A lenda dun turrón con nome propio

Acontece coas verdadeiras lendas que a súa orixe se perde na noite dos tempos. A ausencia do dato obxectivo das datas confirma con maior forza unha fábula afastada, tan afastada que é historia e é cultura. Acontece que en Agramunt os arquivos e documentos escritos da vila leridana foron incendiados nas guerras napoleónicas. Así llo contaron poucos anos despois ao literato Serafí Pitarra que escribiu o drama antigo de Dida, unha filla da bisbarra, que non podía ser outra cousa ca turroneira. Acontece que para os agramunteses o seu turrón é a súa historia e a súa cultura, e a súa receita é lenda.

  
Ruben García Blázquez

Mel de azar

Nun pota mesturar ao baño María mel e azucre. Precísanse cinco horas de cocción a dous quilos de presión, que rompen pasados os primeiros 120 minutos para engadir a clara de ovo batida. A mestría artesá é a que logra que durante este proceso a cor dourada non perda os seus aromas de azar ou de romeiro, en función das flores que conteña o mel.

  
Ruben García Blázquez

  
Ruben García Blázquez

Avelás negretas

Torrar as abelás ao lume. Precísanse corenta e cinco minutos para que a abelá negreta acade o seu punto de asado. As cascas arrubian e agárdase a que perdan a calor para proceder a estonalas. Límpanse ata que o extremo dun vidro se manteña limpo ao seu contacto.

  
Ruben García Blázquez

Unha libra por cada libra

Hai que lle engadir ao mel tantas abelás como cumpra, gardando unha proporción homoxénea. Nin máis nin menos. A masa característica, irregular, protuberante e viscosa acádase respectando as cantidades. Estas méxense devagar e sen pausas.

  
Ruben García Blázquez

  
Ruben García Blázquez

O tamaño buscado

Sobre unha película fina de fariña, nunca de aceite, rescátase da masa a porción que, pesada na romana, será a desexada. A contundencia de sabores resérvase grazas a que a manipulación se realiza aos poucos. Na pota agarda a súa quenda, á temperatura xusta que non cristaliza nin torna duro o resultado meloso de abelás, azucre e clara.

  
Ruben García Blázquez

  
Ruben García Blázquez

  
Ruben García Blázquez

  
Ruben García Blázquez

A dureza dun cristal

Cando se morde unha oblea rechea de turrón de Agramunt enténdese o que o catalán dende antigo asevera: 'trencarà com a vidre'. Rompe como un cristal. Engana a quen coida que o seu rico sabor a mel o volve pegañento e comprace a quen desgusta sen forza a dureza da abelá e se asegura unha dentada cargada de matices.

  
Ruben García Blázquez

Nadal con Denominación de Orixe

O turrón sabe a Nadal. Os tres reis con Denominación de Orixe protexida chegan de Xixona, de Alacante e de Agramunt. Ofrecen bocados caloríficos dos que non hai que abusar, pero tampouco privarse, sempre que non estea contraindicado para a saúde. Son ricos en azucres, en graxas e en fósforo, e tamén o son en autenticidade garantida pola calidade das materias primas naturais e polo proceso artesanal da súa elaboración. En Agramunt as obleas de 30 e 50 gramos chegan a alcanzar o medio quilo no Advento, tempo en que todos os membros da familia abandonan durante unhas semanas os seus labores cotiáns para se tornaren turroneiros.

  
Ruben García Blázquez

  
Ruben García Blázquez

Outras fotorreportaxes que che poden interesar

• Esquí alpino adaptado: reto e sacrificio vestidos de branco
• O camiño da electricidade
• A viaxe dun bo desexo
• O ensino musical: unha sinfonía de catro movementos
• A cidade flotante do transporte
• Un bocado con suspense
• Un caramelo esculpido no corazón do Pirineo
• Cultivo de rosas, a paisaxe máis impresionista
• Labregas do mar
• Como se reciclan os aparellos eléctricos?
• Recunchos de vida
• A receita da eterna xuventude
• Iluminar máis para ver menos
• De alimento básico a manxar de reis
• Unha luz na escuridade
• A pel da devesa
• Ocaso e esplendor nos humedais
• Moito máis ca apagar lumes
• Ir por la e saír rapada
• O mar entre catro paredes
• Operación: a viaxe da arte
• Unha xornada nunha estación de esquí
• O segredo do diamante negro da cociña
• O barro domesticado, fermoso e útil
• Biomasa forestal: menos incendios e máis enerxía