corren, nalgúns países, sobre todo os anglosaxóns, constitúe un evento social de fonda raizame. Agora Internet ofrece a oportunidade de subirnos ao carro da segunda man dun xeito doado e óptimo pero, como temos que facelo para evitar desgustos?

Elixir o sitio adecuado

Hai moitos servizos de venda de segunda man na Rede. Os máis coñecidos son eBay e, en España, Segunda Mano, pero non son os únicos e, en ocasións, hai algúns máis específicos que poden ser máis eficaces para vender determinados obxectos. Diversas plataformas están especializadas en vender roupa e obxectos de bebé usados. Tamén as hai sobre coches e motocicletas, ordenadores, teléfonos móbiles e outros produtos informáticos que contan con plataformas específicas onde é doado que o noso produto atope demanda. Non obstante, isto non quere dicir que as grandes plataformas sexan ineficientes ou non sexan recomendables, xa que dispoñen doutro tipo de garantías que non sempre poden ofrecer os sitios pequenos. Contan tamén con todo tipo de público, co que a demanda do noso produto non ten por que resentirse.

Amais de asegurar a demanda, hai que procurar evitar os sustos posvenda ou a frustración ante as queixas non atendidas. O sitio que elixamos para vender o noso produto debe reunir unha serie de características que garantan unha venda seria:

•   Un rexistro de usuario formal. Para darnos de alta no servizo e comezarmos a vender débennos pedir algúns datos básicos, como un enderezo de correo electrónico válido, algún contrasinal e datos que nos identifiquen e mais un domicilio. Debemos pensar que o mesmo que se nos esixe a nós se lle pedirá a quen nos merque. A seguridade para todos é a mellor garantía de realizar unha venda sen problemas.
• Unhas condicións de uso detalladas e accesibles para a súa lectura. Aceptar as condicións de uso dun servizo sen lelas cando hai cartos polo medio é un dos peores erros que podemos cometer. Temos que atopalas axiña na páxina do servizo e abrilas sen inconveniente para lelas e asegurarnos de que non hai ningún apartado que nos faga sospeitar. Tamén debe haber algún servizo de atención a clientes para poder aclarar as dúbidas.
• Referencia á Lei de protección de datos. Aínda que o servizo sexa estranxeiro, é recomendable que faga referencia expresa a que se acolle á Lei de protección de datos española, LPD. Só así nos aseguraremos de que os nosos datos de rexistro non son obxecto de negocio por parte de terceiros. Unha empresa seria terá un apartado onde especifique que se acolle á LPD.
• Domicilio fiscal visible e claro. A empresa coa que operemos debe ter un domicilio fiscal, unha conta de correo e un teléfono accesible para que poidamos efectuar tanto queixas e reclamacións como denuncias. Se é unha empresa estranxeira e ten unha sede en España, mellor, xa que é unha garantía adicional de seriedade.
• Unha empresa recoñecible. Hai moitos servizos que ofrecen venda de segunda man, algúns máis acertados ca outros, pero canto máis pequeno sexa o servizo, máis riscos correremos. eBay ou Segunda Man son grandes e recoñecidos. Pero non son os únicos, aínda que o seu volume nos garante que en caso de problemas o servizo responderá ou aclarará as disputas, aínda que só sexa por manter a súa reputación. Ademais, os servizos grandes viven das porcentaxes das vendas, o que implica que xestionan as transaccións e, polo tanto, asegúranas en caso dun usuario tramposo.

Relacións deste contido