Electrodomésticos e eficiencia enerxética: Aforros importantes con idénticas prestacións

  Segundo o Instituto para a Diversificación e Aforro da Enerxía (IDEA), a maior parte da enerxía que se usa nas vivendas españolas dedícase ó uso da calefacción e á produción de auga quente sanitaria. Estas dúas partidas suman o 66% do gasto enerxético familiar. O 34% restante invístese no uso de electrodomésticos (16%), na cociña (10%), na iluminación (7%) e no aire acondicionado (1%). Convén ter presente que o aforro enerxético que se pode acadar cun uso eficiente dos equipamentos das nosas vivendas é moi importante. Por esta razón, é determinante analizar os datos destes aparellos en función do uso que lles vaiamos dar: a medio e longo prazo, os electrodomésticos máis baratos poden resultar caros se non se ten en conta a información sobre o seu consumo enerxético. Con este propósito, a Comisión Europea puxo en marcha en 1989 o sistema de etiquetas enerxéticas para informar ós usuarios do consumo de enerxía do electrodoméstico, xeralmente no modo de uso da enerxía, eficiencia e/ou custas da enerxía, contribuíndo ó mesmo tempo a controlar a contaminación ambiental, xa que a maior parte da enerxía que hai no planeta procede de fontes enerxéticas esgotables.

Etiquetas enerxéticas, en poucas palabras

• Son obrigatorias para electrodomésticos como frigoríficos, conxeladores, lavadoras, secadoras, lavalouzas e lámpadas de uso doméstico.
• Un electrodoméstico é eficiente se ofrece as mesmas prestacións ca outros consumindo menos enerxía.
• Hai sete etiquetas (A, B, C, D, E, F, G), identificadas cada unha delas cunha cor. O consumo dos electrodomésticos con etiqueta A é o máis eficiente, e os que locen un G son os que máis consomen facendo o mesmo.
• As etiquetas só son comparables dentro dun mesmo grupo de electrodomésticos: non se debe interpretar igual un D nunha lavadora ca nunha lámpada.
• Como se asignan as etiquetas de eficiencia enerxética? Mediuse, no seu momento, o consumo anual de frigoríficos, lavadoras, etc., e ó consumo medio dos aparellos analizados asignóuselle o punto intermedio entre as letras D e E (os niveis que quedan en posición intermedia entre o A e o G). A partir deste punto, calculáronse os demais.
• A diferenza de prezo entre un aparello da clase A e outro da clase C amortízase en 5 anos grazas ó seu menor consumo.

Non hai organismos independentes que etiqueten os electrodomésticos: son os propios fabricantes os que asignan as etiquetas despois de contratar os servizos de laboratorios homologados. Ademais, nestas probas de laboratorio permítese un marxe de erro que pode ser de ata un 15%. Neste sentido, diversos estudos encargados por asociacións de consumidores indican que "as clases enerxéticas mencionadas nas etiquetas non sempre se corresponden coas reais e os aparellos sitúanse a miúdo nunha clase máis elevada da que realmente lles corresponde".

Relacións deste contido