Saltar o menú de navegación e ir ao contido

  • Bienvenido (ES) | Ongi etorri (euskarazko bertsioa) | Benvingut (versió en català) | Benvido (versión en galego)
  • Bienvenido (ES)
  • Boletines
    •  | Baixa  | Máis opcións |
  • Portadas anteriores

EROSKI CONSUMER, el diario del consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Edición impresa > Actualidade e lecer > Análise de produtos

Λ

Os datos, informacións, interpretacións e cualificacións que aparecen nesta información corresponden exclusivamente ao momento en que se realizaron e teñen, xa que logo, unha vixencia limitada.

Cámaras fotográficas desbotables: Calidade inesperada

As cámaras de usar e tirar ofrecen funcións moi básicas, pero a súa calidade fotográfica é digna e en ocasións equiparable á das cámaras compactas convencionais

  As cámaras fotográficas de carrete resisten o embate das dixitais nun terreo inesperado: as cámaras desbotables, esas nas que o carrete, a lente e o resto de compoñentes están integrados nunha carcasa que se dana ao extraer o filme para o seu revelado. Non son poucos os usuarios que para un evento no que prevén que a cámara poida sufrir danos (como unha cea entre amigos ou un día de praia) non arriscan a cara e sensible cámara dixital e optan por unha cámara de plástico e cartón dun só uso. Estas cámaras son moi sinxelas: o carrete pasa de forma manual, non contan con "zoom", autodisparador nin indicador de apertura do diafragma. Tampouco se pode regular a cantidade de luz que entra polo obxectivo nin o tempo de exposición. Mesmo as que ofrecen "flash" veñen coas pilas xa instaladas. Dende logo, non serven para facer fotos de calidade profesional e sería unha insensatez utilizalas para unha reportaxe de voda, pero o exame de laboratorio demostrou que a calidade que ofrecen é suficiente e que cumpren co seu labor de xeito máis ca digno.

Analizáronse sete cámaras fotográficas desbotables, cinco convencionais con flash e dúas somerxibles sen flash, que custan dende os 5,50 euros de Agfa Lebox e Starblitz, ata os 12,75 euros de Fujifilm Fujicolor Quicksnap Marine (somerxible). En rigor, Agfa non é de usar e tirar, xa que se pode reutilizar cun novo carrete. A mellor relación calidade-prezo é Fujifilm Fujicolor Quicksnap Jeans; das de mellor calidade fotográfica (4 puntos de 5) e entre as máis baratas. Se o usuario busca unha cámara somerxible, a mellor opción é Kodak Ultra Sport, tamén cunha boa calidade e moito máis barata ca a outra somerxible.

Características técnicas

A información ofrecida ao consumidor é adecuada e suficiente nas sete cámaras. Todas inclúen os marcados e lendas aos que obriga a lei. Agfa, as dúas Fujifilm, Starblitz e Kodak permiten facer 27 fotos. Atomic Flash anuncia 24 fotos, pero con ela pódense facer tres máis "de regalo" (non se tiveron en conta porque o prezo por foto se obtivo excluíndo os "regalos"). O carrete que máis tomas permite facer é o de Kodak Ultra Compact, con 39 fotos (12 son "de regalo", polo que esta cámara quedou como unha das máis caras por foto, con 41 céntimos de euro).

Nun produto que está pensado para levalo no bolso ou no peto é importante que pese pouco. As somerxibles son un 50% máis pesadas ca as normais. Atomic Flash, con 92 gramos, é a máis liviá. Agfa Lebox (131 gramos) é a convencional que máis pesa e Fujifilm (171 gramos) a máis pesada entre as somerxibles.

Os dous equipos somerxibles inclúen unha correa para asilas ao pulso e evitar así caídas. Kodak Ultra Compact e Agfa Lebox teñen un burato para enganchar a correa (non incluída). As cinco cámaras con flash dispoñen dunha luz para indicar que está cargado e preparado para o seu uso.

Parcas en funcións

O alcance de enfoque destas cámaras resulta fundamental: é a distancia mínima e máxima á que os obxectos aparecerán nítidos (non se pode regular). As dúas de Kodak poden fotografar elementos mesmo a 80 centímetros de distancia (no resto, a distancia mínima é o metro). Nas dúas Fujifilm só saen enfocados os obxectos a menos de tres metros, Atomic Flash, Agfa Lebox e Starblitz chegan aos catro metros e Kodak Ultra Compact é a mellor con cinco metros (todas elas co flash conectado).

A distancia focal é a capacidade da lente da cámara para captar máis ou menos campo visual. Así, unha distancia focal de 28 milímetros abrangue máis campo visual ca outro de 35 milímetros. Esta proba fíxose colocando as cámaras exactamente no mesmo lugar, facendo unha foto e comprobando canto espazo dan retratado. Agfa, a mellor con diferenza, é a única que equivale a un obxectivo de 28 milímetros. Fujifilm e Starblitz, con 35 milímetros, foron as peores.

Como son equipos nos que os golpes e as caídas son probables, probouse a súa resistencia deixándoos caer seis veces dende unha altura dun metro sobre unha superficie de formigón. Todas resisten o impacto e seguen funcionando, pero a somerxible Fujifilm deixa de selo porque perde a súa estanquidade. Kodak Ultra Compact, Atomic, Agfa, Fujifilm e Starblitz sufriron leves fisuras no cartón, que non afectan ao seu funcionamento. A mellor foi a somerxible de Kodak, que anuncia ser resistente a golpes, e que apenas demostrou danos tras as caídas.

As cámaras somerxibles conseguen a súa estanquidade cun recubrimento plástico, que só cumpre a súa función preto da superficie (non están indicadas para mergullo a gran profundidade). As dúas foron somerxidas en auga durante tres días e demostraron que cumprían axeitadamente co seu labor.

Calidade fotográfica

Todos estes parámetros analizados no laboratorio de pouco serven se non se examina a calidade real destas cámaras. Para iso, fotografáronse con cada unha delas diferentes escenas con distintas condicións ambientais. Un experto en fotografía comparou as imaxes tomadas polas cámaras desbotables entre elas, e estas á súa vez cunha mostra patrón (as tomadas cunha cámara convencional).

Valorouse do 1 ao 5 a nitidez, a reprodución da cor, o contraste, as aberracións (as liñas que deberían ser paralelas aos bordos da imaxe), viñeteados (cores homoxéneas que aparecen distorsionadas), erro de paralaxe (a diferenza entre o que se ve polo visor e o que capta o obxectivo), halos (a brétema que se crea arredor dunha zona de contraste), a potencia do flash, velocidade de obturación, tamaño do gran, veladuras (indican que a cámara non é estanca á luz), manexabilidade, acabado e aspecto estético do equipo.

As fotos de mellor calidade son as da cámara Kodak Ultra Compact (5 puntos de 5), que obtén a máxima puntuación en practicamente todos os elementos valorados, salvo nas aberracións (queda en 3 puntos) e en paralaxe, potencia do flash, obturación e manexabilidade (en todos eles, 4 puntos). O único na súa contra é que unha vez activado o flash non pode desconectarse.

As peores fotos obtivéronse con Atomic Flash, Agfa Lebox e Starblitz, con 3 puntos de 5. En todas as cámaras de Atomic que se utilizaron para esta análise o cartón que as recobre acabou despegándose, polo que suspendeu en acabado. Starblitz foi a mellor en estanquidade á luz, pero non superou o exame de obturación. Agfa foi a mellor en aberracións, gran, estanquidade, manexabilidade, acabado e aspecto estético, pero suspendeu en reprodución da cor. A estética deste equipo, moi conseguida, remite a unha cámara compacta e mesmo pode funcionar como tal, xa que se lle pode cambiar o carrete. As dúas cámaras de Fujifilm e Kodak somerxible obtiveron unha valoración intermedia (4 puntos de 5).

A clave está no carrete

Unha cámara de fotos tradicional (non dixital) é unha caixa escura e hermética, cunha abertura que permite a entrada da luz. Unha lente situada nesa abertura, proxecta a imaxe a través do obxectivo ata o carrete. A calidade das fotografías depende de que este mecanismo funcione á perfección e poida ser modificado polo usuario (velocidade do obturador, enfoque do obxectivo...), pero depende aínda máis da calidade do filme fotográfico. En cámaras tan básicas como as aquí analizadas, a calidade do carrete tórnase esencial e é un dos criterios máis importantes para elixir unha cámara desbotable.

A sensibilidade dunha película fotográfica é a velocidade á que a súa emulsión fotosensible reacciona ante a luz. Canto maior sexa este valor, a película é capaz de captar maior luminosidade, polo que é suficiente cunha menor apertura do diafragma ou un menor tempo de exposición (nas cámaras nas que se poden regular estes valores). A luminosidade mídese co estándar internacional ASA, no que unha película de 400 ASA ofrece o dobre de luminosidade ca outra de 200 ASA e a metade ca unha de 800 ASA.

As películas desta análise que toman as fotografías máis luminosas, as máis sensibles, son as dúas somerxibles. Ofrecen carretes de 800 ASA porque baixo a auga é necesario captar a maior cantidade de luz posible. Kodak Ultra Compact é a única non somerxible cun carrete de 800 ASA, o que axuda a explicar que sexa a de mellor calidade fotográfica. As dúas somerxibles non obtiveron resultados tan bos porque probablemente priman no seu deseño a estanquidade fronte á óptica. O resto de cámaras está equipado con carretes de 400 ASA, a metade das anteriores, pero abondo para o seu labor: realizar fotografías tanto en interior coma en exterior.

Paginación


Outros servizos


Buscar en

Información de Copyright e aviso legal

Visita nuestro canal Eroski Consumer TV

En EROSKI CONSUMER tomámosnos moi en serio a privacidad dos teus datos, aviso legal. © Fundación EROSKI

Fundación EROSKI

Validaciones de esta página

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación del W3C indicando que este documento es XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto