Saltar o menú de navegación e ir ao contido

  • Bienvenido (ES) | Ongi etorri (euskarazko bertsioa) | Benvingut (versió en català) | Benvido (versión en galego)
  • Bienvenido (ES)
  • Boletines
    •  | Baixa  | Máis opcións |
  • Portadas anteriores

EROSKI CONSUMER, el diario del consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa > Psicoloxía

Λ

Nenos desafiantes e rebeldes: Nenos rebeldes: O 'NON' por sistema

A actitude rebelde e impulsiva máis alá da primeira infancia pode agachar un trastorno do comportamento

  Os pais que se enfrontan á actitude rebelde dos seus fillos durante a infancia débena identificar como unha parte máis do seu desenvolvemento, e non como un problema. Mesmo é beneficioso que o entendan como unha oportunidade para inculcar os valores educativos que lle van permitir ao pequeno evolucionar, de xeito que vaia incorporando as normas de comportamento no seu código de conduta, amais de aprender a relacionarse de modo correcto co seu contorno. Non obstante, cando este comportamento transgresor e hostil vai máis alá da primeira infancia (entre os cero e seis anos) pode ser un indicador de que algo non funciona como corresponde.

Así que supera a primeira infancia, se un neno mantén comportamentos rebeldes e desafiantes capaces de alterar o ambiente familiar pola súa intensidade e frecuencia é posible que estea a xerar o Trastorno Negativista Desafiante (TND), que se manifesta cunha rebeldía constante cara a calquera tipo de norma e autoridade imposta por un adulto e que pode desencadear nunha actitude hostil. Ante esta situación, moitos pais non se senten quen de lles fixaren límites razoables aos fillos, ao teren que loitar de xeito constante cun neno que se amosa desafiante e que non acepta a súa autoridade.

A desesperación dos pais

Unha conduta especialmente transgresora e hostil cara aos pais é interpretada polos psicólogos, en xeral, como o reflexo de que a maduración do neno non segue o seu curso normal. Este Trastorno Negativista Desafiante asóciase a unha inmadurez emocional que se debería superar nas primeiras etapas da infancia, e que provoca que o neno reaccione con comportamentos propios de idades máis infantís, xa que non dá xestionado as súas emocións. E faino do único xeito que sabe: mediante unha actitude cargada de rebeldía e contrariedade cara ás normas establecidas, que chega a superar a paciencia de pais e educadores.

Esta postura, que se pode manter mesmo ata a adolescencia, diminúe de intensidade na idade adulta. Pero hai que ter en conta que durante a infancia e a adolescencia a actitude dos máis novos caracterízase por un egocentrismo que pode reforzar certas condutas contrarias á autoridade dos adultos. Este egocentrismo pódese ver esaxerado se a maduración emocional se atopa estancada, de tal maneira que non se asuma a importancia dunhas normas de comportamento comúns a todos que cómpre respectar, sobre todo cando supoñen a obriga de renunciar aos desexos hedonistas inmediatos.

Nestes casos, os rapaces responden con ataques de ira e impaciencia que se relacionan cun sentido aínda pouco desenvolvido: a tolerancia á frustración. Os límites establecidos polos pais vívense como algo inaceptable e, xa que logo, o neno desafía a autoridade para se saír coa súa.

Esta actitude rebelde pódese manifestar de maneira hostil con anoxos, berros ou choros. Pero igualmente desafiante é unha actuación pasiva, como non cumprir de xeito sistemático co establecido, non escoitar os razoamentos do adulto deliberadamente e mesmo manifestar queixas recorrentes que serven de escusa para non cumprir con calquera suxestión dos pais.

Do negativismo á transgresión

  Cunha actitude tan negativa é máis que probable que o ambiente familiar se vexa prexudicado. Este comportamento, por intolerante, pode traspasar os límites da familia e verse reflectido na escola ou noutros ámbitos e facer que a conduta negativista afecte á maioría de ambientes onde primen unhas normas que todos deben cumprir. É habitual que as situacións que se xeran cun neno desafiante poñan a proba a paciencia dos pais e doutras persoas encargadas da educación. A consecuencia é que desencadean actitudes negativas con gran facilidade tamén nos adultos que, ao non teren recursos efectivos para que os pequenos sigan as normas establecidas, aplicarán sancións de modo recorrente, endurecerán o seu criterio e aumentarán o número e a intensidade dos castigos.

As constantes leas tórnanse deste xeito nunha rutina, de xeito que se xera un círculo no que as condutas transgresoras e hostís dos pequenos se reforzan e automatizan ante a impotencia e desespero dos pais. Tendo en conta que este trastorno ten que ver co desenvolvemento da madureza emocional, é importante solicitar o antes posible a axuda dun especialista que asesore os pais na recuperación do proceso madurativo que lles corresponde por idade. Así poderán evitar posibles trastornos de conduta no futuro e a vida familiar transcorrerá con normalidade.

O Trastorno Negativista Desafiante relaciónase con actitudes que forman parte á súa vez doutras alteracións, como o Trastorno por Déficit de Atención con Hiperactividade (TDHA). En ambos os dous obsérvanse comportamentos nos que os adultos se senten incapaces de controlar o comportamento dos seus fillos. O mesmo patrón segue o Trastorno Disocial, relacionado con condutas pouco aceptadas, transgresoras e fóra das normas sociais. Neste caso, os individuos, ademais, son pouco empáticos.

Cando as normas...

...non están claras

  • O Transtorno Negativista Desafiante dáse, nos máis dos casos, en contextos nos que as normas son difusas e o pequeno non ten moi claro cales ten que cumprir. Por iso é fundamental que os pais acorden non só os límites que os seus fillos deben respectar, senón que ademais teñen que quedar ben claros. O mellor xeito de levalo a cabo é facer cumprir con perseveranza as normas que se inculcan e evitar que a súa aplicación sexa inconstante ou que os proxenitores se contradigan.
  • Se os pais consideran que hai que sancionar as condutas negativistas dos seus fillos deberán manter en firme a devandita sanción ata o final e evitar que a actitude rebelde chegue a esgotalos e acabe por non se cumprir o prometido. De ser así, reforzaría aínda máis o comportamento negativista: o neno entendería que transgredir as normas non ten consecuencias e que, polo tanto, pode desafiar a autoridade dos pais. Non obstante, isto non quere dicir que o castigo sexa unha constante, senón que o cumprimento daquel que se impoña debe ser real. Pola contra, os pais -de xeito inconsciente- perden a súa credibilidade e é daquela cando os nenos entenden que tanto ten cumprir as normas establecidas na casa porque ao final saen coa súa.

...son demasiado estritas

  • As familias con normas excesivamente estritas e sancionadoras, mesmo con transgresións propias da idade, corren o risco de que os seus pequenos se neguen a cumprir de modo continuado os castigos por consideralos inxustos e excesivos. Aínda que a súa actitude rebelde poida estar máis xustificada neste caso, é probable que se desenvolva e manteña unha actitude negativa cara a calquera imposición dos pais só por automatizar unha resposta negativa ás normas, sen distinguir se son xustas ou non. Por iso aconséllase que as familias que establecen límites demasiado ríxidos eviten sancionar os nenos de xeito automático e, sobre todo, que traballen en reforzar os aspectos positivos da súa conduta.

Outros servizos


Buscar en

Información de Copyright e aviso legal

Visita nuestro canal Eroski Consumer TV

En EROSKI CONSUMER tomámosnos moi en serio a privacidad dos teus datos, aviso legal. © Fundación EROSKI

Fundación EROSKI

Validaciones de esta página

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación del W3C indicando que este documento es XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto