Saltar o menú de navegación e ir ao contido
De acordo á Lei de propiedade horizontal, o habitual é que cada propietario pague unha cota diferente segundo a altura do inmoble, a súa localización e superficie
É un dos gastos fixos que se teñen moi en conta en todas as economías domésticas. Non importa a modalidade -mensual, trimestral, semestral ou anual-, os propietarios de pisos e lonxas teñen asignada unha cota de participación en relación ao total do inmoble, que é a que determina o importe da cota de comunidade para facerlles fronte aos gastos comúns e aos gastos extraordinarios ou derramas. Esta cota tamén se ten en conta en situacións máis favorables, como a venda de propiedades comúns -a vivenda do porteiro-, o recibo de rendas mensuais polo seu arrendamento ou, por exemplo, a recepción dunha indemnización por cederlle espazos comúns ao Concello. Agora ben, aínda que en principio non debería haber ningún problema, son moitos os propietarios que non están de acordo coa cota que pagan. Isto xera malestar entre os veciños e numerosas dificultades para iniciar obras que moitas veces non poden esperar.
A cota de participación establécese no mesmo "título", tal e como reza a Lei de propiedade horizontal. Refírese ao título constitutivo da propiedade. E para que o propietario dun edificio comece a rexerse polas normas e réxime da propiedade horizontal requírese que o dono único do inmoble, o construtor-promotor ou todos os propietarios dos distintos pisos e locais, de xeito unánime, elaboren o título constitutivo no que, xunto á descrición do edificio, dos seus elementos comúns e elementos privativos, se sinale a cota de participación de cada un dos pisos e locais.
Son, polo tanto, varios os documentos que se precisan: por unha banda, o que describe a totalidade do inmoble -recibe o nome de título constitutivo da propiedade horizontal-, documentos individuais de cada vivenda, como as escrituras de cada piso e local no que se indica a cota concreta de participación nos elementos comúns.
Por acordo unánime da xunta de propietarios.
Deberanse adaptar as cotas entre o resto de pagadores para que a súa suma alcance o 100%.
Un inmoble ten 100 enteiros, pero, por exemplo, pódese decidir, por unanimidade, que para a instalación dun ascensor na comunidade os baixos comerciais non deben asumir este custo. Sempre que estes sumen un 20%, o gasto calcularase mediante a aplicación dunha regra de tres para reconverter o 80% dos propietarios de vivendas nun 100%. Exemplo: A unha comunidade de 10 vivendas e 4 locais na que cada vivenda ten unha cota do 8% e cada local o 5% aplícaselle a seguinte regra:
10 vivendas x 8% = 80%
4 locais x 5% = 20%
Os gastos deben ser aboados ao 100% só polas vivendas que suman un 80%
80 ----------- 100 8 ------------ x x = 800/80 = 10%
Esta é a cota rectificada para que os gastos sexan aboados exclusivamente polas vivendas. Cada vivenda pasa a contribuír un 10% no canto dun 8% para ese servizo concreto.
No exemplo anterior si, pero o habitual é que cada vivenda teña unha cota diferente e propia, adaptada á súa altura, localización e superficie.
É posible pactar o pagamento de gastos a partes iguais por unanimidade, pero a experiencia demostra que a longo prazo xera un grande descontento que afecta á harmonía e á convivencia diaria da comunidade de veciños.
Débese acordar por unanimidade na xunta de propietarios. Iso si, hai que prever que o cambio beneficiará a uns e prexudicará a outros, polo que poden xurdir dificultades para alcanzar a unanimidade.
É recomendable acudir a un aparellador ou a un arquitecto. Estes profesionais poden despexar as dúbidas con respecto ao correcto cálculo das cotas no titulo, conforme aos criterios legais de superficie útil, localización interior ou exterior e situación.
Non, debe seguir cumprindo coa súa obriga de contribuír aos gastos comúns de acordo á súa cota actual. Sempre pode solicitar un informe técnico ao respecto e, unha vez obtido e estudado, pedirlle ao presidente da comunidade de veciños que inclúa esta cuestión na orde do día da seguinte xunta ou que convoque unha xunta extraordinaria. Se non obtén resultado, convén acudir a un avogado.
Neste caso requírese a aprobación unánime da xunta de propietarios, responsable de fixar a cantidade correspondente ás cotas para os novos pisos, sen que por iso se modifiquen as cotas do resto das propiedades.
En EROSKI CONSUMER tomámosnos moi en serio a privacidad dos teus datos, aviso legal. © Fundación EROSKI