Saltar o menú de navegación e ir ao contido
Os datos, informacións, interpretacións e cualificacións que aparecen nesta información corresponden exclusivamente ao momento en que se realizaron e teñen, xa que logo, unha vixencia limitada.
As axuda domiciliaria pode axudar a que os maiores vivan mellor no seu fogar
Segundo o último informe do IMSERSO sobre Servizos sociais para persoas maiores en España, do conxunto de servizos públicos de atención a domicilio, os máis utilizados son o Servizo Público de Axuda a Domicilio (SAD) e o Servizo Público de Teleasistencia. En xaneiro do 2002, e segundo o devandito informe, o número total de usuarios destes dous servizos ascendeu a 301.609 (197.306 usuarios do SAD e 104.313 de Teleasistencia). A evolución destes servizos entre xaneiro de 1999 e xaneiro do 2002 amosa un crecemento de case o 75% para o SAD e do 115% para a Teleasistencia, e mais un aumento dos respectivos índices de cobertura. Polo tanto, case tres de cada cen persoas de 65 ou máis anos son beneficiarias do SAD e 1,5 son beneficiarias da Teleasistencia. As comunidades autónomas con maior cobertura en SAD son Castela-A Mancha (5,22%), Estremadura (4,58%), o País Vasco (4,76%) e Navarra (3,67%).
Segundo este informe, o custo medio por hora do SAD a nivel nacional é de 9,5 euros, e Melilla (18 euros), Navarra (15,3%), Canarias (13,2 euros) e o País Vasco (12 euros) son as comunidades autónomas cun servizo máis caro.
Na Teleasistencia, o custo anual por usuario varía espectacularmente dunhas comunidades autónomas a outras, entre os 85 euros de Andalucía e os 403 euros da Rioxa.
Ante o cuantioso desembolso que supón para un ancián ou para a súa familia contratar un coidador, as administracións públicas poñen á disposición de quen o precise diversas canles de axuda económica. Para optar a estas axudas hai que se dirixir ós departamentos de benestar social ou de asistencia a maiores dos concellos, ou ós centros de barrio ou de distrito de cada cidade. Desde estes organismos canalízanse e xestiónanse as axudas recibidas polo IMSERSO (dependente do Ministerio de Traballo e Asuntos Sociais), as comunidades autónomas e os municipios.
No Plan de Acción para as Persoas Maiores 2003-2007 do Ministerio de Traballo e Asuntos Sociais tamén se contempla a posibilidade dun programa de axudas ás familias que teñen ó seu cargo o coidado de persoas maiores de 75 anos.
Para acceder ás axudas teñen prioridade os maiores que precisan un coidador por enfermidade, por mobilidade reducida ou por soidade. Tamén se valora a súa situación económica. Doutra banda, púxose en marcha recentemente en Madrid e Cataluña unha medida mixta para sufragar o gasto do coidador ou coidadora, o cheque-servizo. Este cheque, que ofrecen os concellos, paga unha parte do servizo e o resto corre a cargo do solicitante da axuda.
Se non queda máis opción ca contratar os servizos dun coidador privado, convén recorrer a unha empresa de selección que garanta a profesionalidade do coidador que envían ó domicilio, así como a súa preparación específica (auxiliares de clínica, de xeriatría ou con titulación de axuda a domicilio). Se se opta por elixir un coidador particular, convén reflexionar sobre os aspectos do seu currículo que se deben valorar. Unha das calidades máis importantes é a motivación. Cómpre asegurármonos de que se trata dunha persoa á que lle gusta o seu traballo, que ten paciencia, empatía e capacidade de escoitar; sen esquecermos a súa traxectoria e cualificación profesional; como mínimo debe ser auxiliar de enfermería. No tocante ás tarifas, os prezos de coidadores de anciáns a domicilio contratados a través dunha empresa oscilan (segundo unha sondaxe realizada por CONSUMER) entre os 4,40 euros por hora en Santander e os 9,61 euros de Madrid. Logo de consultar a varias empresas de asistencia domiciliaria de Bilbao, San Sebastián, Valencia, Málaga, Zaragoza e A Coruña, entre outras cidades, pódese dicir que a media aproximada é de 7,2 euros por hora.
*Estas axudas non son comúns a todas as poboacións. Consulte no concello do seu lugar de residencia.
A axuda domiciliaria é unha prestación dos departamentos de servizos sociais dos concellos. Ata eles chegan os recursos económicos procedentes do Estado, das Comunidades Autónomas e do propio concello, polo que as persoas que precisen este servizo débenllelo solicitar ós departamentos de servizos sociais dos concellos. En localidades grandes (cidades ou vilas de gran tamaño) cómpre cursar as peticións a través das oficinas municipais repartidas polos barrios. Nos municipios pequenos e de poucos residentes que están mancomunados, as solicitudes deben pasar por esta institución que aglutina os servizos sociais de varios concellos.
En todas as comunidades autónomas os requisitos esixidos para poder acceder á axuda domiciliaria teñen dúas compoñentes: a mobilidade do ancián e os seus recursos económicos. Con estes dous factores abórdanse todos os casos, e canto maior sexa a necesidade económica e a dependencia, maiores posibilidades hai de obter esta axuda. Así e todo, en casos de absoluta dependencia, a axuda domiciliaria é un trámite para poder enviar o ancián a unha residencia. De feito, nalgunhas comunidades autónomas a concesión da axuda domiciliaria ten como condición a aceptación dunha praza nunha residencia pública se a persoa atendida é extremadamente dependente. O factor económico é o segundo requisito que se ten en conta para ofrecer a asistencia domiciliaria. Neste caso, os problemas xorden cando un ancián excede por unha pequena cantidade o máximo esixido e tampouco pode acceder cos seus propios recursos a este servizo de xeito privado.
En EROSKI CONSUMER tomámosnos moi en serio a privacidad dos teus datos, aviso legal. © Fundación EROSKI