Como se reciclan os aparellos eléctricos?

Por lei, todos os aparellos electrónicos deben reciclarse en plantas autorizadas. Aquí despóxanse de elementos tan nocivos como o fósforo, o mercurio ou os gases refrixerantes. O resto de compoñentes (plástico, aluminio, cobre ou vidro) procésanse para fabricar novos produtos.

  
Ruben García Blázquez

Do fogar ao Punto Limpo

Os vertedoiros ou os colectores de lixo non son o lugar idóneo para depositar electrodomésticos, televisores ou calquera outro aparello electrónico. O seu destino debe ser os Puntos Limpos. Os consumidores poden entregar tamén na tenda o vello aparello para a súa reciclaxe, sempre e cando merquen un produto de similares características.

  
Ruben García Blázquez

O almacén e a planta de reciclaxe

Os aparellos trasládanse dende o Punto Limpo ata as plantas autorizadas para a súa reciclaxe. Á súa chegada, o transporte pésase na báscula. A lei esixe documentar e declarar a orixe e cada movemento e procesado dos residuos.

  
Ruben García Blázquez

Oito horas reciclando televisores

Nas cadeas de reciclaxe, como a localizada en Osorno (Palencia), a chegada dos residuos activa un protocolo preciso de despezamento e reciclaxe. O persoal traballa parapetado tras máscaras e roupas de seguridade. A liña de televisores e monitores apenas descansa durante oito horas. Primeiro toca separar a carcasa da pantalla e despois o resto dos compoñentes eléctricos. Detrás da cadea hai colectores para cada tipo de peza onde se recompilan cables, bobinas de cobre, placas base, etc.

  
Ruben García Blázquez   
Ruben García Blázquez   
Ruben García Blázquez   
Ruben García Blázquez   
Ruben García Blázquez   
Ruben García Blázquez

Chumbo, cadmio e fósforo

Da pantalla sepáranse o vidro de chumbo e o de cadmio. Estes materiais utilízanse despois como materia prima para a industria da porcelana. O elemento máis nocivo é o fósforo que recobre o interior da pantalla. Hai que aspiralo e envialo a un xestor autorizado para o seu correcto tratamento.

  
Ruben García Blázquez   
Ruben García Blázquez

A taxa ecolóxica

Os roubos en Puntos Limpos e a xestión ilegal dos residuos tóxicos, como os contaminantes gases CFC presentes nos frigoríficos, provocan a liberación de grandes cantidades de dióxido de carbono á atmosfera. Estas prácticas delituosas atentan ademais contra os consumidores, xa que por cada aparello se paga unha taxa ecolóxica, incluída no prezo, destinada a cubrir as custas da súa posterior reciclaxe legal.

  
Ruben García Blázquez

Outras fotorreportaxes que che poden interesar

• A cereixa: algo máis ca un froito
• Mercadorías que voan
• Sobre os alicerces da palabra
• Esquí alpino adaptado: reto e sacrificio vestidos de branco
• O camiño da electricidade
• A viaxe dun bo desexo
• O ensino musical: unha sinfonía de catro movementos
• A cidade flotante do transporte
• Un bocado con suspense
• Un caramelo esculpido no corazón do Pirineo
• Cultivo de rosas, a paisaxe máis impresionista
• Labregas do mar
• Recunchos de vida
• A receita da eterna xuventude
• Iluminar máis para ver menos
• De alimento básico a manxar de reis
• Unha luz na escuridade
• A pel da devesa
• Ocaso e esplendor nos humedais
• Moito máis ca apagar lumes
• Ir por la e saír rapada
• O mar entre catro paredes
• Operación: a viaxe da arte
• Unha xornada nunha estación de esquí
• O segredo do diamante negro da cociña