Natureza e tempo libre: Lecer en verde

  Bo, bonito, barato, saudable e sostible. As paraxes naturais representan unha opción perfecta para divertirse en familia, en parella, en grupo e en solitario do tempo libre. Fronte á crise económica, relaxación e diversión no país coa maior biodiversidade de Europa. Os paseos polos montes ou polos bosques próximos ao lugar de residencia e os percorridos por Parques Naturais e Nacionais as fins de semana a pé ou en bicicleta son as modalidades de lecer máis recorrentes, pracenteiras, sinxelas, ecolóxicas e económicas practicadas por grandes e pequenos. Para se iniciar nestas actividades nada mellor que tomar un dos múltiples camiños que conforman os case 40.000 quilómetros de camiños balizados e homologados que discorren polas canellas reais, vías de tren en desuso, campos, fragas e montes. Os mesmos que, a través dos vales, outeiros e bosques, percorren lugares de interese natural, paisaxístico, cultural e histórico.

Vías pecuarias: tras a ruta da transhumancia

As vías polas que noutrora atravesaba o gando transhumante convértense agora en pistas deseñadas para que o home moderno poida pedalear, pasear ou cabalgar. As canellas navarras, as cabaneiras aragonesas ou os cordeis e as vereas castelás, antigas rutas da transhumancia gandeira, chegaron a ter ata 125.000 quilómetros e a ocupar unha superficie de 425.000 hectáreas, o 1% do territorio español. Non obstante, na actualidade só se conservan 80.000 quilómetros que, amais de serviren para o tránsito de reses, se converteron no sustento doutras prácticas de lecer en plena natureza. Con este fin, diversas Federacións de Montaña promoven a sinalización e equipamento das canellas como rede básica de sendeiros de curto e de longo percorrido. Por outra banda, o Ministerio de Medio Ambiente, en colaboración coas comunidades autónomas, promove a recuperación duns 3.000 quilómetros de vías pecuarias, para o que destina cada ano uns 800.000 euros, e conta cun Programa para a execución de proxectos de clasificación, deslinde, trazado de estremas e sinalización da Rede Nacional. Ademais, os responsables do Ministerio están a considerar a posibilidade de incluíren algúns treitos en Natura 2000, a rede europea de espazos protexidos.

Principais Canellas Reais

• Canella Real da Prata ou Vizana (500 quilómetros). Comeza entre Asturias e León, no alto de Viganos e morre en Trujillo.
• Canella Real Leonesa Occidental (700 quilómetros). Arrinca en León e remata en Badaxoz.
• Canella Real Leonesa Oriental (700 quilómetros). Comeza preto de Riaño e atravesa León e Palencia pasando polas provincias de Segovia, Ávila, Toledo, Cáceres e Badaxoz.
• Canella Real Segoviana (500 quilómetros). Arrinca da serra de Neila en Burgos e remata o seu percorrido en Granja de Torrehermosa.
• Canella Real Conquense (350 quilómetros). Discorre polas provincias de Cuenca, Cidade Real e Xaén.
• Canella Real do Reino de Valencia (250 quilómetros). Comeza na serra de Tragacete, atravesa Cuenca e remata en Valencia.
• Canella Real Galiana (400 quilómetros). Comeza na serra de Tragacete, atravesa Cuenca e remata en Valencia.
• Canella Real Soriana Oriental (800 quilómetros). Comeza en Soria e morre en Sevilla.
• Canella Real Soriana Occidental (700 quilómetros). Cruza diagonalmente o centro norte da península, saíndo de Soria e pasando por Valladolid, Segovia e Ávila.

Respectuosos coa natureza

 

• Con independencia da actividade que se realice, cómpre amosar en todo momento un respecto absoluto cara á natureza e ao contorno.
• As únicas pegadas que se deben deixar nos camiños son as das pisadas ou as das rodeiras da bicicleta. O lixo xerado debe acabar no colector.
• Hai que respectar e coidar as fontes, os ríos e os outros cursos de auga todos. Non se debe botar neles xabón, deterxente, produtos contaminantes nin refugallos de ningún tipo.
• Non é recomendable arrincar flores, pólas nin enfastiar a fauna. Moitos animais e plantas están protexidos pola lei.
• Hai que transitar polos camiños, xa que os atallos deterioran o chan e crean barranqueiras que poden facer desaparecer o sendeiro orixinal.
• Os cans que vaian acompañando os donos deben estar atados para que non amolen a outros camiñantes nin asusten o gando ou outros animais.

Relacións deste contido