Zapatos: deixan pegada na nosa saúde

Nin o corazón, nin o cerebro: no relativo á mecánica, o elemento máis complexo do corpo humano é o pé. Ou o que vén sendo o mesmo, unha excelsa obra de enxeñería composta por 26 ósos, 33 articulacións, 19 músculos e máis de 100 tendóns que o converten nun todoterreo que se dá adaptado a calquera superficie que pise e capaz de percorrer miles de quilómetros ao longo da nosa vida. Ao cabo do día, unha persoa dá de media entre 8.000 e 10.000 pasos, o que nun ano supón máis de 3 millóns de pasos. Pois ben, a maneira de dar eses pasos ten unha grande importancia para a saúde. Porque alén de nos servir para nos movermos dun lugar a outro, os pés soportan o peso do corpo e fano de xeito que constitúen o seu principal punto de apoio. Ninguén podería discutir, chegados aquí, que os pés merecen un pouco máis de atención da que reciben, e non só no verán, para poder lucir sandalias ou chancletas, senón todo o ano. A Asociación Española de Medicina e Cirurxía do Pé asegura que un 70% da poboación padece en España algunha enfermidade podal, prognóstico que amplían os laboratorios Cinfa, que estiman que o 85% dos españois sofre polo menos unha vez na vida problemas nos pés. Un calzado axeitado é o primeiro paso para evitalos.

Deixamos ás veces que a mera estética, seguir os patróns da moda e o prezo competitivo pesen demasiado na compra do calzado, e esquecemos dous aspectos esenciais, moi obvios: a funcionalidade, é dicir, que sirvan para o propósito pensado, xa que non é o mesmo un zapato de chuvia ca un para o bo tempo; e a comodidade, é dicir, que sexan bos de levar e que non fagan dano. Rozaduras, unlleiros, xoanetes e calosidades son as repercusións máis comúns e visibles de calzar un zapato inadecuado. Pero non só sofren os pés: a columna, a cadeira, os xeonllos e mais as articulacións padecen tanto ou máis ca os pés as consecuencias de utilizar calzado moi axustado, pequeno, con tacóns elevados ou de mala calidade.

Tacóns altos e pouco saudables

"Encántanme os tacóns, síntome máis segura e máis atractiva levándoos". Si, o zapato, amais da súa función primaria, cumpre outras funcións, de carácter estético e simbólico, se ben case o mesmo se pode dicir de boa parte dos artigos de consumo. E o tacón alto é o exemplo por antonomasia, malia prexudicar a saúde de quen o calza con frecuencia. A distribución do peso cambia: canto máis alto é o tacón, máis se carga a zona dianteira. Ademais, é frecuente que o zapato de tacón alto sexa aberto e de empeña baixa, o que fai que moitas mulleres elixan un talle máis pequeno do habitual co fin de que "non baile" o pé. O zapato fíxase mellor, sen dúbida, pero ao apertar tanto aumenta a presión que reciben os pés. Esta irregular distribución dos esforzos do pé orixina, ademais, unha sobrecarga no antepé, ao que hai que engadir unlleiros, xoanetes e dores na planta do pé. Pero, aínda así, o prexuízo máis grave causado polos zapatos de moito tacón é que os xeonllos e as cadeiras se articulan en semiflexión e cando se intenta manter estática a columna prodúcese unha forte lordose (excesiva curvatura de corpo) que derivará co paso do tempo en lumbalxias e artroses vertebrais. Tampouco no outro extremo, os zapatos de todo planos, está a solución. As hoxe case imprescindibles bailarinas propician cambras, dores musculares e contracturas pola súa nula elevación sobre o chan.

Relacións deste contido