Saltar o menú de navegación e ir ao contido
Canles de EROSKI CONSUMER
Calquera tipo de turrón, pola súa elevada achega enerxética, débese tomar como un "alimento-capricho" e en contadas ocasións
Nadal e turrón. Turrón e Nadal. Esta unión entre comida e festa é indisoluble. Mais cómpre lembrar que calquera tipo deste doce, xa sexa unha receita tradicional, como é o caso dos turróns duros, brandos ou de xema, ou das versións "sen azucres engadidos" ou "con baixo contido en azucre", debe considerarse como un "alimento-capricho" pola súa elevada achega enerxética. As calorías concéntranse na mínima porción de turrón (25-40 gramos), xa que se elabora con ingredientes moi enerxéticos: améndoas ou outros froitos secos, mel ou azucre, graxas (nata...), ovo, etc. O sentido común e o coidado da saúde obrigan a pensar que a porción de turrón hai que entendela como un "antollo" que pode un tomar en contadas ocasións.
Os turróns de todos os tipos, os mazapáns e os polvoróns e outros doces típicos de Nadal son produtos cunha gran concentración de azucres e graxas, polo que se converten en alimentos moi enerxéticos. Degustar e gozar dunha pequena porción resulta gratificante en todos os aspectos, se ben como norma xeral hai que moderar o seu consumo, e dun xeito máis estrito se se ten obesidade, sobrepeso, diabete mellitus tipo I e tipo II ou dislipemias (hipercolesterolemia, hipertrigliceridemia), entre outras enfermidades crónicas.
Ademais, os turróns están totalmente contraindicados para as persoas que sofren certas alerxias e intolerancias alimentarias. A limitación será maior cantos máis ingredientes "problemáticos" teña a composición do turrón; case todos levan algún froito seco e albumina ou proteína do ovo, hainos que levan proteína de leite (caseína) ou derivados (caseinatos), fariña ou amidóns de trigo, lactosa... As persoas con alerxias ou intolerancias a estes alimentos teranse que coidar de non comer os turróns, xa que de o faceren poden enfermar. Quen teña enfermidades crónicas como a diabete ou doenzas cardiovasculares poderán probar un pouco, aínda que será mellor que escollan os máis "indulxentes".
A definición de turrón determínase en función das materias primas e ingredientes utilizados. A masa obtense por cocción de mel e azucres, á que se pode engadir clara de ovo ou albumina. A norma permite a substitución total ou parcial do mel por azucres nas súas distintas clases e derivados. O turrón, segundo as características da súa elaboración, clasifícase en brando e duro. Estes elabóranse só con améndoas, mel, azucres, clara de ovo ou albumina, auga e aditivos autorizados.
Turróns duros e brandos: a composición de ambos os dous é basicamente a mesma, pero cambian as proporcións, e é a cantidade de améndoa a que determina as calidades destes turróns: suprema (60% de améndoa no duro e o 64% como mínimo no brando), extra (46% no duro e 50% no brando), estándar (40% e 44% respectivamente) e popular (34% mínimo no turrón duro e 30% no brando).
En EROSKI CONSUMER tomámosnos moi en serio a privacidad dos teus datos, aviso legal. © Fundación EROSKI