Saltar o menú de navegación e ir ao contido

  • Bienvenido (ES) | Ongi etorri (euskarazko bertsioa) | Benvingut (versió en català) | Benvido (versión en galego)
  • Bienvenido (ES)
  • Boletines
    •  | Baixa  | Máis opcións |
  • Portadas anteriores

EROSKI CONSUMER, el diario del consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa > Alimentación

Λ

Bos hábitos: Comer san tamén é un xogo de nenos

Especialistas en nutrición sinalan que se poden precisar ata dez intentos para que o padal dos máis cativos acepte novos sabores e texturas

  A estratexia do pau e da cenoria non funciona, tampouco o castigo nin os berros cos cativos que non atenden a imperativos e condicións como: "acouga!", "non te ergas da mesa ata que acabes de comer!", "se non comes a froita, non hai xeado!". É normal que os nenos pequenos non permanezan sentados na mesa todo o tempo que dura a comida. A miúdo son desordenados co xeito de comer e sempre se lixan. Son reaccións normais porque a realidade é que non lles gustan todos os alimentos e suponlles un grande esforzo probar os sabores novos e texturas diferentes. Ata aquí, todos son comportamentos normais propios dun desenvolvemento infantil normal e san. Por iso, a primeira regra de ouro que teñen que cumprir e asumir os pais e nais para ensinar os nenos a comer é ser comprensivos e ter paciencia e sensibilidade cara aos pequenos. Unha tarefa nada sinxela, máis aínda se se ten en conta que vivimos nun momento no que o obxectivo é conseguilo todo no mínimo tempo posible e co mínimo esforzo. Isto non serve para lles ensinar a comer aos nosos fillos dun xeito san, sen tensións nin pelexas. Comer de maneira equilibrada dende os primeiros anos de vida require tempo e esforzo, xa que en cada etapa os pais teñen unha influencia diferente sobre os hábitos alimentarios dos fillos. E segundo a idade, a aprendizaxe dos nenos é distinta.

Ensinar a comer, polo tanto, non é tan simple como saber que os nenos teñen que tomar dúas ou tres pezas de froita ao día, dúas porcións de verduras, tres ou catro veces por semana peixe ou dúas porcións semanais de legumes. Estas recomendacións, aínda sendo moi importantes, son pura teoría, doadas de atopar nos manuais de alimentación infantil. O verdadeiro reto para moitos proxenitores é como levar á práctica a lección aprendida. Ensinar a comer ben ten que ser un desexo interiorizado, un convencemento que vai máis alá de saber cantidades e frecuencias de consumo. Dende o intre do nacemento, coa lactación materna, pódese afacer o neno aos diferentes sabores a partir do leite que maman. Cos anos, a mensaxe entre o que se di e o que se fai debe ser coherente. O tipo de alimentación familiar tende a ser imitada polos nenos, polo que elixir comidas sas por parte dos pais e nais é un auténtico exercicio de responsabilidade, pola saúde individual e pola de toda a familia.

Lactación materna: o comezo dos novos alimentos

O sabor do leite materno varía segundo os alimentos que inxira a nai e axuda o bebé a aceptar novos sabores e a desenvolver e diversificar o seu sentido do gusto. Constatouse que os lactantes alimentados con leite materno están máis dispostos a aceptar con agrado os alimentos novos, en comparación cos lactantes alimentados con fórmula. Os bebés alimentados con leite materno están expostos a unha variedade de sabores a través do propio leite, superior canto máis diferente é a alimentación que leva a nai e tamén respecto aos bebés que se alimentan con leite artificial. Por iso, canto máis variada e menos excluínte sexa a alimentación da nai que aleita, máis probabilidades hai de ter un neno bo comedor.

Sen límites

  A partir dos 2 anos os nenos poden tomar todo tipo de alimentos (verduras, froitas, peixes, legumes...), nas máis variadas presentacións e elaboracións. Daquela os nenos teñen xa polo xeral a dentadura toda, co que poden mastigar o suficiente, e o seu aparato dixestivo está plenamente desenvolvido. Por iso, convén que proben de todo dende cativos. Os pais, pola súa banda, teñen a responsabilidade de lles ofrecer unha alimentación o máis variada posible e proporcionada á súa idade e desenvolvemento. Non obstante, adoitan ser os costumes e mesmo as rarezas dos proxenitores as que condicionan o gusto, as apetencias e preferencias ou aversións dos nenos.

Moitos pais sorpréndense cando ven un neno da mesma idade que o seu tomar unha pequena ensalada, uns garavanzos cocidos e non en puré, ou uns ramalletes de coliflor. Frases tan comentadas e escoitadas como "iso non lle vai gustar...", "non creo que o coma...", "non te molestes, que non o vai probar...", teñen o efecto negativo da mensaxe que transmiten. Os nenos están atentos a todo o que se di, oen, escoitan e entenden máis do que coidamos, e actúan en consecuencia.

Paginación


Outros servizos


Buscar en

Información de Copyright e aviso legal

Visita nuestro canal Eroski Consumer TV

En EROSKI CONSUMER tomámosnos moi en serio a privacidad dos teus datos, aviso legal. © Fundación EROSKI

Fundación EROSKI

Validaciones de esta página

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación del W3C indicando que este documento es XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto