A receita da eterna xuventude

A arxila, o bambú, os papiros, a seda ou o papel servíronlle ao home para narrar e transmitir o seu coñecemento e experiencia. Avellentados e danados polo paso do tempo, estes materiais deben ser restaurados por mans expertas para que continúen a ser un legado para as xeracións futuras.

  
Ruben García Blázquez

Estudo previo

Na súa mesa de operacións, o restaurador enfróntase a un reto: un misal romano do século XVIII. O estudo previo é necesario. Xa que logo, antes de desmontar o misal, o especialista debuxa un esquema do número de caderniños que ten a obra e volve numerar as páxinas para asegurar unha montaxe perfecta tras a restauración. Fai unha análise do papel no que atinxe á súa composición: se é vexetal ou feito de panos, o seu nivel de pH, o grosor... Ademais, descobre se as tintas son solubles ou non, xa que de non o facer correrían o perigo de disolverse durante a fase de lavado.

  
Ruben García Blázquez   
Ruben García Blázquez

Desmontaxe e borrado

Como nunha sala de operacións, o misal colócase nun burro (un cabalete que suxeita o libro de perfil) e, coa axuda de pinzas, tesoiras e mesmo do bisturí, descósense unha a unha as páxinas e os nervios que ligan o bloque de follas ás tapas. A seguinte tarefa, que pon de relevo a infinita paciencia do restaurador, é limpar cada folla con po de goma de borrar.

  
Ruben García Blázquez   
Ruben García Blázquez   
Ruben García Blázquez

Lavado e secado

Cada prego de catro páxinas envólvese nun papel plástico antes de somerxelo en auga morna. Cando a auga sae limpa -ás veces fan falta ata catro e cinco lavados-, as follas deposítanse nun secadoiro. Así que está enxoito, o papel colócase baixo un peso á espera da seguinte fase.

  
Ruben García Blázquez   
Ruben García Blázquez   
Ruben García Blázquez   
Ruben García Blázquez

Reintegración

Amais dos fungos, os roedores e os insectos tamén causan estragos no papel. Reintegrar todos os anacos que non están é a fase máis laboriosa da restauración. Para iso, escóllese papel xapón dunha tonalidade e dun grosor semellante ao orixinal e recórtanse enxertos do mesmo tamaño e forma para substituír as partes que faltan.

  
Ruben García Blázquez   
Ruben García Blázquez

Encadernación

O especialista prensa todas as páxinas e, unha vez ordenadas en caderniños, colócaos no tear. Cósense individualmente e fíxanse aos nervios, un fío máis groso que serve para unir as tapas ao bloque de follas. Finalmente, sela as gardas (follas de papel máis groso colocadas ao comezo e ao final do libro). O proceso de restauración dunha obra que chega en malas condicións pode ocupar dúas persoas durante dous meses.

  
Ruben García Blázquez   
Ruben García Blázquez   
Ruben García Blázquez   
Ruben García Blázquez

Outras fotorreportaxes que che poden interesar

• A cereixa: algo máis ca un froito
• Mercadorías que voan
• Sobre os alicerces da palabra
• Esquí alpino adaptado: reto e sacrificio vestidos de branco
• O camiño da electricidade
• A viaxe dun bo desexo
• O ensino musical: unha sinfonía de catro movementos
• A cidade flotante do transporte
• Un bocado con suspense
• Un caramelo esculpido no corazón do Pirineo
• Cultivo de rosas, a paisaxe máis impresionista
• Labregas do mar
• Como se reciclan os aparellos eléctricos?
• Recunchos de vida
• Iluminar máis para ver menos
• De alimento básico a manxar de reis
• Unha luz na escuridade
• A pel da devesa
• Ocaso e esplendor nos humedais
• Moito máis ca apagar lumes
• Ir por la e saír rapada
• O mar entre catro paredes
• Operación: a viaxe da arte
• Unha xornada nunha estación de esquí
• O segredo do diamante negro da cociña