Transplante de órganos: Solidariedade que regala vida

 Os avances no mundo dos transplantes foron enormes nas dúas últimas décadas, non tanto no aspecto cirúrxico coma na prevención, no tratamento do rexeitamento e mais na preservación dos órganos e na diminución dos efectos secundarios. Estes adiantos permitiron que superar os cinco anos de vida logo dun transplante sexa algo habitual. A iso súmase que nun breve prazo os transplantes multiorgánicos, de cara, de pel ou de órganos artificiais, actualmente en fase experimental, deixarán de ser noticia e formarán parte da rutina diaria médica. Outra das transformacións estase a dar na idade media dos doadores, que pasou de 35 anos en 1991 a 51 anos no 2006. Este aumento na idade do doador débese fundamentalmente á diminución dos doadores falecidos como consecuencia de traumatismos craneoencefálicos ocasionados por accidentes de tráfico, que adoitan ser persoas novas, e ao aumento dos doadores que finaron por un accidente cerebrovascular.

Unha vida longa...

  Dende que en 1965 se realizou en España o primeiro transplante de ril, os resultados foron mellorando día a día a medida que se foron incorporando os adiantos cirúrxicos e de inmunosupresión. Segundo os últimos datos da Organización Nacional de Transplantes, en España a supervivencia máxima en transplantes corresponde a un paciente transplantado de ril, que leva 37 anos de vida co mesmo órgano funcionando normalmente. Para o caso do corazón, a máxima supervivencia rexistrada ata agora é de 22 anos, 21 para o fígado, 18 para o de páncreas e 14 para o pulmón. No caso do intestino, que é o procedemento máis recente, a máxima supervivencia alcanza os sete anos.

Relacións deste contido