Saltar o menú de navegación e ir ao contido

  • Bienvenido (ES) | Ongi etorri (euskarazko bertsioa) | Benvingut (versió en català) | Benvido (versión en galego)
  • Bienvenido (ES)
  • Boletines
    •  | Baixa  | Máis opcións |
  • Portadas anteriores

EROSKI CONSUMER, el diario del consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa > Actualidade e lecer > Análise de produtos

Λ

Os datos, informacións, interpretacións e cualificacións que aparecen nesta información corresponden exclusivamente ao momento en que se realizaron e teñen, xa que logo, unha vixencia limitada.

Nove conservas de atún e bonito en aceite de oliva: O bonito, un 30% máis caro ca o atún claro, non é mellor no nutricional nin tampouco o foi na cata

As conservas de atún e bonito constitúen un alimento nutritivo e saudable e están ben elaboradas, pero teñen bastante sal

  Analizáronse e comparáronse cinco conservas de atún claro en aceite de oliva e catro de bonito do Norte, tamén en aceite de oliva, de Albo, Ortiz, Cuca, Isabel, Garavilla e Calvo, en diversos formatos, os máis comúns en lata individual de 112 gramos de peso neto e o paquete de tres latas de 80 gramos cada unha. O bonito do Norte en conserva custa un 33% máis, sae de media a 24,3 euros o quilo escorrido cando o atún claro sae a 18,3 euros. Non obstante, hai moitas diferenzas en prezo: o atún claro máis barato foi Isabel, a 14 euros o quilo escorrido; e os máis caros, Cuca e Ortiz, arredor dos 21 euros/kg escorrido. Entre as de bonito, a máis barata foi tamén Isabel (21,5 euros/kg escorrido) e as tres restantes custaron entre os 24 euros/kg escorrido de Garavilla e os máis de 25 euros/kg escorrido de Ortiz e Albo.

A primeira pregunta que xorde é se esta diferenza en prezo entre atún claro e bonito está xustificada. A resposta ten dous ámbitos. No nutricional son similares, xa que a súa composición é case a mesma e os seus puntos fortes, idénticos: gran contido de proteínas de excelente calidade e de graxas cardiosaudables, tanto as do aceite de oliva do líquido de cobertura como as graxas omega-3 dos peixes azuis. A única, e pouco relevante, é que as mostras de atún son un chisco máis salgadas (1,2% de sal, de media) ca as de bonito (0,9%), se ben só unha das nove, o atún claro Ortiz (1,8% de sal), pode considerarse demasiado salgada.

O segundo ámbito de resposta é o organoléptico. Procede descubrir se o bonito, máis caro e con maior prestixio comercial (a súa carne é máis branca e a súa textura e sabor téñense por máis delicados) é superior no organoléptico: sabor, olor, textura, cor, sabor residual, sensación ao mastigar e tenrura. Pois ben, a cata ou a análise sensorial (cega: os xuíces ignoran a marca e tipo de produto que están a avaliar) realizada por 45 consumidores chegou á conclusión de que na cualificación inflúe máis a marca do produto ca o feito de que sexa de atún ou de bonito. Noutras palabras, o bonito non logra mellores resultados.

Dúas das tres mellores puntuacións (entre 6,7 e 7,1 puntos) merecéronas mostras de atún claro e a maior foi para o atún claro Albo; e dúas de bonito do Norte non alcanzaron os 6,5 puntos. Pero nunha cata téñense en conta tamén as preferencias, ou número de veces que unha mostra foi destacada de modo espontáneo polos xuíces. E neste apartado vólvese evidenciar que o fabricante é clave: as máis preferidas foron as dúas mostras de Albo, as dúas de Ortiz, e as dúas de Isabel; a menos preferida foi o atún claro Calvo, e as dúas restantes (bonito Garavilla e atún Cuca) quedan en posición intermedia. Se se sobe o listón de esixencia e se buscan as mostras que sobresaíron en todos ou case todos os parámetros, conclúese que o bonito Ortiz e o atún Albo son superiores aos demais. E tras estas dúas, as máis gabadas foron precisamente estas mesmas marcas, co produto cambiado: bonito Albo e atún Ortiz. Se houbese que seleccionar unha soa mostra como mellor de todo o comparativo, sería o bonito Ortiz (25,4 euros o quilo escorrido), pero o galardón de mellor relación calidade-prezo correspóndelle ao atún claro Isabel, o máis barato (14 euros o quilo escorrido) e cunha calidade satisfactoria en composición e na cata.

Por que é tan saudable comer atún ou bonito en conserva

  Estas conservas, que conteñen unicamente atún ou bonito, aceite de oliva e sal, son un alimento recomendable para o consumo frecuente, por moi nutritivas (o 24%-29% do produto escorrido son proteínas de calidade, tan valiosas como as do peixe fresco) e polas súas graxas cardiosaudables: ás calidades dos ácidos graxos omega-3 característicos dos peixes azuis súmanse as do ácido oleico do líquido de cobertura, neste caso aceite de oliva, que representa entre o 20% e o 38% do peso neto. No peixe fresco, o atún (12%) ten en xeral máis graxa ca o bonito do Norte (6%), pero nas conservas esta diferenza minimízase, dado que en función da época de captura (en inverno, ten menos graxa), o tamaño do peixe, o estado fisiolóxico do animal e o de alimentación do atún e bonito no medio mariño fai que ambas as dúas materias primeiras tendan a parecerse moito na súa composición. Ao ser a bibliografía tan coincidente e ser así indicado tamén nas etiquetas destes produtos, non se considerou necesaria unha análise para medir o contido en graxa e proteínas. E como son dende un punto de vista enerxético? Atún e bonito achegan unhas 200 calorías cada cen gramos, e o aceite de oliva que os cobre na lata, 900 calorías cada 100 mililitros. Nestas nove conservas, o aceite representa dende o 19% do peso neto ata case o 40%, co que hai latas (como bonito Isabel, con só o 62% de peixe) nas que consumir o aceite representa unha achega enerxética maior ca noutras, como no bonito Ortiz ou no atún claro Cuca, nas que cerca do 80% é peixe. Polo tanto, se se come só o peixe, incorpóranse, sexa cal sexa a mostra, unhas 200 calorías cada cen gramos. Pero se se consome tamén o aceite, a achega enerxética varía segundo sexa a lata, dende as 470 calorías cada cen gramos do bonito Isabel ata as 340 calorías do bonito Ortiz ou do atún claro Cuca.

Pero non todo son proteínas e graxas. Consumir estas conservas significa tamén inxerir vitaminas e minerais. Entre estes últimos, destacan o potasio, o fósforo, o magnesio, o calcio, o ferro e mais o sodio. A cantidade de sal representa dende o 0,5% do atún Cuca ata o 1,8% do atún Ortiz, situándose a maioría arredor ou por baixo do 1%.

Para rematar, o tratamento térmico na elaboración da conserva (moi rápido) e mais a súa técnica de esterilización permiten que se manteñan en boa medida as vitaminas orixinais do atún e do bonito, que achegan sobre todo vitaminas liposolubles (A, D e E), pero tamén hidrosolubles, como B3, B6 e B12.

Paginación


Outros servizos


Buscar en

Información de Copyright e aviso legal

Visita nuestro canal Eroski Consumer TV

En EROSKI CONSUMER tomámosnos moi en serio a privacidad dos teus datos, aviso legal. © Fundación EROSKI

Fundación EROSKI

Validaciones de esta página

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación del W3C indicando que este documento es XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto