Saltar o menú de navegación e ir ao contido
As isoflavonas son un tipo de fitoestróxenos abundantes en leguminosas, particularmente na soia, e tamén nos cereais. Estes compostos químicos exercen sobre o organismo unha acción semellante aos estróxenos humanos, hormonas sexuais femininas. Numerosos estudos relacionan o consumo habitual de alimentos ricos en isoflavonas coa redución dos malestares asociados á menopausa (sufocos, irritabilidade, sequidade vaxinal) e cunha mellora da estrutura ósea. Por iso, é menor o risco de fracturas e de osteoporose, situacións favorecidas pola diminución de estróxenos no organismo feminino tras a menopausa.Un zume de arandos e laranxa mesturada con pole. Iogur con muesli.
Ensalada de espinacas, cenoria, tomates, millo, xerminados, noces e xerme de trigo. Filete de cabalo á prancha con pisto -cabaciña, cebola, pemento e tomate-. Pan e amorodos con zume de laranxa.
Unha manchea de pistachos. Xamón con melón.
Sopa de verduras en tiras. Mexillóns ao vapor con salsa picante. Pan e iogur con pole.
Pole e xerme de trigo son dous complementos dietéticos útiles en caso de anemia. Os froitos secos, os legumes e as verduras de folla son ricos en ferro, que se absorbe mellor acompañado de vitamina C -amorodos, kiwi, cítricos, tomate, e pemento-.
A posibilidade de refrescarse con poucas calorías proporciónana os alimentos que máis auga teñen, como as froitas, verduras, hortalizas, a auga ou as bebidas e caldos ricos nela (sopas, infusións e zumes).
O café aumenta a produción de ácido clorhídrico no estómago, polo que se desaconsella en caso de gastrite. Este efecto non se debe só á cafeína, senón tamén a outras substancias que forman a esencia do café, incluído o descafeinado. O máis aconsellable é substituír o café, o descafeinado e o té por preparados que leven chicoria ou malte, ou ben por infusións dixestivas que axuden a recuperar a mucosa danada como a macela, a menta ou a melisa.
O aceite de oliva é máis estable ás altas temperaturas propias da fritura (entre 160º e 180º C) e o que máis tempo tarda en descompoñerse. Isto explica que se poida utilizar varias veces sen que se aprecien cambios no seu sabor e nos seus compoñentes nutritivos. A súa riqueza en ácido oleico, ácido graxo monoinsaturado, é o principal responsable de que sexa máis estable ás altas temperaturas en comparación co resto de aceites, como os de xirasol, millo, soia, todos eles ricos en graxas poliinsaturadas. Nestes últimos as altas temperaturas favorecen a oxidación das graxas, polo que se alteran máis decontado.
Os legumes conteñen distintos compostos -fibra, oligosacáridos- tanto na pel coma no seu interior que son fermentados polas bacterias intestinais causando os molestos gases. Os legumes resultan máis doados de dixerir e menos flatulentos se se seguen algúns consellos culinarios como:
Resulta máis boa de dixerir se ademais se mastiga ben cada cullerada de legume e se acompaña a comida cunha infusión dixestiva.
En EROSKI CONSUMER tomámosnos moi en serio a privacidad dos teus datos, aviso legal. © Fundación EROSKI