Saltar o menú de navegación e ir ao contido

  • Bienvenido (ES) | Ongi etorri (euskarazko bertsioa) | Benvingut (versió en català) | Benvido (versión en galego)
  • Bienvenido (ES)
  • Boletines
    •  | Baixa  | Máis opcións |
  • Portadas anteriores

EROSKI CONSUMER, el diario del consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa > Actualidade e lecer > Informe

Λ

EN IMAXES: A mascarada do Entroido

Cando o mundo non era un planeta globalizado, as persoas compartían sen o saberen un ritual: enmascararse. Os antropólogos, historiadores e sociólogos non se poñen de acordo na razón de ocultar o rostro e tomar a rúa para quebrar as regras cando o inverno toca o seu fin. Celebrar a renovación e a fertilidade da terra, enfrontar o ben ao mal e facer coincidir as celebracións pagás para procurarse un festín co calendario piadoso cristián son as tres teses que cobran máis forza. Pero é probable que non haxa que optar por unha causa monolítica. No Entroido conflúen os múltiples significados: a submisión á deusa Terra, o tributo á xustiza e a preparación da chegada da Coresma. Aínda hoxe se respectan estas orixes, aínda que non se atende a elas. Malia iso hai un trazo que o Entroido mantén: a oportunidade de participar nun espectáculo transgresor sen ter que render contas. E faino en lugares tan distintos e tan distantes como a India e Canarias, Brasil e Baviera, Chiapas e Galicia ou Navarra.

  
Ruben García Blázquez

Lantz, unha vila navarra do val de Anue, reúne na súa antiquísima expresión carnavalesca moitos dos símbolos desta festa, así como o misterio de carecer dunha explicación única de todos os personaxes, dos seus actos e das súas razóns. Dunha banda, atende ao mito das saturninas romanas de que a deusa Terra é vida, pero tamén é morte. Ao mesmo tempo, escenifica a loita pola xustiza, pero os personaxes que converten as rúas nun escenario de loitas non son bos nin malos, están cheos de matices, son xusticeiros pero á vez bandidos. Disfrázanse para poderen representar papeis e excederse nos seus roles.

Os txatxos, mozos ataviados de vivas cores, ocultan os seus rostros e fanse donos da escena. Escoltan o vello (Ziripot) que foxe do cabalo (Zaldiko) que é perseguido polos ferreiros (Arotzak). Pero ao mesmo tempo, os mozos, que asustan aos que observan a escena, ziriquean a Ziripot, aplauden a Zaldiko cando o capturan e axudan aos arotzak a ferrar o cabalo. Ao remate da pantomima, os txatxos, que alzaron a Mel Otxin, a quen identifican co mal, quéimano na cacharela e bailan para celebraren o seu triunfo.

Esta máxica demostración evidencia a contradición das máscaras que ocultan a identidade. Son capaces de perseguir o ben pero gozan facendo o mal.

Os txatxos enmascarados dispóñense a percorrer a aldea

  
Ruben García Blázquez

Ziripot, o vello bonachón, axúdase dun pau para fuxir dos seus perseguidores

  
Ruben García Blázquez

Zaldiko arremete e guinda a Ziripot

  
Ruben García Blázquez

Os arotzak buscan a Zaldiko para ferralo

  
Ruben García Blázquez

Aparece Mel Otxín, un maligno de tres metros de altura

  
Ruben García Blázquez
  
Ruben García Blázquez

Os txatxos celebran que Mel Otxin é queimado na cacharela

  
Ruben García Blázquez

Outras fotorreportaxes que che poden interesar

Outros servizos


Buscar en

Información de Copyright e aviso legal

Visita nuestro canal Eroski Consumer TV

En EROSKI CONSUMER tomámosnos moi en serio a privacidad dos teus datos, aviso legal. © Fundación EROSKI

Fundación EROSKI

Validaciones de esta página

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación del W3C indicando que este documento es XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto