Froitas, verduras e peixe tamén son cousa de nenos

O exemplo, na casa

O neno come o que ve que comen os pais. A razón de que o menor coma mal débese, en boa medida, a unha conduta alimentaria mal aprendida na casa e a unha relación pouco reflexiva coa comida, a non lle conceder a importancia que ten. Por iso, resulta determinante que os pais, os avós e os educadores analicen ata que punto, co seu comportamento alimentario cotián, coa súa disciplina e co tempo e modo que invisten en ensinarlles a comer aos máis pequenos, son responsables da súa inadecuada conduta alimentaria. Hai que educar os nenos en sabores diferentes que lles permitan gozar dunha alimentación rica, variada e saudable. É tarefa dos pais e das nais no fogar, e dos educadores e profesionais de restauración colectiva no comedor escolar, inocularlles hábitos alimentario saudables. Iso si, sen renunciar a que as comidas constitúan un momento pracenteiro. E se, de paso, os maiores aprenden a comer algo mellor, a xogada sairá perfecta.

Froitas

  Os máis pequenos amósanse remisos, polo xeral, a consumiren froita, agás o plátano, doado de pelar e de agradable sabor doce. Pero a clave para iniciarse nunha dieta sa e variada está en que proben outras froitas, xa que certas vitaminas e minerais abundan nuns tipos de froita mentres que escasean noutros. O plátano contén moito potasio, pero apenas vitamina C. Os nenos deben comezar o día tomando froitas: un zume no almorzo, ou rebandas de plátano, amorodos. Na guía de EROSKI CONSUMER "Como previr a obesidade infantil" enuméranse unha serie de consellos para lograr que os nenos coman froitas e verduras. Pódena consultar en http://obesidadinfantil.consumer.es/web/es/frutas_verduras/2.php

• Sempre á man. As froitas con pel dura -plátano, laranxa, mandarina- ou máis duradeiras -mazá- pódense levar a calquera lugar na mochila, no coche...
• Á vista. Na casa, coloque as pezas de froitas, dispostas dun modo atraente, xogando coas cores e coas formas, nunha cunca sobre o mesado da cociña, na mesa do comedor ou á vista no frigorífico. Se os máis pequenos as ven e, sobre todo, comproban que os pais comen froita a miúdo, é moi probable que eles tamén se animen.
• Cociñadas. Engádalles froitas e verduras en pequenos anacos ou en puré ás receitas: lombo con puré de mazá, polo con piña, peixe espada á laranxa, flan de espinacas e gambas, espaguetes con champiñóns.

Verduras

  A maioría dos nenos non comen as dúas porcións de vexetais diarias necesarias e fáiselles aínda máis costa arriba comer ensalada decote.

• Verduras todo o ano. Recorra a verduras conxeladas ou en conserva cando sexa difícil conseguilas de tempada. Débense consumir acotío.
• Nutritivos espesantes. Use puré de verduras para espesar sopas e para engadir sabor.
• De sobremesa. Prepare sobremesas doces con hortalizas (torta de cenoria, bocadiños doces de cabaza) e con froitas (biscoito recheo de froitas, pastel de mazá, iogur con culís de kiwi, amorodos).
• Receitas orixinais. Presente os pratos de forma curiosa e orixinal para chamar a atención dos nenos. Os sándwichs vexetais cortados en círculo; as cremas en cuncas ou pratos vistosos; os flans ou pudins de verduras; en espeto combinado con anacos de carne ou peixe; pizzas caseiras con vexetais; lasañas e canelóns de verduras; tortillas con verduras (cogomelos, champiñóns, cabaciña, pementos, allos, espinacas).

Peixe

  Así que os nenos cumpriron un ano, poden comezar a comer o peixe esmiuzado ou en cachiños, axustando a cantidade ás súas necesidades.

• Sen espiñas. Escolla peixes que veñen limpos, como os conxelados (pescada, alabote, linguado, emperador, colas de peixe sapo), ou pida na peixería que llos preparen en filetes sen espiñas. Así e todo, procure que coman tamén peixes con espiñas, que se afagan, e que vexan o acto de separar as espiñas case como un xogo; se rexeitan de entrada os peixes con espiñas, negaranse a posibilidade de gozar de especies saborosas, económicas e saudables.
• Receitas orixinais. Algúns nenos abúrrense de comer peixe porque sempre se lles ofrece o mesmo ou preparado de idéntico xeito. Faga unha lista de receitas orixinais e apetitosas: empanadillas, croquetas, chulas, albóndegas, pizzas, flans de peixe, lasaña ou canelóns, en tortilla, con salsas diversas, con patacas, con verduras, fritido, á prancha, ao forno, á grella, recheo... e ata en bocadillo (de atún, sardiñas, anchoas, salmón afumado...). En www.consumer.es atopará centos de receitas orixinais e saudables a base de peixe.
• Fresco, conxelado ou en conserva? O peixe conxelado mantén todas as propiedades nutritivas do fresco e é moi práctico, ao telo sempre dispoñible no frigorífico. E as conservas de atún, bonito ou sardiñas e as semiconservas de anchoa son unha perfecta opción para iniciar os nenos no gusto polos peixes.

Legumes

O papel esencial que xogan os legumes no crecemento e desenvolvemento dos nenos obriga a incorporar nos menús infantís pratos tradicionais, como os cocidos de lentellas, garavanzos ou fabas. Deben aprender a comelos a miúdo, non todo pode ser pasta e arroces. Tamén podemos ofrecer receitas modernas e atractivas con legumes, que sorprenderán aos máis pequenos.

• Prato combinado. Legumes, cereais e froitos secos concentran en si mesmos todos os elementos nutritivos para converter o menú infantil en equilibrado. Esta combinación é común en pratos case esquecidos, como lentellas con arroz, garavanzos con piñóns ou pan relado, ou o cocido de sopa e garavanzos.
• Fríos ou quentes. En inverno, o aroma dun prato fumegante de lentellas convida a probalo. No verán, descubrir o sabor de garavanzos, lentellas ou os feixóns fríos en ensalada sorprenderá aos cativos e aos maiores, afeitos a comérenos quentes.

Relacións deste contido