Educación Especial: Formación integradora para capacidades diferentes

 Ás portas dun novo curso escolar, as bágoas dos máis pequenos confúndense cos abrazos e cos nervios dos que xa experimentaron a sensación de compartir por primeira vez un pupitre con outros nenos da súa idade. Todos acoden á clase o mesmo día, aínda que non todos reúnen as mesmas aptitudes ou capacidades de aprendizaxe, unha diferenza que nunha primeira ollada pode non apreciarse, pero que determinará o futuro escolar do menor. A súa inclusión no sistema educativo viviu unha evolución na que foron desaparecendo os sistemas que fomentaban o illamento dos menores con algún tipo de deficiencia física, psíquica, motora ou sensorial, e impedía, na maioría dos casos, que alcanzasen un óptimo desenvolvemento das súas capacidades e do seu proceso de socialización.

Un alumno precisa axuda educativa especial cando as súas dificultades son maiores respecto ao resto dos seus compañeiros na aprendizaxe que se determina no currículo correspondente á súa idade e precisa, por un período da súa escolarización ou ao longo de toda ela, determinados apoios e atencións educativas específicas para compensar as devanditas dificultades. Tamén se inclúen neste grupo os que debido á súa alta capacidade intelectual precisan de actividades complementarias para a súa correcta formación.

Xa sexa por discapacidade física, motora, psíquica, trastornos graves de conduta, ou sobredotación, e segundo datos do Ministerio de Educación, preto de 140.000 alumnos de niveis anteriores á universidade con necesidades educativas especiais aténdense nas aulas escolares españolas, xa sexa en centros de educación especial específica (21%) ou en centros educativos ordinarios (79%). Segundo datos do Sistema estatal de indicadores da educación 2006, o último publicado polo Instituto Nacional de Calidade e Avaliación (INCE), a deficiencia psíquica é o diagnóstico da maior porcentaxe de alumnos con necesidades educativas especiais, un 60%, seguido dunha porcentaxe moito menor de alumnos diagnosticados por autismo e trastornos graves de personalidade, 14%. O resto de diagnósticos non superan o 10%.

Relacións deste contido